سورة النساء · الآية ٥١
﴿أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِنَ الْكِتَابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ وَيَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هَٰؤُلَاءِ أَهْدَىٰ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا﴾
Alam tara ilal lazîna ’ûtû nasîbam minal kitâbi yu’minûna bil cibti vat tâğûti va yakûlûna lillazîna kafarû hâ ulâ’i ahdâ minal lazîna âmanû sabîlâ
“Kendilerine kitap verilmiş olanların, puta ve şeytana kanıp, inkar edenlere: "Bunlar, inananlardan daha doğru yoldadırlar" dediklerini görmedin mi”
An-Nisa 4:51 · Diyanet İşleri Başkanlığı meali
Tefsir
تيسير الكريم الرحمن (تفسير السعدي)
Bu, yahudilerin çirkin hallerindendir ve Peygamber ﷺ ile mü'minlere karşı duydukları kıskançlıktandır. Kötü ahlakları ve habis yaradılışları, onları Allah'a ve Resûlü'ne iman etmekten vazgeçirmiş, bunun yerine cibt ve tâğuta iman etmeye sevk etmiştir. Cibt ve tâğut, Allah'tan başkasına yapılan her türlü ibadete veya Allah'ın şeriatı dışındaki hükme inanmaktır. Bunun içine sihir, kâhinlik, Allah'tan başkasına ibadet ve şeytana itaat girer; bunların hepsi cibt ve tâğuttandır. Aynı şekilde küfür ve kıskançlık onları, Allah'a küfredenlerin, yani put tapıcılarının yolunu mü'minlerin yolundan üstün tutmaya sevk etmiştir. Allah şöyle buyurur: {Ve kâfir olanlar hakkında: "Bunlar, iman edenlerden daha doğru bir yoldadır" derler.} Yani onların hatırı için, onlara yaltaklanmak ve dalkavukluk etmek, imana kin beslemek suretiyle böyle derler. Yani "yol olarak daha doğrudurlar" demektedirler. Ne kadar sersemce ve inatçıdırlar, akılları ne kadar kıttır! Bu kötü yola, bu çirkin vadiye nasıl saptılar?! Bunun akıllı hiçbir kimseye geçeceğini ya da cahillerden birinin aklına girebileceğini mi sandılar? Put ve putlara tapınma üzerine kurulmuş, temiz şeylerin haram kılınıp pis şeylerin helal sayıldığı, pek çok haramın helal kılındığı, insanlar arasında zulmün yaygınlaştığı, Yaratıcı'nın yaratılmışlarla denk tutulduğu, Allah'a, peygamberlerine ve kitaplarına küfredilen bir dinin, Rahmân'a ibadet, gizlide ve açıkta Allah'a ihlas, Allah'tan başka tapılan put, ortak ve yalancılara küfür, sıla-i rahim, bütün yaratılmışlara, hatta hayvanlara iyilik, insanlar arasında adaleti ve hakkaniyeti ayakta tutma, her kötülük ve zulmün yasaklanması, sözde ve işte doğruluk üzerine kurulmuş dinden üstün tutulabilir mi? Bu söz, sayıklamadan başka bir şey değildir. Bunu söyleyen ya insanların en cahili ve en zayıf akıllısıdır ya da inatta, isyanda ve hakka karşı direnmede en büyük olanıdır. Gerçek de budur. Bu yüzden Allah onlar hakkında şöyle buyurmuştur: {İşte onlar, Allah'ın lanet ettiği kimselerdir.