البيانAraMakalelerSözlüklerRavîlerKonular

سورة المزمل · الآية ١٠

﴿وَاصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَاهْجُرْهُمْ هَجْرًا جَمِيلًا﴾

Vasbir ’alâ mâ yakû lûna vahcurhum hacran camîlâ

“Onların söylediklerine sabret, yanlarından güzellikle ayrıl”

Al-Muzzammil 73:10 · Diyanet İşleri Başkanlığı meali

Tefsir

تيسير الكريم الرحمن (تفسير السعدي)

Müzzemmil: Elbisesine bürünen, tıpkı Müddessir gibi. Bu nitelik, Allah'ın kendisini risaletiyle şereflendirdiği ve vahyini Cebrail'i göndermek suretiyle indirmeye başladığı zaman Resûlullah ﷺ'de görülmüştür. Peygamber ﷺ, daha önce hiç görmediği bir durumla karşılaşmıştır ki bu duruma ancak peygamberler dayanabilir. Bu yüzden Cebrail aleyhisselamı görünce ilk anda büyük bir sarsıntı geçirmiş, ailesinin yanına gelerek şöyle demiştir: "Beni örtün, beni örtün!" Titreyen bedeniyle... Sonra Cebrail ona gelip "Oku!" dedi. O ise, "Ben okuyucu değilim" dedi. Cebrail onu sıkıca kavradı, öyle ki büyük bir zorlukla karşılaştı; okuması için kendisini zorluyordu. Nihayet Resûlullah ﷺ okudu. Ardından Allah onun kalbine sebat verdi, vahiy art arda gelmeye başladı ve öyle bir dereceye ulaştı ki hiçbir peygamber oraya ulaşamamıştır. Allah'ı tenzih ederim! Nübüvvetinin başlangıcı ile sonu arasındaki fark ne kadar büyüktür. İşte bu yüzden Allah, ona ilk başta görülen bu nitelikle hitap etmiştir. Sonra ona, kendisiyle ilgili ibadetleri emretmiş, ardından düşmanlarının eziyetine sabretmesini emretmiş, sonra da emrini açıkça ilan edip insanları Allah'a davet etmesini emretmiştir. Burada ona en şerefli ibadet olan namazı ve en önemli, en faziletli vakit olan gece namazını (kıyamu'l-leyl) emretmiştir. Allah'ın rahmetindendir ki, gecenin tamamında kıyam etmesini emretmemiş, "Gecenin az bir kısmı hariç kalk ve namaz kıl" demiştir: {Gecenin az bir kısmı hariç kalk.} Sonra bu miktarı belirleyerek şöyle buyurmuştur: {Yarısı veya ondan biraz eksiltmek; yani yarısından az, mesela üçte bir gibi, ya da ona biraz ekle; yani yarısına ekleyerek üçte iki gibi.} {Kur'an'ı tertil ile, ağır ağır oku.} Çünkü Kur'an'ı tertil ile okumakla tefekkür ve düşünme, kalplerin ona yönelmesi, onunla ibadet etme ve tamamen hazırlanma sağlanır. Nitekim şöyle buyurmuştur: {Şüphesiz biz sana ağır bir söz indireceğiz.} Yani bu Kur'an'ı sana vahyedeceğiz; anlamları büyük, nitelikleri yüce olan bu Kur'an'ı. Bu nitelikte olan şey, kendisine hazırlanmayı, ağır ağır okumayı ve içerdiği şeyler üzerinde düşünmeyi gerektirir. Sonra gece namazını emretmesinin hikmetini şöyle açıklamıştır: {Gecenin ilk saatlerinde (uykudan sonra) kalkıp kılınan namaz, daha sağlam bir kılış ve daha dosdoğru bir söz içindir.