Yani: Bu münafıklardan { Peygambere eziyet edenler }, kötü sözlerle, onun ve dinine dil uzatarak eziyet ederler. { "O, kulaktır" diyorlar. } Yani, Peygambere söyledikleri eziyetin ne olduğuna aldırmazlar ve şöyle derler: "Bize dair bazı sözler kendisine ulaşırsa, özür dilemeye gideriz, o da bizi kabul eder; çünkü o kulaktır." Yani her söylenene kulak verir, doğruyla yalanı ayırt etmez. Allah onları kahretsin; aralarındaki niyetleri ise şudur: Bu konuda ne kaygılı ne de ilgilidirler. Çünkü söz kendisine ulaşmazsa istedikleri zaten budur; ulaşırsa da sadece asılsız bir özür dilemekle yetinirler. Böylece birçok yönden tam bir kötülük yapmış olurlar. Bunların en büyüğü, onları hidayete ve mutluluğa çıkarmak için gelen peygamberlerine eziyet etmeleridir. Bir diğeri, bu konuda kaygı duymamalarıdır ki bu, sadece eziyet etmenin ötesinde bir kötülüktür. Bir diğeri ise Peygamber ﷺ'in aklını küçümsemeleri, doğruyla yalanı ayırt edemediğini ileri sürmeleridir. Oysa o, yaratılmışların en akıllısı, idrakı en tam, görüşü ve basireti en keskin olanıdır. Bu yüzden Allah şöyle buyurmuştur: { De ki: O, sizin için hayırlı bir kulaktır. } Yani, kendisine hayır ve doğru bir söz söyleyeni kabul eder. Peygamberin, yalan özürler ileri süren birçok münafığa karşı yüz çevirmesi ve onları azarlamaması ise onun yüksek ahlakından ve bu kimselerin durumuna aldırmamasındandır; ayrıca Allah'ın şu emrine uymasındandır: [Kur'an: "Size döndüklerinde, onlardan yüz çevirmeniz için Allah adına yemin edecekler. Siz onlardan yüz çevirin; çünkü onlar pistir."] (Tevbe, 95). Kalbindeki ve görüşündeki gerçeğe gelince, Allah onun hakkında şöyle buyurmuştur: { O, Allah'a inanır ve doğrulayan mü'minlere inanır. } Yani sadık ve tasdik eden mü'minlere inanır. Doğruyu yalancıdan ayırt eder; yalanını bildiği kimselerden çoğu zaman yüz çevirse de durum budur. { Sizden iman edenler için de bir rahmettir. } Çünkü onunla hidayete ererler ve ahlakını örnek alırlar. İman etmeyenler ise bu rahmeti kabul etmediler, reddettiler; dünyalarını ve ahiretlerini kaybettiler. { Allah'ın Resûlü'ne, söz veya fiille eziyet edenler için de acı bir azap vardır. } Bu azabın dünyada ve ahirette olduğu bildirilmiştir. Acı azabın bir parçası olarak, ona eziyet edenin ve sövenin öldürülmesi kesinleşmiştir. { Size hoşnut etmek için Allah adına yemin ederler. } Yaptıkları eziyet ve diğer kötülüklerden beri olduklarını göstermek isterler; amaçları sizin onlardan hoşnut olmanızdır. { Oysa mü'min iseler, Allah ve Resûlü'nün razı edilmeye daha layık olduğunu bilmeleri gerekirdi. } Çünkü mü'min, Rabbinin ve Resûlünün rızasını hiçbir şeye tercih etmez. Bu da, Allah ve Resûlü'nden başkasının rızasını önceleyenlerde imanın bulunmadığını gösterir. Bu, Allah'a karşı gelmek ve O'na meydan okumaktır. Allah, bu tutumda olanları şöyle tehdit etmiştir: { Allah'a ve Resûlü'ne karşı çıkanların, cehennem ateşinin içinde ebediyen kalacağını bilmiyorlar mı? } Yani Allah ve Resûlü'nden uzak, sınırı aşan bir yolda olurlar; Allah'ın emirlerini hafife alır, yasaklarını çiğnemeye cüret ederler. { İşte bu, en büyük rezalettir. } Bundan daha çirkin ve korkunç bir rezalet yoktur; çünkü onlar ebedi nimeti kaybetmiş, cehennem azabına uğramışlardır. Allah'a sığınırız, bu durumdan Allah'a sığınırız.