Allah Teâlâ, kendi kutsal ve yüce zâtını, göklerle yeri yaratmasından ve bunların içerdiği varlıklardan dolayı över. Çünkü bu, O'nun kudretinin kemaline, mülkünün genişliğine, rahmetinin genelliğine, hikmetinin inceliğine ve ilminin kuşatıcılığına delildir. Yaratmayı zikrettikten sonra, bunu takip eden emri de zikretmiştir: O, {melekleri elçi kılan}dır; yani kadere ait emirlerinin tedbirinde, dinî emirlerini tebliğ etmede kendisi ile kulları arasında aracılar kılmıştır. Melekleri elçi kıldığını bildirirken, onlardan hiçbirini istisna etmemesi, meleklerin Rablerine tam itaat ettiklerinin ve O'nun emrine boyun eğdiklerinin delilidir. Nitekim Allah Teâlâ şöyle buyurur: [Tahrîm: 6: "Allah'a karşı gelmezler, kendilerine emredileni yaparlar."] Melekler, Allah'ın izniyle tedbir edici olduklarından, Allah'ın onları görevlendirdiği işlerde bu güçlerini ve hızlarını zikretmiş, {kanat sahibi} kılmıştır ki onlarla uçarak emredileni hızla yerine getirirler. {İki, üç ve dört kanatlı} olarak; yani kimisinin iki, kimisinin üç, kimisinin dört kanadı vardır; bu da O'nun hikmetinin gerektirdiği şekildedir. {Yaratılışa dilediğini ekler.} Yani bazı yaratıklarını diğerlerinden yaratılış sıfatında, güçte, güzellikte, bilinen uzuvlarda fazla kılar, seslerin güzelliği ve nağmelerin tatlılığında da fazlalık verir. {Şüphesiz Allah her şeye kadirdir.} Allah Teâlâ'nın kudreti dilediğini yerine getirir, hiçbir şey O'na karşı koyamaz; yaratıklarından bazılarını diğerlerinden üstün kılması da bunun bir parçasıdır. Sonra Allah Teâlâ'nın tedbir, ihsan ve men etme konusunda tek başına olduğunu bildirerek şöyle buyurmuştur: {Allah insanlara rahmetinden ne açarsa onu tutacak yoktur; ne tutarsa ondan sonra onu salacak da yoktur.} Bu ifade, Allah'a bağlanmayı, her yönden O'na muhtaç olmayı gerektirir; yalnız O'na dua edilmesini, yalnız O'ndan korkulup umulmasını gerektirir. {O, Azîz'dir,} her şeyi kahreden; {Hakîm'dir,} her şeyi yerli yerine koyan ve konumlarına yerleştiren.