Allah, Resûl ﷺ'i yalanlayanların inatlarını anlatarak şöyle buyurur: {Onlara âyetlerimiz okunduğunda} ki bunlar peygamberin getirdiğinin doğruluğunu gösterir, {"Duyduk; dileseydik buna benzer şeyi biz de söylerdik. Bu, eskilerin masallarından başka bir şey değil" derler.} Bu, onların inatlarından ve zulümlerinden kaynaklanır. Oysa Allah onlara, bunun benzeri bir sûre getirmeleri ve Allah'tan başka güç yetirebildiklerini çağırmaları için meydan okumuştu; ama bunu yapamadılar ve acizlikleri ortaya çıktı. Dolayısıyla bu sözü söyleyenin ileri sürdüğü şey yalnızca bir iddiadır ve gerçek bunu yalanlar. Zira Peygamber ﷺ'in ümmî olduğu, okuyup yazmadığı, eski milletlerin haberlerini öğrenmek için hiçbir yere yolculuk yapmadığı bilinmektedir. O, batılın önünden ve arkasından kendisine gelemeyeceği bu yüce Kitabı getirmiştir; hikmet sahibi, övgüye layık olan Allah'tan indirilmiştir. {"Allah'ım! Eğer bu, Muhammed'in çağrıda bulunduğu şey, senin katından gelen gerçek ise, üzerimize gökten taş yağdır ya da bize acı bir azap getir" dediler.} Bunu, batıllarından emin olarak ve söylenmesi gereken hitabı bilmeden söylediler. Eğer bu batıl görüşlerini savunan şüphe ve yanıltmalar yerine, bunun gerçek olduğuna dair bir basiret ve kesin bilgiye sahip olsalardı, kendileriyle tartışan ve hakkın kendisiyle olduğunu iddia edene, "Eğer bu senin katından gelen gerçekse, bize onu göster" deselerdi, bu onlar için daha uygun ve zulümlerini örtmek bakımından daha iyi olurdu. Ama "Allah'ım! Eğer bu senin katından gelen gerçekse..." dedikleri andan itibaren, bu sözlerinden dahi anlaşıldı ki onlar akılsız, cahil ve zalim kimselerdir. Allah onları hemen cezalandırsaydı, aralarından hiçbirini bırakmazdı. Ancak Allah, Resûl'ün aralarında bulunması sebebiyle onlardan azabı geri çevirmiştir ve şöyle buyurmuştur: {Sen onların arasında bulunduğun sürece Allah onlara azap edecek değildir.} Peygamber ﷺ'in aralarında bulunması, onlar için azaptan bir güvence idi. Onlar, herkesin önünde söyledikleri bu sözün çirkinliğinin farkındaydılar; bu yüzden bu sözün kendilerinin başına gelmesinden korkuyorlardı ve Allah'tan bağışlanma diliyorlardı. Bu sebeple Allah şöyle buyurur: {Onlar bağışlanma dilerken Allah onlara azap edecek değildir.} Bu, azabın sebepleri oluştuktan sonra onlara inmesine engel olan bir önlemdir. Sonra şöyle buyurdu: {Allah onlara azap etmesin diye ne oluyor onlara?} Yani, Allah'ın azabından onları alıkoyan ne var; oysa bunu gerektirecek şeyi yapmışlardır. Bu da insanları Mescid-i Haram'dan alıkoymalarıdır; özellikle Peygamber ﷺ'i ve ona onlardan daha layık olan ashabını engellemeleridir. Bu yüzden şöyle buyurdu: {Oysa onlar, Mescid-i Haram'ın velileri değillerdi.} Yani müşrikler, [Mescid-i Haram'a] veli değillerdi. Zamir Allah'a dönebilir, yani Allah'ın velileri olmadıkları anlamına gelir. Mescid-i Haram'a dönebilir, yani onun başkalarından daha layık olmadıkları anlamına gelir. {Onun velileri ancak takva sahipleridir.} Bunlar, Allah'a ve Resûlü'ne iman edenler, Allah'ı birleyip ibadeti yalnızca ona yöneltenler ve dinlerini yalnız onun için halis kılanlardır. {Ancak onların çoğu bilmezler.} Bu yüzden kendileri için, başkalarının daha layık olduğu bir iddiada bulundular.