البيانAraMakalelerSözlüklerRavîlerKonular

سورة الأعراف · الآية ٧٤

﴿وَاذْكُرُوا إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاءَ مِنْ بَعْدِ عَادٍ وَبَوَّأَكُمْ فِي الْأَرْضِ تَتَّخِذُونَ مِنْ سُهُولِهَا قُصُورًا وَتَنْحِتُونَ الْجِبَالَ بُيُوتًا ۖ فَاذْكُرُوا آلَاءَ اللَّهِ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ﴾

Vazkkurûo iz ca’alakum hulafâ’a mim ba’di ’âdinv va bavva akum fil ardi tattahizûna min suhûlihâ kusûranv va tanhitûnal cibâla buyûtan fazkurûo âlâ’al lâhi va lâ ta’sav fil ardi mufsidîn

“Allah'ın sizi Ad milleti yerine getirdiğini, ovalarında köşkler kurup dağlarında kayadan evler yonttuğunuz yeryüzünde yerleştirdiğini hatırlayın; Allah'ın nimetlerini anın, yeryüzünde bozgunculuk yaparak karışıklık çıkarmayın" dedi”

Al-A'raf 7:74 · Diyanet İşleri Başkanlığı meali

Tefsir

تيسير الكريم الرحمن (تفسير السعدي)