} Yani Kur'an'ın maksadını elde etmeye daha yakındır; kalp ile dil Kur'an'da uyum sağlar, meşgaleler azalır, söylenenler anlaşılır ve işi düzgün yürür. Bunun aksine gündüz bu maksat elde edilemez. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: {Gerçekten senin gündüz uzun bir meşgalen var.} Yani ihtiyaçların ve geçimin için sürekli koşuşturmak, kalbin meşgul olmasını ve tam anlamıyla boşalamamasını gerektirir. {Rabbinin adını an} ifadesi, her türlü zikri kapsar. {Ona tamamen yönel} yani Allah'a yönel ve bağlan. Allah'a bağlanmak ve O'na yönelmek, kalbin yaratıklardan ayrılması, Allah sevgisi ile nitelenmesi ve O'nun rızasına yaklaştıran her şeyi yapmasıdır. {Doğunun ve batının Rabbi.} Bu, cins isimdir ve bütün doğuları ve batıları kapsar. Allah, doğuların ve batıların Rabbidir; içlerindeki nurların ve alemin üst ve alt kısmındaki maslahatların da Rabbidir. O her şeyin Rabbi, yaratıcısı ve yöneticisidir. {Ondan başka ilah yoktur.} Yani O'ndan başka hiçbir ibadet edilecek varlık yoktur; sevgiye, tazime, yüceltmeye ve ikrama yalnızca O'nun layık olduğu yüce zatı vardır. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: {Onu vekil edin.} Yani bütün işlerinin koruyucusu ve yöneticisi olarak O'nu kabul et. Allah ona özellikle namazı, genel olarak zikri emrettiği için, kulda ağır yükleri taşıma ve zor amelleri yapma konusunda güçlü bir melekenin oluşması gerekir. Bu yüzden Allah ona, inatçıların kendisi hakkında söyledikleri şeylere, onu ve getirdiği şeyleri sövmelerine sabretmesini, Allah'ın emri üzerinde yürümesini; hiçbir engelleyicinin onu bundan alıkoyamayacağını, hiçbir engelleyicinin onu geri çeviremeyeceğini emretmiştir. Maslahatın gerektirdiği durumda, onlara güzel bir terk ile terk etmesini, yani onlara eziyet verilmeyecek biçimde onlardan ve eziyet veren sözlerinden yüz çevirmesini emretmiştir. Ayrıca onlarla en güzel şekilde mücadele etmesini emretmiştir. {Beni ve yalanlayanları bırak.} Yani onları bana bırak; onlardan intikam alacağım. Onlara süre versem de onları ihmal etmem. {Nimet sahipleri} yani zenginlik ve servet sahipleri; Allah onlara rızkını genişlettiğinde, fazlından onları desteklediğinde azgınlaşanlar. Nitekim Allah şöyle buyurmuştur: [Kur'an: "Hayır! Şüphesiz insan, kendini zengin gördüğünde azgınlaşır."] [Alak: 6-7]. Sonra onları, yanında bulunan azapla tehdit etmiştir: {Şüphesiz bizim katımızda bağlar (ağır zincirler) vardır...}.

