البيانAraMakalelerSözlüklerRavîlerKonular

سورة الأعراف · الآية ٧٣

﴿وَإِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا ۗ قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُ ۖ قَدْ جَاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ ۖ هَٰذِهِ نَاقَةُ اللَّهِ لَكُمْ آيَةً ۖ فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ ۖ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ﴾

Va ilâ samûda ahâhum sâlihâ kâla yâ kavmi’ budul lâha mâ lakum min ilâhin ğairuhû kad câ’atkum baiyinatum mir rabbikum hâzihî nâkatul lâhi lakum âyatan fazarûhâ tâkul fîe ardil lâhi va lâ tamassûhâ bisûo’in fa yâhuzakum ’azâbun alîm

“Semud milletine de kardeşleri Salih'i gönderdik. "Ey milletim! Allah'a kulluk edin, O'ndan başka tanrınız yoktur. Rabbinizden size bir belge geldi: Allah'ın bu dişi devesi size bir delildir, onu bırakın, Allah'ın toprağında otlasın; ona kötülük etmeyin, yoksa can yakıcı azaba uğrarsınız”

Al-A'raf 7:73 · Diyanet İşleri Başkanlığı meali

Tefsir

تيسير الكريم الرحمن (تفسير السعدي)

{Ve Semûd'a kardeşleri Sâlih'i} ... kıssalarının sonuna kadar. Yani: {Ve} Semûd kabilesine gönderdik. Bilinen bu kabile, Hicaz ve Arap Yarımadası topraklarında, Hicr ve çevresinde yaşıyordu. Allah onlara, kardeşleri olan {Sâlih}'i peygamber olarak gönderdi; onları imana ve tevhide çağırıyor, şirk ve eş koşmaktan men ediyordu. {Dedi ki: Ey kavmim, Allah'a kulluk edin. Sizin O'ndan başka hiçbir ilahınız yoktur} (A'râf 73). Onun, selam üzerine olsun, daveti, kardeşi peygamberlerin davetiyle aynı türdendi: Allah'a kulluk etmeye çağırmak ve kulların O'ndan başka ilahlarının olmadığını açıklamak. {Size Rabbinizden açık bir delil geldi} yani âdetin dışında, yalnızca göklerden gelen ve insanların güç yetiremeyeceği türden olağanüstü bir mucize. Sonra bunu şu sözüyle açıkladı: {Bu, Allah'ın size bir mucize olarak verdiği dişi devedir}. Yani bu, Allah'a izafe edildiği için şerefli ve faziletli bir devedir ve sizin için büyük bir ayettir. Ayetin yönünü de şu sözüyle belirtmiştir: "Onun bir içme payı var, sizin de belli bir gün için içme payınız var" (Şuarâ 155). Onların yanında büyük bir kuyu vardı; bu, "devenin kuyusu" diye bilinirdi. Onlar ve deve bu kuyuyu sırayla kullanırlardı: Devenin su içtiği gün, onlar da onun memesinden süt içerlerdi; onların da su alacağı bir günleri vardı ve deve o gün onlardan ayrılırdı. Peygamberleri Sâlih, selam üzerine olsun, onlara şöyle dedi: {Bırakın, Allah'ın arzında otlasın} (A'râf 73); onun yiyeceği konusunda size bir yük yoktur. {Ona kötülükle dokunmayın} yani kesmek veya başka bir şekilde zarar vermekle, {yoksa sizi acıklı bir azap yakalar}. {Hatırlayın ki sizi Âd'ın ardından halifeler kıldı} (A'râf 74); yeryüzünde yararlanıp isteklerinize ulaştınız. Allah'ın helak ettiği Âd'ın ardından sizi halife kıldı. {Ve sizi yeryüzünde yerleştirdi}; yani size orada imkân verdi ve istediğinize ulaştıran sebepleri kolaylaştırdı. {Ovalarında saraylar edinirsiniz} yani dağlık olmayan düz arazilerde yüksek saraylar ve sağlam binalar inşa edersiniz; {dağları oyup evler yapıyorsunuz} (A'râf 74). Bu, dağlarda yaptıkları ve bugüne kadar görülen evler, oymalar ve benzeri eserlerdir; dağlar durdukça bunlar da durur. {Öyleyse Allah'ın nimetlerini anın} yani lütfunu, size verdiği rızkı ve gücü; {yeryüzünde fesat çıkararak bozgunculuk etmeyin} yani günahlarla ve isyanla yeryüzünü harap etmeyin. Çünkü günahlar, mamur yurtları virane bırakır; nitekim onların yurtları onlardan boşaldı ve evleri onlardan sonra ürkütücü kaldı. {Kavminden kibirlenen ileri gelenler, zayıf görülenlere} dediler. Zayıf görülenlerin hepsi mümin değildi; bu yüzden {onlardan iman edenlere dediler ki: Sâlih'in Rabbinden gönderilmiş olduğunu biliyor musunuz?