{Ve Semûd'a kardeşleri Sâlih'i} ... kıssalarının sonuna kadar. Yani: {Ve} Semûd kabilesine gönderdik. Bilinen bu kabile, Hicaz ve Arap Yarımadası topraklarında, Hicr ve çevresinde yaşıyordu. Allah onlara, kardeşleri olan {Sâlih}'i peygamber olarak gönderdi; onları imana ve tevhide çağırıyor, şirk ve eş koşmaktan men ediyordu. {Dedi ki: Ey kavmim, Allah'a kulluk edin. Sizin O'ndan başka hiçbir ilahınız yoktur} (A'râf 73). Onun, selam üzerine olsun, daveti, kardeşi peygamberlerin davetiyle aynı türdendi: Allah'a kulluk etmeye çağırmak ve kulların O'ndan başka ilahlarının olmadığını açıklamak. {Size Rabbinizden açık bir delil geldi} yani âdetin dışında, yalnızca göklerden gelen ve insanların güç yetiremeyeceği türden olağanüstü bir mucize. Sonra bunu şu sözüyle açıkladı: {Bu, Allah'ın size bir mucize olarak verdiği dişi devedir}. Yani bu, Allah'a izafe edildiği için şerefli ve faziletli bir devedir ve sizin için büyük bir ayettir. Ayetin yönünü de şu sözüyle belirtmiştir: "Onun bir içme payı var, sizin de belli bir gün için içme payınız var" (Şuarâ 155). Onların yanında büyük bir kuyu vardı; bu, "devenin kuyusu" diye bilinirdi. Onlar ve deve bu kuyuyu sırayla kullanırlardı: Devenin su içtiği gün, onlar da onun memesinden süt içerlerdi; onların da su alacağı bir günleri vardı ve deve o gün onlardan ayrılırdı. Peygamberleri Sâlih, selam üzerine olsun, onlara şöyle dedi: {Bırakın, Allah'ın arzında otlasın} (A'râf 73); onun yiyeceği konusunda size bir yük yoktur. {Ona kötülükle dokunmayın} yani kesmek veya başka bir şekilde zarar vermekle, {yoksa sizi acıklı bir azap yakalar}. {Hatırlayın ki sizi Âd'ın ardından halifeler kıldı} (A'râf 74); yeryüzünde yararlanıp isteklerinize ulaştınız. Allah'ın helak ettiği Âd'ın ardından sizi halife kıldı. {Ve sizi yeryüzünde yerleştirdi}; yani size orada imkân verdi ve istediğinize ulaştıran sebepleri kolaylaştırdı. {Ovalarında saraylar edinirsiniz} yani dağlık olmayan düz arazilerde yüksek saraylar ve sağlam binalar inşa edersiniz; {dağları oyup evler yapıyorsunuz} (A'râf 74). Bu, dağlarda yaptıkları ve bugüne kadar görülen evler, oymalar ve benzeri eserlerdir; dağlar durdukça bunlar da durur. {Öyleyse Allah'ın nimetlerini anın} yani lütfunu, size verdiği rızkı ve gücü; {yeryüzünde fesat çıkararak bozgunculuk etmeyin} yani günahlarla ve isyanla yeryüzünü harap etmeyin. Çünkü günahlar, mamur yurtları virane bırakır; nitekim onların yurtları onlardan boşaldı ve evleri onlardan sonra ürkütücü kaldı. {Kavminden kibirlenen ileri gelenler, zayıf görülenlere} dediler. Zayıf görülenlerin hepsi mümin değildi; bu yüzden {onlardan iman edenlere dediler ki: Sâlih'in Rabbinden gönderilmiş olduğunu biliyor musunuz?} yani o doğru mu, yalan mı söylüyor? Zayıf görülenler şöyle cevap verdi: {Biz, onunla gönderilen şeye, yani Allah'ın tevhidine ve O'nun hakkındaki haberlere, emir ve yasaklarına iman edenleriz.} {Kibirlenenler dedi ki: Sizin iman ettiğiniz şeyi biz inkâr ediyoruz.} Kibir, zayıfların boyun eğdiği hakka boyun eğmelerine engel oldu. {Onlar da, kendilerini kötülükle dokunmayın diye uyardığı deveyi kestiler} ki onlara acıklı bir azap ulaşacaktı. {Ve Rablerinin emrinden çıktılar} yani O'nun emrine karşı kibirlendiler; emrinden çıkana Allah şiddetli azabı tattırır. Bu yüzden Allah onlara, başkalarına indirmediği cezayı indirdi. {Bu fiillerine rağmen, Allah'a meydan okuyarak, O'nu aciz bırakmaya kalkışarak, yaptıklarına aldırmadan, hatta onlarla övünerek dediler ki: Ey Sâlih, eğer doğrulardan isen, bizi tehdit ettiğin azabı getir!} Bunun üzerine şöyle dedi: {Yurdunuzda üç gün daha yaşayın. Bu, yalanlanamayacak bir vaaddir} (Hûd 65). {Bunun üzerine sarsıntı onları yakaladı ve sabah olunca evlerinde diz üstü çöküp yığılmış halde kaldılar} (A'râf 78); Allah onları yok etti ve kökünü kesti. {Allah onlara azabı indirdiğinde Sâlih onlardan yüz çevirdi} ve Allah onları helak ettikten sonra onları azarlayarak ve kınayarak şöyle dedi: {Ey kavmim! Ben size Rabbimin risaletini tebliğ ettim ve size öğüt verdim} yani Allah'ın bana gönderdiği her şeyi size bildirdim, sizi hidayete ulaştırmaya çalıştım ve dosdoğru yolda ve sağlam dinde yürümeniz için gayret ettim. {Ancak siz öğüt verenleri sevmediniz} (A'râf 79); aksine öğüt verenlerin sözünü reddettiniz ve her kovulmuş şeytana itaat ettiniz. Bilmek gerekir ki birçok müfessir bu kıssada şunları anlatır: Deve, kendilerinin Sâlih'ten istediği kaya taşından, pürüzsüz ve sert bir kayadan çıktı; hamile kadın gibi sancılandı ve onlar bakarken deve çıktı. Onu kestiklerinde yavrusu vardı ve üç kere bağırdı; dağ onun için yarıldı ve içine girdi. Sâlih onlara şöyle demişti: Size azabın ineceğinin alameti şudur: Üç günün ilkinde yüzleriniz sararacak, ikincisinde kızaracak, üçüncüsünde kararacak. Dediği gibi de oldu. Bütün bunlar, Kur'ân'ın tefsirinde nakledilmemesi gereken İsrailiyat'tandır. Kur'ân'da bunlardan hiçbirini gösteren bir şey yoktur. Hatta bunlar doğru olsaydı, içinde bu kadar ibret ve âyet bulunduğu için Allah bunları zikrederdi; güvenilmeyen bir kaynaktan gelmesine bırakmazdı. Bilakis Kur'ân, bu anlatılanların bir kısmını yalanlar. Nitekim Sâlih onlara: {Yurdunuzda üç gün yaşayın} (Hûd 65) demişti; yani bu çok kısa süreyi nimetlenip zevk alarak geçirin, çünkü sizin için bundan başka bir zevk ve nimet yoktur. Peygamberleri azabın geleceğini ve başlangıçlarını haber verdiği kimselere, bu kısa süre içinde ne lezzet ne de keyif olabilir. Azap, gün be gün, herkesi kapsayacak biçimde geldi. [Yüzlerinin kızarması, sararması ve kararması azaptan kaynaklanıyordu.] Bu, Kur'ân'a aykırı ve onunla çelişen bir şey değil midir?! Kur'ân, kendinden başkasına ihtiyaç bırakmayacak kadar yeterli ve hidayet kaynağıdır. Evet, Allah Resûlü ﷺ'den Kur'ân'a aykırı olmayan bir şey sahih olarak nakledilirse, baş üstüne ve göz üstüne; zaten Kur'ân, Resûl'ün getirdiğine uymayı emreder: {Peygamber size ne verdiyse onu alın, neyi yasakladıysa ondan sakının} (Haşr 7). Daha önce de belirtildiği gibi, Allah'ın kitabını İsrailî haberlerle tefsir etmek caiz değildir; onların doğruluğu veya yalanlığı kesin olmayan konularda bile, Allah'ın kitabının anlamları kesin olduğundan ve bu haberler ne doğrulanabilir ne yalanlanabilir olduğundan ikisinin uzlaşması mümkün değildir.

