Peygamberlerin kavimleriyle olan kıssalarını, onları nasıl davet ettiklerini, onların kendilerine nasıl karşılık verdiklerini ve Allah'ın düşmanlarını nasıl helak ettiğini, sonunda da âkibetin nasıl onların lehine olduğunu zikrettikten sonra, bu kerîm Resûl'ü, büyük Peygamber'i ve onun getirdiği, akıl sahiplerine hidayet olan Kitap'ı anmıştır. Şöyle buyurmuştur: {Şüphesiz bu, âlemlerin Rabbi'nin indirmesidir.} Onu indiren, yer ve göklerin yaratıcısı, yukarıdaki ve aşağıdaki bütün âlemi terbiye eden Allah'tır. Nasıl ki insanları dünyalarının ve bedenlerinin maslahatlarına hidayet ederek terbiye etmiştir, aynı şekilde dinlerinin ve âhiretlerinin maslahatlarına hidayet ederek de onları terbiye eder. Onları terbiye ettiği en büyük şeylerden biri, çok hayır ve bol iyilik içeren bu kerîm Kitap'ı indirmesidir. Bu Kitap, iki yurdun maslahatlarına dair hidayeti ve başka hiçbir kitapta bulunmayan faziletli ahlakı içermektedir. {Şüphesiz bu, âlemlerin Rabbi'nin indirmesidir} sözünde, Kitap'ın Allah'tan indirildiğini, başkasından değil, sizin faydanız ve hidayetiniz amaçlanarak indirildiğini belirtmek suretiyle onun yüceltilmesi ve bu konuya büyük önem verilmesi vardır. {Onu, güvenilir ruh (Cebrail) indirdi.} Bu, Cebrail aleyhisselamdır; melekların en faziletlisi ve en güçlüsüdür. {Güvenilir} ifadesi, onun Kitap'a bir şey ekleme veya eksiltme konusunda emin olduğunu gösterir. {Senin kalbine, ey Muhammed, uyarıcılardan olman için.} Onunla doğru yola hidayet edesin ve onunla sapıklık yolundan uyarasın diye. {Apaçık Arapça dille.} Arapça, dillerin en faziletlisidir; Peygamber'in kendisine gönderildiği ve ilk olarak davetini yaptığı kavmin dilidir; açık ve belirgin bir dildir. Bu kerîm Kitap'ta bu yüce faziletlerin nasıl bir araya geldiğine dikkat et: Bu Kitap kitapların en faziletlisidir; en faziletli melek tarafından, en faziletli yaratığa, onun içindeki en faziletli parça olan kalbine, insanlar için çıkarılmış en faziletli ümmete, en faziletli, en fasih ve en geniş dille, yani apaçık Arapça ile indirilmiştir. {Şüphesiz o, öncekilerin kitaplarındadır.} Yani önceki kitaplar onun gelişini müjdelemiş ve onu doğrulamıştır. O, indiğinde onların haber verdiği gibi olmuş ve onları doğrulamıştır; hatta hakkı getirmiş ve peygamberleri doğrulamıştır. {Onların bilen âlimleri olan İsrailoğulları âlimlerinin bunu bilmeleri, onun sıhhatine ve Allah tarafından olduğuna dair bir delil değil midir?} Yani ilmin kendilerine ulaştığı, insanların en bilgilisi olan ve bu alanın ehli bulunan İsrailoğulları âlimleri. Her şeyde şüphe doğuran bir durum olduğunda tecrübe ve bilgi sahiplerine başvurulur; onların sözü de başkaları için delil olur. Nitekim sihir ilminde mahir olan sihirbazlar, Musa'nın mucizesinin doğru olduğunu ve bunun sihir olmadığını anlamışlardır. Bundan sonra cahillerin sözü dikkate alınmaz. {Onu, Arapça bilmeyen yabancılardan bazılarına indirseydik} ve onlara dillerinden bilmedikleri bir şekilde okusaydı, onlara lazım olduğu gibi anlatamazlardı. {Onlara okusa da ona inanmazlardı.} Derlerdi ki: Ne dediğini anlamıyoruz, neye çağırdığını da bilmiyoruz. Oysa Allah'a hamdetsinler ki, bu Kitap onlara en fasih insanın diliyle, maksatları en iyi ifade eden, açık ibareler ve en öğüt verici biçimde geldi. Onu tasdik etmeye ve kabul ve teslimiyetle karşılamaya koşsunlar. Fakat onun yalanlanması, hiçbir şüpheye dayanmadan, saf küfür ve inatlaşmadır; yalanlayan ümmetlerin miras bıraktığı bir tutumdur. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: {İşte böyle, onu suçluların kalplerine sokuyoruz.} Yani yalanlamayı onların kalplerine yerleştirdik, suçlu kimselerin kalbine, iğnenin ipliğe geçmesi gibi soktuk; o da onu emdi ve bir özelliği haline geldi. Bu, zulümleri ve suçları sebebiyledir. Bu yüzden {acı azabı görmedikçe ona iman etmezler.} Yalanlamalarından dolayı acı azabı görünceye kadar iman etmezler. {Onlara ansızın, farkında olmadıkları bir anda gelir.} Yani gaflet içinde, hissetmedikleri ve azabın inişini sezmedikleri bir anda gelir; bu, cezalarının daha etkili ve onlara verilen ceza daha ağır olsun diyedir. {O zaman derler ki:} {Acaba bize mühlet verilir mi?} Yani mühlet ve süre istemek isterler; oysa vakit geçmiş, üzerlerine kaldırılmayacak, bir an bile hafifletilmeyecek azap inmiştir.