} yani o doğru mu, yalan mı söylüyor? Zayıf görülenler şöyle cevap verdi: {Biz, onunla gönderilen şeye, yani Allah'ın tevhidine ve O'nun hakkındaki haberlere, emir ve yasaklarına iman edenleriz.} {Kibirlenenler dedi ki: Sizin iman ettiğiniz şeyi biz inkâr ediyoruz.} Kibir, zayıfların boyun eğdiği hakka boyun eğmelerine engel oldu. {Onlar da, kendilerini kötülükle dokunmayın diye uyardığı deveyi kestiler} ki onlara acıklı bir azap ulaşacaktı. {Ve Rablerinin emrinden çıktılar} yani O'nun emrine karşı kibirlendiler; emrinden çıkana Allah şiddetli azabı tattırır. Bu yüzden Allah onlara, başkalarına indirmediği cezayı indirdi. {Bu fiillerine rağmen, Allah'a meydan okuyarak, O'nu aciz bırakmaya kalkışarak, yaptıklarına aldırmadan, hatta onlarla övünerek dediler ki: Ey Sâlih, eğer doğrulardan isen, bizi tehdit ettiğin azabı getir!} Bunun üzerine şöyle dedi: {Yurdunuzda üç gün daha yaşayın. Bu, yalanlanamayacak bir vaaddir} (Hûd 65). {Bunun üzerine sarsıntı onları yakaladı ve sabah olunca evlerinde diz üstü çöküp yığılmış halde kaldılar} (A'râf 78); Allah onları yok etti ve kökünü kesti. {Allah onlara azabı indirdiğinde Sâlih onlardan yüz çevirdi} ve Allah onları helak ettikten sonra onları azarlayarak ve kınayarak şöyle dedi: {Ey kavmim! Ben size Rabbimin risaletini tebliğ ettim ve size öğüt verdim} yani Allah'ın bana gönderdiği her şeyi size bildirdim, sizi hidayete ulaştırmaya çalıştım ve dosdoğru yolda ve sağlam dinde yürümeniz için gayret ettim. {Ancak siz öğüt verenleri sevmediniz} (A'râf 79); aksine öğüt verenlerin sözünü reddettiniz ve her kovulmuş şeytana itaat ettiniz. Bilmek gerekir ki birçok müfessir bu kıssada şunları anlatır: Deve, kendilerinin Sâlih'ten istediği kaya taşından, pürüzsüz ve sert bir kayadan çıktı; hamile kadın gibi sancılandı ve onlar bakarken deve çıktı. Onu kestiklerinde yavrusu vardı ve üç kere bağırdı; dağ onun için yarıldı ve içine girdi. Sâlih onlara şöyle demişti: Size azabın ineceğinin alameti şudur: Üç günün ilkinde yüzleriniz sararacak, ikincisinde kızaracak, üçüncüsünde kararacak. Dediği gibi de oldu. Bütün bunlar, Kur'ân'ın tefsirinde nakledilmemesi gereken İsrailiyat'tandır. Kur'ân'da bunlardan hiçbirini gösteren bir şey yoktur. Hatta bunlar doğru olsaydı, içinde bu kadar ibret ve âyet bulunduğu için Allah bunları zikrederdi; güvenilmeyen bir kaynaktan gelmesine bırakmazdı. Bilakis Kur'ân, bu anlatılanların bir kısmını yalanlar. Nitekim Sâlih onlara: {Yurdunuzda üç gün yaşayın} (Hûd 65) demişti; yani bu çok kısa süreyi nimetlenip zevk alarak geçirin, çünkü sizin için bundan başka bir zevk ve nimet yoktur. Peygamberleri azabın geleceğini ve başlangıçlarını haber verdiği kimselere, bu kısa süre içinde ne lezzet ne de keyif olabilir. Azap, gün be gün, herkesi kapsayacak biçimde geldi. [Yüzlerinin kızarması, sararması ve kararması azaptan kaynaklanıyordu.] Bu, Kur'ân'a aykırı ve onunla çelişen bir şey değil midir?! Kur'ân, kendinden başkasına ihtiyaç bırakmayacak kadar yeterli ve hidayet kaynağıdır. Evet, Allah Resûlü ﷺ'den Kur'ân'a aykırı olmayan bir şey sahih olarak nakledilirse, baş üstüne ve göz üstüne; zaten Kur'ân, Resûl'ün getirdiğine uymayı emreder: {Peygamber size ne verdiyse onu alın, neyi yasakladıysa ondan sakının} (Haşr 7). Daha önce de belirtildiği gibi, Allah'ın kitabını İsrailî haberlerle tefsir etmek caiz değildir; onların doğruluğu veya yalanlığı kesin olmayan konularda bile, Allah'ın kitabının anlamları kesin olduğundan ve bu haberler ne doğrulanabilir ne yalanlanabilir olduğundan ikisinin uzlaşması mümkün değildir.