Arapça metin

{ وإلى ثمود أخاهم صالحا } إلى آخر قصتهم. أي: { و } أرسلنا { إلى ثمود } القبيلة المعروفة الذين كانوا يسكنون الحجر وما حوله من أرض الحجاز وجزيرة العرب، أرسل الله إليهم { أخاهم صالحا } نبيا يدعوهم إلى الإيمان والتوحيد، وينهاهم عن الشرك والتنديد، ف { قال ياقوم اعبدوا الله ما لكم من إله غيره } دعوته عليه الصلاة والسلام من جنس دعوة إخوانه من المرسلين، الأمر بعبادة الله، وبيان أنه ليس للعباد إله غير الله، { قد جآءتكم بينة من ربكم } أي: خارق من خوارق العادات، التي لا تكون إلا آية سماوية لا يقدر الناس عليها، ثم فسرها بقوله: { هذه ناقة الله لكم آية } أي: هذه ناقة شريفة فاضلة لإضافتها إلى الله تعالى إضافة تشريف، لكم فيها آية عظيمة. وقد ذكر وجه الآية في قوله: لها شرب ولكم شرب يوم معلوم [الشعراء: 155]. وكان عندهم بئر كبيرة، وهي المعروفة ببئر الناقة، يتناوبونها هم والناقة، للناقة يوم تشربها ويشربون اللبن من ضرعها، ولهم يوم يردونها، وتصدر الناقة عنهم. وقال لهم نبيهم صالح عليه السلام: { فذروها تأكل في أرض الله } فلا عليكم من مئونتها شيء، { ولا تمسوها بسوء } أي: بعقر أو غيره، { فيأخذكم عذاب أليم }. { واذكروا إذ جعلكم خلفآء } في الأرض تتمتعون بها وتدركون مطالبكم { من بعد عاد } الذين أهلكهم الله، وجعلكم خلفاء من بعدهم، { وبوأكم في الأرض } أي: مكن لكم فيها، وسهل لكم الأسباب الموصلة إلى ما تريدون وتبتغون { تتخذون من سهولها قصورا } أي: من الأراضي السهلة التي ليست بجبال، تتخذون فيها القصور العالية والأبنية الحصينة، { وتنحتون الجبال بيوتا } كما هو مشاهد إلى الآن من أعمالهم التي في الجبال، من المساكن والحجر ونحوها، وهي باقية ما بقيت الجبال، { فاذكروا آلآء الله } أي: نعمه، وما خولكم من الفضل والرزق والقوة، { ولا تعثوا في الأرض مفسدين } أي: لا تخربوا الأرض بالفساد والمعاصي، فإن المعاصي تدع الديار …

Kitapta devam et ↗

تفسير القرآن العظيم (تفسير ابن كثير)

… عبادة الله وحده [لا شريك له] (5) كما تعجب الملأ من قريش من الدعوة إلى إله واحد {فقالوا} {أجعل الآلهة إلها واحدا [إن هذا لشيء عجاب (6) ] } [ص: 5] . {قال يا قوم ليس بي سفاهة ولكني رسول من رب العالمين} أي: ليست كما تزعمون، بل جئتكم بالحق من الله الذي خلق كل شيء، فهو رب كل شيء ومليكه {أبلغكم رسالات ربي وأنا لكم ناصح أمين} وهذه الصفات التي يتصف بها الرسل البلاغة والنصح والأمانة. {أوعجبتم أن جاءكم ذكر من ربكم على رجل منكم لينذركم} أي: لا تعجبوا أن بعث الله إليكم رسولا من أنفسكم لينذركم أيام الله ولقاءه، بل احمدوا الله على ذاكم، {واذكروا إذ جعلكم خلفاء من بعد قوم نوح} أي: واذكروا نعمة الله عليكم إذ جعلكم من ذرية نوح، الذي أهلك الله أهل الأرض بدعوته، لما خالفوه وكذبوه، {وزادكم في الخلق بسطة} أي: زاد طولكم على الناس بسطة، أي: جعلكم أطول من أبناء جنسكم، كما قال تعالى: في قصة طالوت: {وزاده بسطة في العلم والجسم} [البقرة:247] {فاذكروا آلاء الله} أي: نعمه ومننه عليكم {لعلكم تفلحون} [وآلاء جمع ألى وقيل: إلى] (7)

