Yani: Haber meşhur oldu ve şehirde yayıldı. Kadınlar bu konuda konuşmaya başladılar, onu kınıyorlar ve diyorlardı ki: {Aziz'in karısı, delikanlısını nefsinden kendisine çağırıyor. Aşkı onu kalbinden sarmış}. Yani: Bu, çirkin bir iştir. Kadın büyük mevki sahibi, kocası da büyük mevki sahibi; buna rağmen elinin altında ve hizmetinde bulunan delikanlıyı nefsine çağırmakta devam ediyor. Buna rağmen onun sevgisi kalbinde çok büyük bir yere ulaşmıştır. {Aşkı onu kalbinden sarmış}. Yani: Sevgisi kalbinin perdesine, yani içine ve özüne ulaşmıştır; bu, aşkın en büyüğüdür. {Biz onu apaçık bir sapkınlık içinde görüyoruz}. Yani: Ondan hiç yakışmayan, onun değerini düşürüp insanların gözünde küçülten bu hal ondan görüldü. Kadınların bu sözü bir hileydi; maksatları sadece kadını kınamak ve ayıplamak değildi. Aziz'in karısını bu aşkla deli eden Yusuf'u görmek ve Aziz'in karısını öfkelendirip kendilerini mazur görmeleri için onu görmelerini sağlamak istiyorlardı. Bu yüzden Allah buna "hile" adını verdi. {Onların bu hilelerini işitince, onlara adam gönderdi} yani konuk olarak evine davet etti. {Onlar için bir yastık düzenledi} yani çeşitli döşemeler ve yastıklarla hazırlanmış bir yer, ayrıca lezzetli yiyecekler hazırladı. O ziyafette getirdiği ve sunduğu şeyler arasında bıçakla kesilmesi gereken bir yemek vardı; ya turunç ya da başka bir şey. {Her birine bir bıçak verdi} yemeği kesmeleri için. {Ve Yusuf'a dedi ki}: {Onların yanına çık} güzelliği ve parlaklığı içinde. {Onu görünce hayran kaldılar} yani onu gönüllerinde çok büyüttüler ve daha önce görmedikleri olağanüstü bir manzara gördüler. {Ellerini kestiler} hayretten, elindeki bıçaklarla. {Dediler ki: Allah'tan uzak olsun} yani Allah'ı tenzih ederiz. {Bu insan değil, bu ancak değerli bir melektir}. Yusuf'a öyle bir üstün güzellik, nur ve parlaklık verilmişti ki bu, bakanlar için bir ayet, düşünenler için bir ibret idi. Yusuf'un dış güzelliği onlara iyice belli olup son derece hayran kalınca, Aziz'in karısını mazur görmeleri de çoğalınca, kadın, tam bir iffetle onun iç güzelliğini de göstermek istedi. Kadın, bunu açıkça ilan ederek ve onun şiddetli sevgisini belirterek, kınamanın kendisinden kesildiğini bilerek, kadınlara şöyle dedi: {Andolsun ki ben onu nefsine çağırdım, o ise iffetini korudu}. Yani: Kadın, onu çağırmakta devam ediyordu; zaman geçtikçe ona kavuşma arzusu ve iştiyakı yalnızca artıyordu. Bu yüzden onların huzurunda ona şöyle dedi: {Eğer ona emrettiğimi yapmazsa, mutlaka zindana atılacak ve horlanmış olacaktır}. Bu tehditle, Yusuf'u kendisinden istediğine ulaşmaya zorlamak istiyordu. Bunun üzerine Yusuf, Rabbine sığındı, onun yardımıyla kadınların hilesinden korunmaya çalıştı ve {Rabbim! Beni çağırdıkları şeyden çok zindan bana daha sevimlidir} dedi. Bu, kadınların Yusuf'u efendisine itaat etmesi için teşvik ettiklerini ve onu bu konuda sıkıntıya soktuklarını gösterir. Yusuf, bu şehvetin doğurduğu şiddetli azaba karşılık, zindanı ve dünyevi işkenceyi tercih etti. {Eğer senden bu kadınların hilesini uzaklaştırmazsan, onlara meyledip cahillerden olurum} yani onlara yönelirsem. Çünkü ben zayıf ve acizim; sen kötülüğü benden defetmezsen bu tehlikeye düşerim. {Ve eğer onlara meyledersem cahillerden olurum}. Bu gerçekten cahilliktir; çünkü az ve eziyet verici bir lezzeti, Cennet nimetlerindeki ardı ardına gelen lezzetlere ve çeşitli arzulara tercih etmiştir. Böyle birini tercih eden kimse, bundan daha cahil kim olabilir?! Çünkü akıl ve ilim, iki büyük maslahattan ve iki büyük lezzetten en büyüğünü öne almayı, sonucu övülen olanı tercih etmeyi gerektirir. {Rabbi onun duasını kabul etti} çağırdığı zaman, {ve kadınların hilesini ondan uzaklaştırdı}. Kadın ona yönelmeyi bırakmadı ve gücü yettiği her yolu deneyip ondan ümidini kesinceye kadar yardım istedi; Allah da onun hilesini ondan uzaklaştırdı. {Şüphesiz O, işiten}, dua edenin duasını; {bilendir}, onun iyi niyetini ve ihtiyacı olan yardım ve lutfunu gerektiren zayıf niyetini bilendir. İşte Allah, Yusuf'u bu büyük fitneden ve ağır imtihandan bu şekilde kurtardı. Efendilerine gelince, haber yayılıp belli olunca, insanlar hakkında kimi mazur gören, kimi kınayan oldu. {Delilleri gördükten sonra, onun temiz olduğunu gösteren ayetleri görmelerine rağmen} yani ortaya çıkan delilleri. {Bir süreliğine onu zindana atmayı uygun gördüler} yani bu haberin kesilmesi ve insanların onu unutması için; çünkü bir şey yayıldığında, sebepleri varken hep anılır ve yayılır; sebepleri ortadan kalkınca unutulur. Böylece bunu kendileri için bir maslahat gördüler ve onu zindana koydular.