Yüce Allah şöyle buyurur: {Bedeviler}, yani çöl ve bozkırların sakinleri, {küfürde ve nifakta daha şiddetlidirler} şehirlilerden daha fazla; çünkü şehirlilerde de küfür ve nifak bulunsa da, bunun birçok sebebi vardır. Bunlardan biri şudur: Bedeviler dînî şeriatlardan, amellerden ve hükümlerden uzaktırlar. Bu yüzden onlar, {Allah'ın Resûlü'ne indirdiği hükümlerin sınırlarını} —yani iman esaslarını ve emir ile yasakların hükümlerini— {bilmemeye} daha yakındırlar. Şehirliler ise Allah'ın Resûlü'ne indirdiği hükümlerin sınırlarını öğrenmeye daha yakındır; bu bilgi sayesinde onlarda güzel düşünceler ve bildikleri hayra yönelik istekler oluşur. Bu da bedevilerde bulunmaz. Şehirlilerde, bedevilerde olmayan bir tabiat incelikliliği ve davete boyun eğme vardır. Ayrıca iman ehliyle oturup kalkar, onlarla daha çok karışırlar. Bu yüzden şehirliler, bedevilerden daha çok hayra yakındırlar. Bedevilerde ve şehirlilerde kâfir ve münafıklar bulunsa da, bedevilerde olan daha şiddetli ve sertirdir. Bunun bir örneği de şudur: Bedeviler mallara daha düşkündürler ve onlarda cimrilik daha fazladır. Bunlardan {harcadığını} —zekât, Allah yolunda infak ve başka şeyler— {bir zarar olarak görenler} vardır; yani bunu bir kayıp ve eksiklik sayarlar, buna sevap umutlarında bulunmazlar, bununla Allah'ın rızasını istemezler ve ancak zorla öderler. {Sizin hakkınızda çemberin dönmesini bekler} yani müminlere karşı düşmanlıkları ve kinleri sebebiyle, onlar hakkında zamanın felaketlerinin ve belalarının gelmesini umar ve beklerler. Bu durum kendilerine geri dönecek; onların üzerine kötülük çemberi inecektir. Müminler ise düşmanları üzerinde iyi bir çembere ve güzel bir sona sahip olacaklardır. {Allah işitendir, bilendir}; kulların niyetlerini ve amellerinden çıkan ihlâs ve diğer hâlleri bilir. Bedevilerin hepsi kınanmış değildir. Onlardan {Allah'a ve ahiret gününe iman edenler} de vardır; bunlar küfür ve nifaktan kurtulurlar ve imanın gereğince amel ederler. {Harcadığını Allah katında yakınlık vesilesi} sayanlar, yani harcamalarını Allah'ın rızasını ve Ona yakınlığı gözeterek yaparlar ve bunu {Resûl'ün dualarını} almak için bir vesile kılarlar; yani Resûl'ün onlar için dua etmesini ve onlara bereket dilemesini isterler. Allah Teâlâ, Resûl'ün duasının faydasını açıklayarak buyurur: {Bilin ki bu, onlar için bir yakınlık vesilesidir.} Bu, onları Allah'a yaklaştırır ve mallarını artırır, onlara bereket verir. {Allah onları rahmetine dahil edecektir} yani salih kullarının arasına katacaktır. Şüphesiz Allah çok bağışlayandır, çok merhametlidir. Kendisine tevbe edenin büyük günahlarını bağışlar; rahmetiyle her şeyi kuşatan kullarına genel olarak rahmet eder ve mümin kullarını özel bir rahmetle kayırır: Onları hayırlara muvaffak kılar, yasaklardan korur ve onlara çeşitli sevaplar bol bol verir. Bu âyette şu delil vardır: Bedeviler de şehirliler gibidir; içlerinde övülen de vardır, kınanan da vardır. Allah onları sadece Arap olmalarından ve çölde yaşamalarından dolayı kınamamıştır; onları Allah'ın emirlerini terk etmeleri sebebiyle kınamıştır, çünkü onlar bu durumun içindedirler. Bunlardan bir diğeri: Küfür ve nifak, hâllere göre artar, eksilir, şiddetlenir ve hafifler. Bir diğeri: İlmin faziletidir. İlmi olmayan kimse, ilmi olana göre şerre daha yakındır. Çünkü Allah bedevileri kınamış, onların küfür ve nifakta daha şiddetli olduklarını haber vermiş ve bunun sebebini belirtmiş, onların Allah'ın Resûlü'ne indirdiği hükümlerin sınırlarını bilmemeye daha yakın olduklarını söylemiştir. Bir diğeri: En faydalı ilim olan nafi ilim, Allah'ın Resûlü'ne indirdiği hükümlerin sınırlarını bilmektir; bu da dînin asıllarından ve fürûundan olan şeylerdir. Örneğin imanın, İslâm'ın, ihsanın, takvânın, felâhın, itaatin, iyiliğin, sıla-i rahmin, ihsanın, küfrün, nifakın, fıskın, isyanın, zinanın, şarabın, faizin ve benzerlerinin sınırlarını bilmek gibi. Çünkü bunları bilmekle, emrolunan şeyleri yapmaya veya yasaklananları terk etmeye ve bunları emretmeye ya da yasaklamaya güç yetirilir. Bir diğeri: Mümin, üzerine düşen hakları, göğsü açık ve nefsi huzurlu olarak yerine getirmelidir. Bunların kendisi için bir ganimet olmasına, bir borç olmamasına özen göstermelidir.