} Yani onları rahmetinden uzaklaştırmış ve üzerlerine gazabını indirmiştir. {Allah'ın lanetlediğine asla bir yardımcı bulamazsın.} Yani onun işlerini üstlenecek, işlerini yürütecek ve onu sıkıntılardan koruyacak bir kimse bulamazsın. Bu, en büyük rezil oluştur. {Yoksa onların mülkten bir payı mı var?} Yani kendi keyiflerine göre dilediklerini dilediklerine üstün tutacaklar ve böylece Allah'ın mülkünü yönetmede O'na ortak olacaklar mı? Eğer öyle olsalardı, aşırı derecede cimri ve bahilce davranırlardı. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: {Öyle olsaydı, insanlara bir zerre bile vermezlerdi.} Yani hiçbir şey, az bile vermezlerdi. Bu, Allah'ın mülküne ortak olan bir mülklerinin bulunduğu varsayımı üzerine, onların aşırı cimriliğinin tasviridir. Bu, herkesçe inkârı kesin olan bir soru biçiminde ifade edilmiştir. {Yoksa Allah'ın lütfundan insanlara verdiği şey için onları mı kıskanıyorlar?} Yani onları bu sözü söylemeye sevk eden, Allah'a ortak olmaları ve dilediklerini dilediklerine üstün tutmaları mıdır, yoksa onları Resûl'e ve mü'minlere karşı, Allah'ın lütfundan kendilerine verdiği şey yüzünden kıskanmaları mıdır? Bu da Allah'ın lütfu karşısında şaşırtıcı ya da alışılmadık bir şey değildir. {Biz İbrahim'in ailesine kitap ve hikmet verdik, onlara büyük bir mülk de verdik.} Bu, Allah'ın İbrahim'e ve soyuna nimet olarak verdiği peygamberlik, kitap ve mülktür; peygamberlerinden Davud ve Süleyman gibi bazılarına verdiği mülk de buna dâhildir. Allah'ın nimeti mü'min kullarına sürekli devam etmiştir. Öyleyse, insanların en üstünü ve en yücesi, Allah'ı en çok bilen ve ondan en çok korkan Muhammed ﷺ'e verdiği peygamberlik, yardım ve mülk nimetini nasıl inkâr ederler?! {Onlardan kimi ona iman etti.} Yani Muhammed ﷺ'e iman etti; böylece dünya saadetine ve ahiret kurtuluşuna erdi. {Onlardan kimi de ondan yüz çevirdi.} İnatla, azgınlıkla ve kıskançlıkla yüz çevirdi; böylece günahlarının etkilerinden olan dünya sıkıntılarına ve musibetlerine uğradı. {Cehennem alev olarak yeter.} Allah'ı inkâr eden ve yahudi, hristiyan ve diğer küfür sınıflarından peygamberlerinin nübüvvetini reddedenler için alevlendirilir. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: {Ayetlerimizi inkâr edenleri ateşe sokacağız.} Yani çok büyük yakıtlı, çok şiddetli sıcaklı bir ateşe. {Derileri pişip yandıkça, azabı tatsınlar diye onları başka derilerle değiştireceğiz.} Yani azap onlara her yönüyle tam olarak ulaşsın diye. Küfür ve inat onlardan tekrar tekrar sadır olup bir sıfat ve huy hâline gelince, azap da karşılık olarak tekrar tekrar üzerlerine yinelenir. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: {Şüphesiz Allah üstündür, hikmet sahibidir.