Arapça metin

{ وإلى ثمود أخاهم صالحا } إلى آخر قصتهم. أي: { و } أرسلنا { إلى ثمود } القبيلة المعروفة الذين كانوا يسكنون الحجر وما حوله من أرض الحجاز وجزيرة العرب، أرسل الله إليهم { أخاهم صالحا } نبيا يدعوهم إلى الإيمان والتوحيد، وينهاهم عن الشرك والتنديد، ف { قال ياقوم اعبدوا الله ما لكم من إله غيره } دعوته عليه الصلاة والسلام من جنس دعوة إخوانه من المرسلين، الأمر بعبادة الله، وبيان أنه ليس للعباد إله غير الله، { قد جآءتكم بينة من ربكم } أي: خارق من خوارق العادات، التي لا تكون إلا آية سماوية لا يقدر الناس عليها، ثم فسرها بقوله: { هذه ناقة الله لكم آية } أي: هذه ناقة شريفة فاضلة لإضافتها إلى الله تعالى إضافة تشريف، لكم فيها آية عظيمة. وقد ذكر وجه الآية في قوله: لها شرب ولكم شرب يوم معلوم [الشعراء: 155]. وكان عندهم بئر كبيرة، وهي المعروفة ببئر الناقة، يتناوبونها هم والناقة، للناقة يوم تشربها ويشربون اللبن من ضرعها، ولهم يوم يردونها، وتصدر الناقة عنهم. وقال لهم نبيهم صالح عليه السلام: { فذروها تأكل في أرض الله } فلا عليكم من مئونتها شيء، { ولا تمسوها بسوء } أي: بعقر أو غيره، { فيأخذكم عذاب أليم }. { واذكروا إذ جعلكم خلفآء } في الأرض تتمتعون بها وتدركون مطالبكم { من بعد عاد } الذين أهلكهم الله، وجعلكم خلفاء من بعدهم، { وبوأكم في الأرض } أي: مكن لكم فيها، وسهل لكم الأسباب الموصلة إلى ما تريدون وتبتغون { تتخذون من سهولها قصورا } أي: من الأراضي السهلة التي ليست بجبال، تتخذون فيها القصور العالية والأبنية الحصينة، { وتنحتون الجبال بيوتا } كما هو مشاهد إلى الآن من أعمالهم التي في الجبال، من المساكن والحجر ونحوها، وهي باقية ما بقيت الجبال، { فاذكروا آلآء الله } أي: نعمه، وما خولكم من الفضل والرزق والقوة، { ولا تعثوا في الأرض مفسدين } أي: لا تخربوا الأرض بالفساد والمعاصي، فإن المعاصي تدع الديار …

