Allah Teâlâ, Resûlü Muhammed ﷺ'e şöyle buyuruyor: {Sana kıyameti sorarlar.} Yani seni inkâr edenler ve inatçı olanlar {kıyametin ne zaman geleceğini sorarlar} yani onun gerçekleşeceği vakti ve insanlara ne zaman ineceğini. {De ki: Onun bilgisi ancak Rabbimin katındadır.} Yani kıyamet bilgisi yalnızca Allah'a aittir. {Onu, vaktinde ancak O açığa çıkarır.} Yani onun kıyamet olacağı takdir edilen vaktinde, onu ortaya çıkaracak olan yalnızca O'dur. {Kıyamet göklerde ve yerde ağır geldi.} Yani kıyametin bilgisi göklerde ve yerdekilerden gizlendi ve onun durumu onlara da çok ağır geldi; bu yüzden kıyametten korkarlar. {O, size ancak ansızın gelir.} Yani habersiz ve beklenmedik bir anda, siz hiç farkına varmadan gelir; ona hazırlanmamış ve kendilerini onun kıyametine hazırlamamış olursunuz. {Sanki sen onu çok merak ediyormuşsun gibi sana soruyorlar.} Yani onlar kıyameti sana sormaya çok düşkündürler; sanki sen onun hakkında soru sormaya çok meraklıymışsın gibi. Oysa onlar bilmiyorlar ki sen, Rabbini tam olarak bilmen ve faydası olan şeyleri bilmen sebebiyle, bu soruyu sormaya aldırış etmiyorsun ve buna hevesli değilsin. Öyleyse neden sana uymuyorlar ve faydası olmayan, bilgisi ulaşılamaz bu soruyu merak etmekten vazgeçmiyorlar? Zira onu hiçbir gönderilmiş peygamber ve hiçbir yakın melek bilemez. Kıyamet, Allah'ın kemal hikmeti ve geniş ilmi gereği, yaratıklardan gizlediği şeylerdendir. {De ki: Onun bilgisi ancak Allah katındadır; fakat insanların çoğu bilmezler.} Bu yüzden onlar, hirsle arzulanmaması gereken şeye hırs gösteriyorlar. Özellikle de daha önemli olan konuyu sormayı bırakıp, gerekli olan ilmi terk ederek, kimsenin ulaşamayacağı ve bilmekle yükümlü olmadığı şeye yönelen bu kimselerin durumu gibi. {De ki: Ben kendime bir fayda ve zarar sağlamaya gücüm yetmez.} Çünkü ben, kendisine güç yetirilmiş bir kulum; bana gelen her hayır yalnızca Allah'tandır, bana gelen her kötülüğü de yalnızca O savar. Bana Allah'ın öğrettiğinden başka bir ilmim yoktur. {Eğer gaybı bilseydim, hayrı çoğaltırdım ve bana bir kötülük dokunmazdı.} Yani, sonuçlarının bana fayda ve menfaat getireceğini bildiğim sebepleri yapardım, ve kötülüğe ya da hoşa gitmeyen bir duruma götürecek her şeyden sakınırdım; çünkü şeyleri olmadan önce bilirdim ve nereye varacaklarını da bilirdim. Ama bilmediğim için, başıma gelen kötülük başıma gelir, dünyevi maslahatlardan ve menfaatlerden de bazıları elimden çıkar. İşte bu, benim gaybı bilmediğime en açık delildir. {Ben ancak bir uyarıcıyım.} Dünyevi, uhrevi ve dinî azapları uyarır, bunlara götürecek amelleri açıklar ve onlardan sakındırırım. {Bir müjdeleyiciyim.} Çabuk ve geç gelecek sevabı müjdelerim; onlara ulaştıracak amelleri ve bu amellere teşvik etmeyi açıklarım. Ancak herkes bu müjde ve uyarıyı kabul etmez; bundan yalnızca mü'minler yararlanır ve kabul ederler. Bu yüce âyetler, Peygamber ﷺ'e bir fayda elde etmek ya da bir zararı defetmek için yönelen ve onu çağıran kimselerin cahilliğini açıklamaktadır. Çünkü onun elinde hiçbir şey yoktur; Allah'ın nafile kılmadığı kimseye fayda veremez, Allah'ın zararı defetmediği kimseden zararı da savamaz. Onun bilgisi de yalnızca Allah'ın kendisine öğrettiği kadardır. Onun faydası, getirdiği müjde ve uyarıya uyan ve ona göre amel eden kimselere ulaşır. İşte Peygamber ﷺ'in bu faydası, ana babanın, dostların ve kardeşlerin faydasını aşmaktadır; çünkü o, kullarını her hayra teşvik etmiş, her şerden sakındırmış ve bunları onlara en açık ve en güzel şekilde beyan etmiştir.