Bu, kendilerine kitaptan nasip verilmiş olanların yerilmesidir ve bu yerginin içinde kullarını onlara kanmaktan ve onların tuzaklarına düşmekten sakındırma vardır. Allah, onların kendi nefislerinde { dalaleti satın aldıklarını } haber veriyor; yani onu büyük bir sevgiyle severler ve sevdiğini elde etmek için çok mal harcayan kimsenin tercih etmesi gibi tercih ederler. Dolayısıyla hidayete tercih ederek dalaleti, imana tercih ederek küfrü, saadete tercih ederek şekavetı seçerler. Buna rağmen { sizin de yolu sapmanızı istiyorlar }. Sizi saptırmaya son derece hırslıdırlar, bunun için bütün güçlerini harcarlar. Fakat Allah mü'min kullarının velisi ve yardımcısı olduğu için, onların içinde bulunduğu dalaleti ve saptırmayı onlara açıklamıştır. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: { Allah, veli olarak yeter } yani kullarının hallerini üstlenir, bütün işlerinde onlara lütufla davranır ve onların mutluluğuna ve kurtuluşuna vesile olan şeyleri kolaylaştırır. { Allah, yardımcı olarak yeter } yani düşmanlarına karşı onlara yardım eder, ondan sakınmaları gerekenleri onlara açıklar ve onlara karşı yardımcı olur. Allah'ın velayetinde hayır elde etmek, yardımında ise şerrin ortadan kalkması vardır. Sonra onların sapkınlığını ve inatlarını, batılı hakka tercih etmelerini nasıl yaptıklarını açıklamış ve şöyle buyurmuştur: { Yahudilerden ... } yani Yahudilerden, içlerindeki dalalet âlimleri. { Sözleri yerlerinden değiştirirler } ya lafzı ya da manayı değiştirerek ya da ikisini birden yaparak. Onların tahriflerinden biri, kitaplarında zikredilen ve yalnızca Muhammed ﷺ'e uygulanan sıfatları, ona ait olmadığını, ona kastedilmediğini, bunların başkası için kastedildiğini söyleyerek hükmü ona indirmeleri ve bunu gizlemeleridir. İlim bakımından durumları en kötü durumdur: Hakikatleri tersine çevirmiş, hakkı batıla indirmiş ve o hakkı inkâr etmişlerdir. Amel ve boyun eğme bakımından durumlarına gelince, { işittik ve isyan ettik } derler; yani sözünü işittik ama emrine isyan ettik. Bu, küfrün ve inadın en uç noktası, boyun eğmekten kaçmaktır. Aynı şekilde Resûlullah ﷺ'e en çirkin hitapla ve edepten en uzak biçimde hitap ederler; { dinle, dinlettirilmeden } derler. Maksatları şudur: Bizden dinle, ama senin hoşlanacağın şeyi değil, hoşuna gitmeyen şeyi dinlettirilmeden. { Ra'ina } derler; bununla kastettikleri, çirkin bir ayıplamayla aptallık etmektir. Lafız, kendi istediklerinden başka anlamlara da elverişli olduğu için Allah'a ve Resûlüne bunun geçeceğini sanırlar. Böylece dilleriyle büküp çevirdikleri bu lafızla dinin gıybetine ve Resûl'e ayıp bulmaya ulaşırlar; bunu aralarında da açıkça söylerler. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: { Dilleriyle eğip bükerek ve dine dil uzatarak }. Sonra onlara bundan daha hayırlı olanı göstermiş ve şöyle buyurmuştur: { Eğer "işittik ve itaat ettik, dinle ve bize bak" deselerdi, elbette kendileri için daha hayırlı ve daha doğru olurdu. } Bu söz, Resûl'e hitapta güzel bir üslup ve edep, Allah'ın taatine girmek ve emrine boyun eğmek, ilim talep ederken sorularını dinleyip onlarla ilgilenilerek nazik davranmak anlamlarını taşımaktadır. Bu, onların takip etmesi gereken yoldur. Ancak tabiatları temiz olmadığı için bundan yüz çevirdiler; Allah da küfürleri ve inatları yüzünden onları kovdu. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: { Fakat Allah onları küfürleri yüzünden lanetledi; bu yüzden az bir kısmı hariç iman etmezler. }