Arapça metin

المزمل: المتغطي بثيابه كالمدثر، وهذا الوصف حصل من رسول الله صلى الله عليه وسلم حين أكرمه الله برسالته، وابتدأه بإنزال [وحيه بإرسال] جبريل إليه، فرأى أمرا لم ير مثله، ولا يقدر على الثبات له إلا المرسلون، فاعتراه في ابتداء ذلك انزعاج حين رأى جبريل عليه السلام، فأتى إلى أهله، فقال: " زملوني زملوني " وهو ترعد فرائصه، ثم جاءه جبريل، فقال: " اقرأ " فقال: " ما أنا بقارئ " ، فغطه حتى بلغ منه الجهد، وهو يعالجه على القراءة، فقرأ صلى الله عليه وسلم، ثم ألقى الله عليه الثبات، وتابع عليه الوحي، حتى بلغ مبلغا ما بلغه أحد من المرسلين. فسبحان الله، ما أعظم التفاوت بين ابتداء نبوته ونهايتها، ولهذا خاطبه الله بهذا الوصف الذي وجد منه في أول أمره. فأمره هنا بالعبادات المتعلقة به، ثم أمره بالصبر على أذية أعدائه، ثم أمره بالصدع بأمره، وإعلان دعوتهم إلى الله، فأمره هنا بأشرف العبادات، وهي الصلاة، وبآكد الأوقات وأفضلها، وهو قيام الليل. ومن رحمته تعالى، أنه لم يأمره بقيام الليل كله، بل قال: { قم اليل إلا قليلا } ، ثم قدر ذلك فقال: { نصفه أو انقص منه } أي: من النصف { قليلا } بأن يكون الثلث ونحوه، { أو زد عليه } أي: على النصف، فيكون الثلثين ونحوها. { ورتل القرآن ترتيلا } فإن ترتيل القرآن به يحصل التدبر والتفكر، وتحريك القلوب به، والتعبد بآياته، والتهيؤ والاستعداد التام له، فإنه قال: { إنا سنلقي عليك قولا ثقيلا } أي: نوحي إليك هذا القرآن الثقيل أي: العظيمة معانيه، الجليلة أوصافه، وما كان بهذا الوصف، حقيق أن يتهيأ له، ويرتل، ويتفكر فيما يشتمل عليه. ثم ذكر الحكمة في أمره بقيام الليل، فقال: { إن ناشئة الليل } أي: الصلاة فيه بعد النوم { هي أشد وطأ وأقوم قيلا } أي: أقرب إلى تحصيل مقصود القرآن، يتواطأ على القرآن القلب واللسان، وتقل الشواغل، ويفهم ما يقول، ويستقيم له أمره، وهذا بخلاف النهار، فإنه لا يحصل به …

Kitapta devam et ↗

تفسير القرآن العظيم (تفسير ابن كثير)

يقول تعالى آمرا رسوله صلى الله عليه وسلم بالصبر على ما يقوله من كذبه من سفهاء قومه، وأن يهجرهم هجرا جميلا وهو الذي لا عتاب معه. ثم قال له متوعدا لكفار قومه ومتهددا -وهو العظيم الذي لا يقوم لغضبه شيء-: {وذرني والمكذبين أولي النعمة} أي: دعني والمكذبين المترفين أصحاب الأموال، فإنهم على الطاعة أقدر من غيرهم وهم يطالبون من الحقوق بما ليس عند غيرهم، {ومهلهم قليلا} أي: رويدا، كما قال: {نمتعهم قليلا ثم نضطرهم إلى عذاب غليظ} [لقمان: 24] ؛ ولهذا قال هاهنا: {إن لدينا أنكالا} وهي: القيود. قاله ابن عباس، وعكرمة، وطاوس، ومحمد بن كعب، وعبد الله بن بريدة، وأبو عمران الجوني، وأبو مجلز، والضحاك، وحماد بن أبي سلمان، وقتادة والسدي، وابن المبارك والثوري، وغير واحد، {وجحيما} وهي السعير المضطرمة. {وطعاما ذا غصة} قال ابن عباس: ينشب في الحلق فلا يدخل ولا يخرج. {وعذابا أليما يوم ترجف الأرض والجبال} أي: تزلزل، {وكانت الجبال كثيبا مهيلا} أي: تصير ككثبان الرمل بعد ما كانت حجارة صماء، ثم إنها تنسف نسفا فلا يبقى منها شيء إلا ذهب، حتى تصير الأرض قاعا صفصفا، لا ترى فيها عوجا، أي: واديا، ولا أمتا، أي: رابية، ومعناه: لا شيء ينخفض ولا شيء يرتفع. ثم قال مخاطبا لكفار قريش، والمراد سائر الناس: {إنا أرسلنا إليكم رسولا شاهدا عليكم} أي: بأعمالكم، {كما أرسلنا إلى فرعون رسولا فعصى فرعون الرسول فأخذناه أخذا وبيلا} قال ابن عباس، ومجاهد، وقتادة، والسدي، والثوري: {أخذا وبيلا} أي: شديدا، أي فاحذروا أنتم أن تكذبوا هذا الرسول، فيصيبكم ما أصاب فرعون، حيث أخذه الله أخذ عزيز مقتدر، كما قال تعالى: {فأخذه الله نكال الآخرة والأولى} [النازعات: 25] وأنتم أولى بالهلاك والدمار إن كذبتم؛ لأن رسولكم أشرف وأعظم من موسى بن عمران. ويروى عن ابن عباس ومجاهد. وقوله: {فكيف تتقون إن كفرتم يوما يجعل الولدان شيبا} يحتمل أن يكون {يوما} معمولا …

