Yani: Düşmanınızla karşılaşmanız yaklaştığında, Allah'ın size olan nimetini hatırlayın. O zaman Rabbinize sığınıp sizi desteklemesi ve yardım etmesi için O'na yalvardınız. {Fe-istecâbe lekum} O da duanızı kabul etti ve birkaç şeyle imdadınıza yetişti. Bunlardan biri: Allah sizi, {birbiri ardınca gelen bin melekle} destekledi. Yani melekler birbirlerinin arkasından gelir. {Allah'ın bunu} yani melekleri indirmesini {sadece müjde olsun diye yaptığı} ve {bununla kalplerinizin yatışması için} yaptığı içindir. Oysa zafer ancak Allah'ın elindedir; sayının çokluğu veya sayının büyüklüğü ile elde edilmez. {Şüphesiz Allah, galip gelinemeyen Azîz'dir;} kimse O'na üstün gelemez. Aksine O, Kahhar'dır; sayıca ve silah-araç bakımından çok güçlü olanları bile hor ve hakir kılar. {Hakîm'dir;} her şeyi sebepleriyle takdir eder ve her şeyi yerli yerine koyar. Allah'ın yardımı ve dualarınıza icabeti cümlesinden olarak, üzerinize hafif bir uyku indirmesi de vardır: {Sizi kaplayan bir uyku.} Bu uyku, kalplerinizdeki korku ve endişeyi giderir; sizin için bir güven ve zafer ile huzur alameti olur. Bunun bir diğeri de şudur: Allah, sizi hadesten ve pisliklerden temizlemek ve şeytanın vesveselerinden ve pisliğinden arındırmak için gökten üzerinize su indirdi. {Kalplerinizi pekiştirmek için} yani onları sabitleştirmek için. Çünkü kalbin sebatı, bedenin sebatının temelidir. {Ve ayakları onunla sabit kılmak için.} Zira zemin kumlu ve yumuşaktı; yağmur inince toprak sıkıştı ve ayaklar onunla sabit kaldı. Bunlardan bir diğeri de şudur: Allah meleklere vahyetti ki: {Ben sizinle beraberim;} yardım, destek ve tevfik ile. {Siz de iman edenleri sabit kılın.} Yani onların kalplerine (cesaret) atın, düşmanlarına karşı cesaret vermelerini sağlayın ve onları cihada ve onun faziletine teşvik edin. {Kâfirlerin kalplerine korku salacağım.} Bu korku, onlara karşı sizin için en büyük ordudur. Allah mü'minleri sabit kılıp kâfirlerin kalplerine korku salınca, kâfirler onlara karşı duramaz hâle gelir ve Allah sizi onlara galip kılar. {Artık boyunların üstüne vurun} yani boyunlara vurun ve {onların her parmak ucuna vurun;} yani her eklemine vurun. Bu hitap ya, Allah'ın iman edenleri sabit kılmasını vahyettiği meleklere yöneliktir; bu da Bedir günü meleklerin savaşa bizzat katıldıklarına delildir. Ya da Allah'ın cesaretlendirdiği ve müşrikleri nasıl öldürecekleri ile onlara acımamaları gerektiğini öğrettiği mü'minlere yöneliktir. Çünkü onlar Allah'a ve Rasûlü'ne karşı geldiler; yani ikisiyle düşmanlıkla savaştılar ve karşı çıktılar. {Kim Allah'a ve Rasûlü'ne karşı gelirse, şüphesiz Allah'ın cezası çok şiddetlidir.} Allah'ın cezasından biri de, dostlarını düşmanları üzerine musallat edip onları öldürtmesidir. {İşte bu} söz konusu azap budur. {Ey Allah'a ve Rasûlü'ne karşı gelenler! Bunu tadın!} Dünyada hemen gelen bir azap olarak. {Kâfirler için de ateş azabı vardır.} Bu kıssada Allah'ın büyük ayetleri vardır ki, Muhammed ﷺ'in getirdiklerinin gerçekten Allah'ın Rasûlü olduğunu gösterir. Bunlardan biri: Allah onlara bir söz verdi ve onu yerine getirdi. Bir diğeri de Allah Teâlâ'nın şu sözüdür: [Kur'an: "İki topluluk karşılaştığında sizin için bir ibret vardır: Biri Allah yolunda savaşan, diğeri ise kâfir olan topluluk. Onları kendilerinin iki katı olarak gözle görüyorlardı."] (Âl-i İmrân, 13) Bir diğeri de mü'minlerin Allah'a yalvarmalarına verilen icabettir; yani zikredilen sebeplerle istimdat ettiklerinde Allah'ın duaları kabul etmesidir. Bunda, Allah'ın kullarından olan mü'minlerin hâline büyük bir özen göstermesi, imanlarının sabit kalmasını ve ayaklarının sağlam durmasını sağlayan, onlardan zararı ve şeytanın vesveselerini uzaklaştıran sebepleri hazırlaması vardır. Bir diğeri de şudur: Allah'ın kuluna olan lütfundan biri, ona itaati kolaylaştırması ve onu hem içsel hem dışsal sebeplerle kolay kılmasıdır.