} Yani O'nun büyük izzeti vardır; yaratışında, emrinde, sevabında ve cezasında hikmet sahibidir. {İman edenler} yani Allah'a ve iman edilmesi gerekli olan şeylere iman edenler {ve salih ameller işleyenler} yani farz ve müstehap olan amelleri yapanlar, {onları altlarından ırmaklar akan cennetlere sokacağız. Orada ebedî kalacaklar. Orada onlar için temizlenmiş eşler vardır} yani kötü ahlaktan, çirkin huydan ve dünya kadınlarında bulunan her türlü kirlilik ve ayıptan arınmış eşler. {Onları gölgesi koyu bir gölgeye koyacağız.}
Arapça metin
وهذا من قبائح اليهود وحسدهم للنبي صلى الله عليه وسلم والمؤمنين، أن أخلاقهم الرذيلة، وطبعهم الخبيث، حملهم على ترك الإيمان بالله ورسوله، والتعوض عنه بالإيمان بالجبت والطاغوت، وهو الإيمان بكل عبادة لغير الله، أو حكم بغير شرع الله. فدخل في ذلك السحر والكهانة، وعبادة غير الله، وطاعة الشيطان، كل هذا من الجبت والطاغوت، وكذلك حملهم الكفر والحسد على أن فضلوا طريقة الكافرين بالله - عبدة الأصنام - على طريق المؤمنين، فقال: { ويقولون للذين كفروا } أي: لأجلهم، تملقا لهم ومداهنة، وبغضا للإيمان: { هؤلاء أهدى من الذين آمنوا سبيلا } أي: طريقا. فما أسمجهم وأشد عنادهم، وأقل عقولهم!! كيف سلكوا هذا المسلك الوخيم، والوادي الذميم؟!! هل ظنوا أن هذا يروج على أحد من العقلاء، أو يدخل عقل أحد من الجهلاء، فهل يفضل دين قام على عبادة الأصنام والأوثان، واستقام على تحريم الطيبات، وإباحة الخبائث، وإحلال كثير من المحرمات، وإقامة الظلم بين الخلق، وتسوية الخالق بالمخلوقين، والكفر بالله ورسله وكتبه، على دين قام على عبادة الرحمن، والإخلاص لله في السر والإعلان، والكفر بما يعبد من دونه من الأوثان والأنداد والكاذبين، وعلى صلة الأرحام والإحسان إلى جميع الخلق، حتى البهائم، وإقامة العدل والقسط بين الناس، وتحريم كل خبيث وظلم، والصدق في جميع الأقوال والأعمال فهل هذا إلا من الهذيان، وصاحب هذا القول إما من أجهل الناس وأضعفهم عقلا، وإما من أعظمهم عنادا وتمردا ومراغمة للحق، وهذا هو الواقع، ولهذا قال تعالى عنهم: { أولئك الذين لعنهم الله } أي: طردهم عن رحمته وأحل عليهم نقمته. { ومن يلعن الله فلن تجد له نصيرا } أي: يتولاه ويقوم بمصالحه ويحفظه عن المكاره، وهذا غاية الخذلان. { أم لهم نصيب من الملك } أي: فيفضلون من شاؤوا على من شاؤوا بمجرد أهوائهم، فيكونون شركاء لله في تدبير المملكة، فلو كانوا كذلك لشحوا وبخلوا أشد البخل، ولهذا …
تفسير القرآن العظيم (تفسير ابن كثير)
[والملائكةالناس أجمعين] (1) . {وراعنا ليا بألسنتهم وطعنا في الدين} أي: يوهمون أنهم يقولون: راعنا سمعك بقولهم: "راعنا" وإنما يريدون الرعونة. وقد تقدم الكلام في هذا عند قوله: {يا أيها الذين آمنوا لا تقولوا راعنا وقولوا انظرنا} [البقرة:104] . ولهذا قال تعالى عن هؤلاء اليهود الذين يريدون بكلامهم خلاف ما يظهرونه: {ليا بألسنتهم وطعنا في الدين} يعني: بسبهم النبي صلى الله عليه وسلم. ثم قال تعالى: {ولو أنهم قالوا سمعنا وأطعنا واسمع وانظرنا لكان خيرا لهم وأقوم ولكن