Allah Teâlâ, {el-hunnes} ile yemin etmiştir. Bunlar, normal seyirlerinden doğuya doğru geri kalan, yani gerileyen yıldızlardır. Bunlar yedi seyyar yıldızdır: Güneş, Ay, Zühre, Müşteri, Merih, Zühal ve Utarit. Bu yedi yıldızın iki hareketi vardır: Diğer yıldız ve feleklerle birlikte batıya doğru giden bir hareket ve bunun tersine, doğudan batıya doğru, yalnızca bu yedisine özgü olan bir hareket. Allah bunlarla, gerilediklerinde, yani geri kaldıklarında, akıp gittiklerinde ve gündüzleyin gizlendiklerinde, yani saklandıklarında yemin etmiştir. Yeminin, bütün seyyar gezegenler ve diğer yıldızlar hakkında olması da muhtemeldir. {Gecenin, geriye döndüğü/çekildiği zaman} ve {Sabahın nefes aldığı zaman}; yani sabahın alametleri belirip nur, azar azar yarılarak güneş doğuncaya kadar tamamlanınca. Bunlar büyük ayetlerdir. Allah bunlarla, Kur'an'ın senedinin yüceliği ve şerefi ile her kovulmuş şeytandan korunmuş olduğu üzerine yemin etmiş ve şöyle buyurmuştur: {Şüphesiz o, değerli bir elçinin sözüdür.} Bu elçi Cebrail aleyhisselamdır; Allah katından onunla inmiştir. Nitekim Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Şüphesiz bu, âlemlerin Rabbi'nin indirmesidir. Onu güvenilir ruh (Cebrail) indirdi, uyarıcılardan olman için kalbine." [Şuara: 192-194]. Allah onu, ahlakının güzelliği ve güzel hasletlerinin çokluğu sebebiyle "kerim" diye vasfetmiştir; çünkü o meleklerin en faziletlisi ve Rabbi katında en yüce mertebede olanıdır. {Kuvvet sahibi} olup Allah'ın emrettiği şeyleri yapmaya güçlüdür. Gücünden biri de Lût kavminin şehirlerini onlarla birlikte altüst edip onları helak etmesidir. {Arşın sahibi katında} yani Cebrail, Allah katında makamı yüce, Allah'ın ona özel olarak verdiği bir ayrıcalığa sahip olan biridir. {Mekin}: yani bütün meleklerin makamlarının üstünde bir yeri ve mertebesi vardır. {Mutâ'} ve sonra: yani Cebrail, yüce alemde itaat edilendir; ona yakın melekler arasında ordular vardır, emri onlar üzerinde geçerlidir, görüşü itaat görür. {Emin}: yani emanet sahibidir ve kendisine emredileni yerine getirir; ne eksiltir ne fazlalaştırır, kendisine konulan sınırı aşmaz. Bütün bunlar, Kur'an'ın Allah katındaki şerefini gösterir; çünkü onu bu yüce melek, bu kusursuz sıfatlarla vasıflanmış olarak göndermiştir. Âdet olarak krallar, değerli bir elçiyi yalnızca en önemli işler ve en şerefli mesajlar için gönderirler. Kur'an'ı getiren melekî elçinin faziletini zikrettikten sonra, Kur'an'ın kendisine indiği ve insanları ona çağırdığı beşerî elçinin faziletini de zikretmiş ve şöyle buyurmuştur: {Arkadaşınız} yani Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem, {delirmiş değildir}. Onun risaletini yalanlayan düşmanlarının, ona iftira eden kimselerin dediği gibi değildir. Aksine o, insanların en akıllısı, görüşü en isabetli ve sözü en doğru olanıdır. {Andolsun ki onu apaçık ufukta görmüştür}: yani Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem, Cebrail aleyhisselamı bakışın ulaşabileceği en yüksek yerde, açık ufukta görmüştür. {O, gaybı açıklamakta cimri değildir}: yani Allah'ın ona vahyettiği şeyler konusunda zanlı değildir; onda artırma ya da eksiltme yapmaz, bir kısmını gizlemez. Aksine o, gökte ve yerde olanların emin kişisidir; Rabbinin risaletlerini apaçık tebliğ etmiştir. Zengine ya da fakire, reise ya da maiyetine, erkeğe ya da kadına, şehirliye ya da bedeviye karşı bu konuda hiçbir şeyi esirgememiştir. Bu nedenle Allah onu, cahil ve tamamen bilgisiz bir ümmete göndermiştir. Ancak o sallallahu aleyhi ve sellem vefat etmeden önce, onlar Rabbani âlimler ve dikkatli bilginler olmuşlardır; ilimlerde en ileri seviyeye ulaşmışlar, incelikleri ve anlayışları ortaya çıkarmada son noktaya varmışlardır. Onlar öğretmen olmuş, başkaları ise en fazla onların öğrencisi olabilmiştir. {Ve o, kovulmuş bir şeytanın sözü değildir.} Kitabının yüceliğini ve faziletini, kendisi aracılığıyla insanlara ulaşan ve Allah'ın övdüğü iki değerli elçiyi zikrederek anlattıktan sonra, onun sadakatine zarar verecek her afet ve eksiklikten onu uzak tutmuştur. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: {Ve o, kovulmuş bir şeytanın sözü değildir}: yani Allah'tan ve O'nun yakınlığından en uzak olan birinin sözü değildir. {Öyleyse nereye gidiyorsunuz?} Yani bu nasıl aklınıza gelir? Zihinleriniz nerede kayboldu da hakkı, doğruluğun en yüksek derecesinde olanı, en aşağı ve en alçak olan batıl ile bir tutar oldunuz? Bu, hakikatlerin tersine dönmesinden başka bir şey değildir. {Bu, ancak âlemler için bir öğüttür.} Bununla Rablerini, O'nun kemal sıfatlarını ve noksanlık ile aşağılıktan tenzih edilmesi gerektiğini hatırlarlar; emir ve yasakları ve bunların hikmetlerini hatırlarlar; kadere, şeriata ve cezaya ait hükümleri hatırlarlar. Kısacası bununla iki dünyanın maslahatlarını hatırlarlar ve onunla amel ederek iki saadete ulaşırlar. {İçinizden doğruyu isteyen kimse için.} Doğru ile sapıklık, hidayet ile dalalet birbirinden ayrıldıktan sonra. {Siz ancak Allah'ın, âlemlerin Rabbi'nin dilemesiyle dileyebilirsiniz.} Yani O'nun meşieti geçerlidir; ona karşı çıkılması ya da engel olunması mümkün değildir. Bu ayet ve benzerleri, Kaderiyye'nin nefyedenlerine ve cebriyye'ye (kaderi cebir sayanlara) karşı bir reddiyedir; daha önce de benzeri geçmişti. [Allah en iyisini bilir, hamd Allah'a mahsustur.]