İstifta: Soran kişinin, sorulan kimseden, sorduğu konudaki şer'î hükmün açıklanmasını istemesidir. Mü'minlerin, kendileriyle ilgili kadınların hükmü hakkında Peygamber ﷺ'e danıştıklarını bildirmiş, bu fetvayı Allah'ın bizzat kendisi vermiş ve şöyle buyurmuştur: [Kur'an: "De ki: Allah onlar hakkında size fetva verir."] Bu sebeple kadınlara dair bütün işlerde, Allah'ın size bildirdiği hükümlere göre hareket edin; onların haklarını gözetmek ve genel olarak ve özel olarak onlara zulmetmekten kaçınmak da buna dahildir. Bu, eşler ve diğerleri, küçükler ve büyükler dahil, kadınlara ilişkin Allah'ın emir ve yasak olarak koyduğu her şeyi kapsayan genel bir hükümdür. Genelleştirmeden sonra, yetimlere ve çocuklara özel bir önem vererek, zayıf durumdaki yetimler ve küçükler hakkındaki tavsiyeyi ayrıca belirtmiş ve onların haklarında ihmalden sakındırmıştır. Nitekim şöyle buyurmuştur: [Kur'an: "Kitapta size okunan şey de, hakkı yazılmış olduğu halde vermediğiniz yetim kadınlar hakkındadır."] Yani Allah, kitapta size okunanlar hakkında, yani kadın yetimlerin durumu hakkında da size fetva verir. Bu, o dönemde yaşanan ve gerçekleşen bir durumun haberidir. Nitekim yetim kız bir erkeğin velayeti altında bulunduğunda, ona hakkını vermez, zulmederdi: ya kendisine ait malı ya da bir kısmını yer, ya da malı elinden çıkmasın diye evlenmesine engel olur, ya da evlenmesi şartıyla veya başka bir gerekçeyle mehrinden alırdı. Bu, erkeğin ondan yüz çevirmesi hâlinde de böyleydi; güzel ve mallı olduğu için onunla evlenmek istediğinde ise mehri adil biçimde belirlemez, hak ettiğinden daha az verirdi. Bütün bunlar bu nassın kapsamına giren zulümlerdir. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: [Kur'an: "Onlarla evlenmekten yüz çevirirsiniz, ya da onlarla evlenmeyi istersiniz."] Yani onlarla nikâhlanmaktan yüz çevirirsiniz ya da onlarla evlenmeyi istersiniz; bunu daha önce örneğiyle açıkladık. [Kur'an: "Çocuklardan zayıf düşürülmüş olanlar hakkında da."] Yani Allah, küçük çocuklardan zayıf durumda olanlar hakkında da size fetva verir: onların miras ve diğer haklarını onlara vermenizi, mallarına zulmen ve keyfî biçimde el koymamanızı bildirir. [Kur'an: "Yetimlere adaletle davranmanız hakkında da."] Yani tam bir adaletle, onları Allah'ın emrine uymaya zorlamak ve kullarına farz kıldığı şeyleri yerine getirmelerini sağlamakla birlikte, dünyevi maslahatlarını gözetmek de buna dahildir. Veliler, onların mallarını çoğaltmak, onlar için en hayırlı olanı aramak ve mallarına ancak en güzel şekilde yaklaşmakla yükümlüdürler. Aynı şekilde, evlilik ve başka konularda, onların haklarını çiğnemek suretiyle dostlarını ya da başkalarını kayırmazlar. Bu, Allah Teâlâ'nın kullarına olan rahmetindendir; kendi maslahatını gözetemeyecek kadar zayıf ve babasını yitirmiş olanların maslahatlarını gözetmeye büyük bir teşvik etmiştir. Ardından genel olarak iyiliğe teşvik edip şöyle buyurmuştur: [Kur'an: "Hayırdan ne yaparsanız."] Yani yetimlere ve başkalarına yapılan hayır, başkasına fayda veren de olsa, kendine özgü de olsa fark etmez. [Kur'an: "Şüphesiz Allah onu bilendir."] Yani Allah, hayır işleyenlerin amellerini, az ya da çok, güzel ya da değil, bütünüyle kuşatmış ve bilmektedir; herkesi amelinin karşılığına göre mükâfatlandıracaktır.