تفسير القرآن العظيم (تفسير ابن كثير) (ابن كثير، ت ٧٧٤هـ: ٣/٤٣٤) ↗

تفسير الطبري (جامع البيان)

أيها القوم. {وأنا لكم ناصح} [الأعراف: 68] يقول: وأنا لكم في أمري إياكم بعبادة الله دون ما سواه من الأنداد والآلهة، ودعائكم إلى تصديقي فيما جئتكم به من عند الله، ناصح، فاقبلوا نصيحتي، فإني أمين على وحي الله وعلى ما ائتمنني الله عليه من الرسالة، لا أكذب فيه ولا أزيد ولا أبدل، بل أبلغ ما أمرت به كما أمرت {أوعجبتم أن جاءكم ذكر من ربكم على رجل منكم لينذركم} [الأعراف: 63] ، يقول: أوعجبتم أن أنزل الله وحيه بتذكيركم وعظتكم على ما أنتم عليه مقيمون من الضلالة، على رجل منكم، لينذركم بأس الله ويخوفكم عقابه. {واذكروا إذ جعلكم خلفاء من بعد قوم نوح} [الأعراف: 69] ، يقول: فاتقوا الله في أنفسكم، واذكروا ما حل بقوم نوح من العذاب إذ عصوا رسولهم وكفروا بربهم، فإنكم إنما جعلكم ربكم خلفاء في الأرض منهم، لما أهلكهم أبدلكم منهم فيها، فاتقوا الله أن يحل بكم نظير ما حل بهم من العقوبة فيهلككم ويبدل منكم غيركم، سنته في قوم نوح قبلكم على

تفسير الطبري (جامع البيان) (الطبري، ت ٣١٠هـ: ١٠/٢٦٥) ↗

التحرير والتنوير

لا يزيده ذلك الاعتبار إلا قوة. وليست الاستعارة بوضع اللفظ في معنى جديد حتى يتوهم متوهم أن تلك الدلالة الجديدة، الحاصلة في الاستعارة الثانية، صارت غير ملائمة لمعنى المستعار في الاستعارة الأخرى، وإنما هي اعتبارات لطيفة تزيد كثرتها الكلام حسنا. وقريب من هذا التورية، فإن فيها حسنا بإيهام أحد المعنيين مع إرادة غيره، ولا شك أنه عند إرادة غيره لا يكون المعنى الآخر مقصودا، وفي هذا الوجه لا يكون الكلام صريحا في الأمر بالاجتماع على الدين بل ظاهره أنه أمر للمؤمنين بالتمسك بالدين فيؤول إلى أمر كل واحد منهم بذلك على ما هو الأصل في معنى مثل هذه الصيغة ويصير قوله: جميعا محتملا لتأكيد العموم المستفاد من واو الجماعة. وقوله: ولا تفرقوا تأكيد لمضمون اعتصموا جميعا كقولهم: ذممت ولم تحمد. على الوجه الأول في تفسير واعتصموا بحبل الله جميعا. وأما على الوجه الثاني فيكون قوله: ولا تفرقوا أمرا ثانيا للدلالة على طلب الاتحاد في الدين، وقد ذكرنا أن الشيء قد يؤكد بنفي ضده عند قوله تعالى: قد ضلوا وما كانوا مهتدين في سورة الأنعام [140] وفي الآية دليل على أن الأمر بالشيء يستلزم النهي عن ضده. وقوله: واذكروا نعمت الله عليكم تصوير لحالهم التي كانوا عليها ليحصل من استفظاعها انكشاف فائدة الحالة التي أمروا بأن يكونوا عليها وهي الاعتصام جميعا بجامعة الإسلام الذي كان سبب نجاتهم من تلك الحالة، وفي ضمن ذلك تذكير بنعمة الله تعالى، الذي اختار لهم هذا الدين، وفي ذلك تحريض على إجابة أمره تعالى إياهم بالاتفاق. والتذكير بنعمة الله تعالى طريق من طرق مواعظ الرسل. قال تعالى حكاية عن هود: واذكروا إذ جعلكم خلفاء من بعد قوم نوح [الأعراف: 69] وقال عن شعيب: واذكروا إذ كنتم قليلا فكثركم [الأعراف: 86] وقال الله لموسى: وذكرهم بأيام الله [إبراهيم: 5] . وهذا التذكير خاص بمن أسلم من المسلمين بعد أن كان في الجاهلية، لأن الآية خطاب

التحرير والتنوير (ابن عاشور، ت ١٣٩٣هـ: ٤/٣٢) ↗