Allah Teâlâ, bu büyük ve bereketli gazvenin önünde, mü'minlerin yerine getirmesi gereken vasıfları zikretmiştir. Çünkü bunları yerine getiren kimsenin hâlleri düzelir, amelleri salih olur; bunların en büyüğü de Allah yolunda cihattır. Nitekim onların imanı gerçek iman, kendilerine vaat ettiği mükâfat da Allah'ın va'dettiği haktır. Aynı şekilde Allah, Resûlü'nü de Allah'ın sevdiği hakla, Bedir'de müşriklerle buluşmak üzere evinden çıkarmıştır; bu, Allah'ın takdir edip hükmettiği bir şeydir. Mü'minlerin, bu çıkış sırasında kendi aralarında bir düşmanla savaşın olacağı akıllarına gelmemişti. Ancak bunun gerçekleşeceği kendilerine belli olunca, mü'minlerden bir grup Peygamber ﷺ ile bu konuda tartışmaya girdi ve düşmanlarıyla karşılaşmayı hoş görmediler; sanki gözleri önünde ölüme sürükleniyorlarmış gibiydiler. Oysa bu tavır onlara yakışmazdı; özellikle de çıkışlarının hak üzere olduğu ve Allah'ın emrettiği, razı olduğu bir şey olduğu kendilerine açıklandıktan sonra. Bu durumda tartışmanın yeri yoktur; çünkü tartışmanın yeri ve faydası hakkın karışık olduğu, meselenin bulanık olduğu zamandır. Ama durum açıklık kazanıp ortaya çıktığında geriye sadece boyun eğmek ve teslim olmak kalır. Bununla birlikte mü'minlerin çoğu bu tartışmadan hiçbir şey yapmadı, düşmanlarıyla karşılaşmayı da hoş görmediler. Allah'ın kınadığı kimseler de böyledir; onlar cihada en güzel şekilde boyun eğdiler, Allah da onları sabit kıldı ve kalplerinin yatışacağı sebepleri onlara nasip etti; bunlardan bazılarının zikri ilerleyen bölümde gelecektir. Çıkışlarının asıl sebebi, Kureyş'in Şam'dan Ebû Süfyân b. Harb ile birlikte dönen büyük bir kervanına karşı harekete geçmekti. Kervanın Şam'dan döndüğünü duyunca Peygamber ﷺ insanları davet etti; üç yüz küsur kişi onunla birlikte çıktı. Yanlarında yetmiş deve vardı; bunlara sırayla binip yük taşıyorlardı. Kureyş bu haberi alınca, kervanlarını korumak için çok sayıda adam, bol silah, atlı ve yaya askerle çıktılar; sayıları neredeyse bin kişiye ulaşıyordu. Allah, mü'minlere iki topluluktan birine ulaşma vaadinde bulunmuştu: Ya kervana galip gelecekler ya da kalabalık orduya. Müslümanların eli darda olduğu ve kervanın silahlı bir güç olmadığı için kervanı istediler. Ancak Allah onlar için, istediklerinden daha yüce bir şeyi dilemiş ve murad etmişti: Müşriklerin ileri gelen ve azgın kimselerinin bulunduğu orduya galip gelmelerini. {Allah, sözleriyle hakkı gerçekleştirmek ve kâfirlerin kökünü kesmek ister} [Kur'an: "Allah, sözleriyle hakkı doğrulamak, kâfirlerin kökünü kesmek istiyordu."]; yani batıl ehlini kökünden yok eder ve kullarına, hakkı desteklemesi yoluyla, akıllarına gelmeyen bir şeyi gösterir. {Hakkı ortaya çıkarmak için} [Kur'an: "Hakkı ortaya çıkarmak ve batılı yok etmek için."]; yani hakkın doğruluğuna dair ortaya koyduğu delil ve şahitlerle, {batılı da yok etmek için} batılın bâtıl olduğuna dair kurduğu delil ve şahitlerle. {Suçlular istemese de} [Kur'an: "Suçlular hoşlanmasa da."]; Allah onlara aldırış etmez.