Bu vasıf, insanın asıl tabiatını anlatan bir niteliktir: insan hëlû‑dur (hırsla yaratılmıştır). "Helû"u şöyle açıklamışlardır: {Kendisine bir kötülük dokunduğunda feryat eden, tedirgin olan}; yani kendisine fakirlik, hastalık veya sevdiği bir şeyin, malın, ailenin ya da evladın kaybı isabet ettiğinde feryat eder, bu durumda sabrı ve Allah'ın takdirine razı olmayı kullanmaz. {Kendisine bir iyilik dokunduğunda ise cimrilik eden}; yani Allah'ın verdiği nimetlerden infak etmez, nimetlere ve Allah'ın lütfuna şükretmez. Böylece sıkıntıda feryat eder, bolluk içinde cimrilik eder. {Ancak namaz kılanlar} bu vasıflarla nitelenmiş olanların dışındadırlar; çünkü onlara bir iyilik dokunduğunda Allah'a şükrederler, Allah'ın kendilerine verdiğinden infak ederler; bir kötülük dokunduğunda ise sabrederler ve bunu Allah katında sevap umarak karşılarlar. Allah'ın onları vasfettiği sözü: {Onlar ki namazlarını daimi kılarlar}, yani namazı vaktinde, şartlarına ve tamamlayıcılarına riayet ederek sürekli eda ederler. Onlar, namazı hiç kılmayan, ya da yalnızca bazı vakitlerde kılan, ya da eksik biçimde kılan kimseler gibi değildir. {Ve onların mallarında belli bir hak vardır} yani zekât ve sadaka hakkı vardır; {istek sahibine}, yani dileneni ve {yoksula} verirler. Yoksul, insanlardan istemeyen ve kendisine fark edilmediği için sadaka verilmeyen kimsedir. {Ve onlar ki din gününü tasdik ederler}, yani Allah'ın ve peygamberlerinin haber verdiği ahiret, ceza ve diriliş hakkında iman eder, bunu kesin olarak bilir ve ahiret için hazırlanıp çalışırlar. Din gününe tasdik, peygamberlere ve onların getirdiği kitaplara da iman etmeyi gerektirir. {Ve onlar ki Rablerinin azabından korkup çekinirler}, yani titreyerek korkarlar ve bu yüzden Allah'ın azabına yaklaştıracak her şeyi terk ederler. {Çünkü Rablerinin azabı emin olunacak bir şey değildir}, yani korkulup sakınılması gereken bir azaptır. {Ve onlar ki ırzlarını korurlar}; haram bir şekilde cinsel ilişkiye girmezler, zina, livata, arka yoldan ilişki, hayız hâlinde ilişki ve benzeri haramlardan kaçınırlar. Ayrıca mahremi olmayanlara o yeri görmeyi ve dokunmayı da yasaklarlar; haram fiillere sevk eden vesileleri de terk ederler. {Ancak eşlerine ya da sağ elinin sahip olduğu cariyelerine karşı, onlar kınanacak değildir} yani eşleriyle ve cariyeleriyle ekin yeri olan yerde ilişkiye girmelerinde bir sakınca yoktur. {Bunların ötesini arayan kimseler, işte onlar haddi aşanlardır}, yani Allah'ın helal kıldığını aşıp haram kıldığına yönelenlerdir. Bu âyet, meşru bir eş ve cariye dışında kalan mut'a nikâhının haram olduğunu gösterir. {Ve onlar ki emanetlerine ve ahitlerine riayet ederler}, yani onları gözetir, korur ve yerine getirmek için çaba gösterirler. Bu, kulla Rabbi arasındaki emanetleri, yalnızca Allah'ın bildiği gizli sorumlulukları ve kullar arasındaki emanetleri, mallarda ve sırlarda olanları kapsar. Ahit de böyledir; Allah ile yapılan ahdi ve insanlarla yapılan ahdi kapsar, çünkü kul ahitinden sorumludur; onu yerine getirdi mi, yoksa bozup hıyanet mi etti diye sorulacaktır. {Ve onlar ki şahitliklerinde doğru ve dürüst dururlar}, yani yalnızca bildiklerini şahitlik ederler, eksiltmeden, fazla katmadan ve gizlemeden; akraba ya da dosta kayırmazlar ve şahitlikleriyle Allah'ın rızasını amaçlarlar. Allah Teâlâ şöyle buyurur: {Şahitliği Allah için dosdoğru yerine getirin} [Talâk: 2]. {Ey iman edenler! Adaleti ayakta tutan, kendi aleyhinize de olsa, anne-babanız ve akrabalarınız aleyhine de olsa Allah için şahitlik eden kimseler olun} [Nisâ: 135]. {Ve onlar ki namazlarını korurlar}, yani namazı en mükemmel biçimde sürekli kılarlar. {İşte onlar}, yani bu vasıflarla nitelenmiş olanlar, {ikram edilmiş kimselerdir olarak cennetlerdedirler}; yani Allah onlara nefislerin arzu edeceği ve gözlerin sevineceği ikramı ve ebedi nimeti ulaştırmıştır; onlar orada ebedi kalacaklardır. Özetle Allah, mutluluk ve hayır ehlini bu kâmil vasıflarla nitelemiştir: Namaz gibi bedensel ibadetler ve onu daimi kılmak, Allah korkusu gibi her hayra sevk eden kalbî ameller, malî ibadetler, faydalı akideler, faziletli ahlak, Allah'a karşı görev bilinci, insanlara en güzel muamele, yani onlara adil davranmak, emanetlerini ve sırlarını korumak ve Allah'ın yasaklarından kaçınarak ırzını tamamen korumak.