لعنهم الله بكفرهم فلا يؤمنون إلا قليلا} أي: قلوبهم مطرودة عن الخير مبعدة منه، فلا يدخلها من الإيمان شيء نافع لهم وقد تقدم الكلام على قوله تعالى: {فقليلا ما يؤمنون} [البقرة:88] والمقصود: أنهم لا يؤمنون إيمانا نافعا. يقول تعالى -آمرا أهل الكتاب بالإيمان بما نزل على عبده ورسوله محمد صلى الله عليه وسلم من الكتاب العظيم (2) الذي فيه تصديق الأخبار التي بأيديهم من البشارات، ومتهددا لهم أن (3) يفعلوا، بقوله: {من قبل أن نطمس وجوها فنردها على أدبارها} قال بعضهم: معناه: من قبل أن نطمس وجوها. طمسها (4) هو ردها إلى الأدبار، وجعل أبصارهم من ورائهم. ويحتمل أن يكون المراد: من قبل أن نطمس وجوها فلا يبقى لها سمع ولا بصر ولا أثر، ونردها مع ذلك إلى ناحية الأدبار. قال العوفي عن ابن عباس: {من قبل أن نطمس وجوها} وطمسها أن تعمى {فنردها على أدبارها} يقول: نجعل وجوههم من قبل أقفيتهم، فيمشون القهقرى، ونجعل لأحدهم عينين (5) من قفاه. وكذا قال قتادة، وعطية العوفي. وهذا أبلغ في العقوبة والنكال، وهذا مثل ضربه الله لهم في صرفهم عن الحق وردهم إلى الباطل ورجوعهم عن المحجة البيضاء إلى سبل الضلالة يهرعون ويمشون القهقرى على أدبارهم، وهذا كما قال بعضهم في قوله: {إنا جعلنا في أعناقهم أغلالا فهي إلى الأذقان فهم مقمحون. وجعلنا من بين أيديهم سدا [ومن خلفهم سدا …
تفسير الطبري (جامع البيان)
التحرير والتنوير
والنصيب تقدم عند قوله: ألم تر إلى الذين أوتوا نصيبا من الكتاب في سورة آل عمران [23] . وقوله: بيان ل مما ترك لقصد تعميم ما ترك الوالدان والأقربون وتنصيص على أن الحق متعلق بكل جزء من المال، حتى لا يستأثر بعضهم بشيء، وقد كان الرجل في الجاهلية يعطي أبناءه من ماله على قدر ميله كما أوصى نزار بن معد بن عدنان لأبنائه: مضر، وربيعة، وإياد، وأنمار، فجعل لمضر الحمراء كلها، وجعل لربيعة الفرس، وجعل لإياد الخادم، وجعل لأنمار الحمار، ووكلهم في إلحاق بقية ماله بهاته الأصناف الأربعة إلى الأفعى الجرهمي في نجران، فانصرفوا إليه، فقسم بينهم، وهو الذي أرسل المثل: إن العصا من العصية. وقوله: نصيبا مفروضا حال من (نصيب) في قوله: للرجال نصيب وللنساء نصيب وحيث أريد بنصيب الجنس جاء الحال منه مفردا ولم يراع تعدده، فلم يقل: نصيبين مفروضين، على اعتبار كون المذكور نصيبين، ولا قيل: أنصباء مفروضة، على اعتبار كون المذكور موزعا للرجال وللنساء، بل روعي الجنس فجيء بالحال مفردا ومفروضا وصف، ومعنى كونه مفروضا أنه معين المقدار لكل صنف من الرجال والنساء، كما قال تعالى في الآية الآتية فريضة من الله [النساء: 11] . وهذا أوضح دليل على أن المقصود بهذه الآية تشريع المواريث. [8] 8] وإذا حضر القسمة أولوا القربى واليتامى والمساكين فارزقوهم منه وقولوا لهم قولا معروفا (8) جملة معطوفة على جملة للرجال نصيب [النساء: 7] إلى آخرها. وهذا أمر بعطية تعطى من الأموال الموروثة: أمر الورثة أن يسهموا لمن يحضر القسمة من ذوي قرابتهم غير الذين لهم حق في الإرث، ممن شأنهم أن يحضروا مجالس الفصل بين الأقرباء. وقوله: للرجال نصيب [النساء: 7] وقوله: وللنساء نصيب [النساء: 7] يقتضيان مقسوما، فالتعريف في قوله: القسمة تعريف العهد الذكري.