Kitapta devam et ↗

تفسير الطبري (جامع البيان)

دون سائر الأشياء غيره؛ وهو من قولهم: تبتلت هذا الأمر؛ ومنه قيل لأم عيسى ابن مريم البتول، لانقطاعها إلى الله؛ ويقال للعابد المنقطع عن الدنيا وأسبابها إلى عبادة الله: قد تبتل؛ ومنه الخبر الذي روي عن النبي صلى الله عليه وسلم: أنه نهى عن التبتل. وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل.

تفسير الطبري (جامع البيان) (الطبري، ت ٣١٠هـ: ٢٣/٣٧٧) ↗

التحرير والتنوير

ووصف الله بأنه رب المشرق والمغرب لمناسبة الأمر بذكره في الليل وذكره في النهار وهما وقتا ابتداء غياب الشمس وطلوعها، وذلك يشعر بامتداد كل زمان منهما إلى أن يأتي ضده فيصح أن يكون المشرق والمغرب جهتي الشروق والغروب، فيكون لاستيعاب جهات الأرض، أي رب جميع العالم وذلك يشعر بوقتي الشروق والغروب. ويصح أن يراد بهما وقتا الشروق والغروب، أي مبدأ ذينك الوقتين ومنتهاهما، كما يقال: سبحوا لله كل مشرق شمس، وكما يقال: صلاة المغرب. وقرأ نافع وابن كثير وأبو عمرو وحفص عن عاصم وأبو جعفر برفع رب على أنه خبر لمبتدأ محذوف حذفا جرى على الاستعمال في مثله مما يسبق في الكلام حديث عنه. ثم أريد الإخبار عنه بخبر جامع لصفاته، وهو من قبيل النعت المقطوع المرفوع بتقدير مبتدأ. وقرأه ابن عامر وحمزة والكسائي وأبو بكر عن عاصم ويعقوب وخلف بخفض رب على البدل من ربك. وعقب وصف الله ب رب المشرق والمغرب، بالإخبار عنه أو بوصفه بأنه لا إله إلا هو لأن تفرده بالإلهية بمنزلة النتيجة لربوبية المشرق والمغرب فلما كانت ربوبيته للعالم لا ينازع فيها المشركون أعقبت بما يقتضي إبطال دعوى المشركين تعدد الآلهة بقوله: لا إله إلا هو تعريضا بهم في أثناء الكلام وإن كان الكلام مسوقا إلى النبيء صلى الله عليه وسلم. ولذلك فرع عليه قوله: فاتخذه وكيلا، وإذ كان الأمر باتخاذ وكيلا مسببا عن كونه لا إله إلا هو كان ذلك في قوة النهي عن اتخاذ وكيل غيره، إذ ليس غيره بأهل لاتخاذه وكيلا. والوكيل: الذي يوكل إليه الأمور، أي يفوض إلى تصرفه، ومن أهم التفويض أمر الانتصار لمن توكل عليه، فإن النبيء صلى الله عليه وسلم لما بلغه قول المشركين فيه اغتم لذلك، وقد روي أن ذلك سبب تزمله من موجدة الحزن فأمره الله بأن لا يعتمد إلا عليه، وهذا تكفل بالنصر ولذلك عقب بقوله: واصبر على ما يقولون [المزمل: 10] . [10] 10] واصبر على ما يقولون واهجرهم هجرا جميلا

التحرير والتنوير (ابن عاشور، ت ١٣٩٣هـ: ٢٩/٢٦٧) ↗