Kitapta devam et ↗

تفسير القرآن العظيم (تفسير ابن كثير)

قال علماء التفسير والنسب: ثمود بن عاثر بن إرم بن سام بن نوح، وهو أخو جديس بن عاثر، وكذلك قبيلة طسم، كل هؤلاء كانوا أحياء من العرب العاربة قبل إبراهيم الخليل، عليه السلام، وكانت ثمود بعد عاد، ومساكنهم مشهورة فيما بين الحجاز والشام إلى وادي القرى وما حوله، وقد مر رسول الله صلى الله عليه وسلم على قراهم ومساكنهم، وهو ذاهب إلى تبوك سنة تسع. قال الإمام أحمد: حدثنا عبد الصمد، حدثنا صخر بن جويرية، عن نافع، عن ابن عمر قال: لما نزل رسول الله صلى الله عليه وسلم بالناس على تبوك، نزل بهم (1) الحجر عند بيوت ثمود، فاستسقى الناس من الآبار التي كانت تشرب منها ثمود، فعجنوا منها ونصبوا منها القدور. فأمرهم النبي صلى الله عليه وسلم فأهرقوا القدور، وعلفوا العجين الإبل، ثم ارتحل بهم حتى نزل بهم على البئر التي كانت تشرب منها الناقة، ونهاهم أن يدخلوا على القوم الذين عذبوا وقال: "إني أخشى أن يصيبكم مثل ما أصابهم، فلا تدخلوا عليهم" (2) وقال [الإمام] (3) أحمد أيضا: حدثنا عفان، حدثنا عبد العزيز بن مسلم، حدثنا عبد الله بن دينار، عن عبد الله بن عمر قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم وهو بالحجر: "لا تدخلوا على هؤلاء المعذبين إلا أن تكونوا باكين، فإن لم تكونوا باكين، فلا تدخلوا عليهم أن يصيبكم مثل ما أصابهم" (4) وأصل هذا الحديث مخرج في الصحيحين من غير وجه (5) وقال الإمام أحمد أيضا: حدثنا يزيد بن هارون، أخبرنا المسعودي، عن إسماعيل بن أوسط، عن محمد بن أبي كبشة الأنماري، عن أبيه قال: لما كان في غزوة تبوك، تسارع الناس إلى أهل الحجر، يدخلون عليهم، فبلغ ذلك رسول الله صلى الله عليه وسلم، فنادى في الناس: "الصلاة جامعة". قال: فأتيت رسول الله صلى الله عليه وسلم وهو ممسك بعيره (6) وهو يقول: "ما تدخلون على قوم غضب الله عليهم". فناداه رجل منهم: نعجب منهم يا رسول الله. قال: "أفلا أنبئكم بأعجب من ذلك: رجل من أنفسكم …

Kitapta devam et ↗

تفسير الطبري (جامع البيان)

هو ثمود بن عابر بن إرم بن سام بن نوح، وهو أخو جديس بن عابر، وكانت مساكنهما الحجر بين الحجاز والشام إلى وادي القرى وما حوله. ومعنى الكلام: وإلى بني ثمود أخاهم صالحا. وإنما منع ثمود، لأن ثمود قبيلة كما بكر قبيلة، وكذلك تميم. قال: {يا قوم اعبدوا الله ما لكم من إله غيره} [الأعراف: 59] يقول: قال صالح لثمود: يا قوم اعبدوا الله وحده لا شريك له، فما لكم إله يجوز أن تعبدوه

تفسير الطبري (جامع البيان) (الطبري، ت ٣١٠هـ: ١٠/٢٨٢) ↗

التحرير والتنوير

… نسل الذين كذبوا ونزل بهم العذاب والتعريف بطريق الموصولية تقدم في قوله: وأغرقنا الذين كذبوا بآياتنا [الأعراف: 64] في قصة نوح آنفا، فهو للإيماء إلى وجه بناء الخبر وهو قطع دابرهم. وما كانوا مؤمنين عطف على كذبوا فهو من الصلة، وفائدة عطفه الإشارة إلى أن كلتا الصلتين موجب لقطع دابرهم: وهما التكذيب والإشراك، تعريضا بمشركي قريش، ولموعظتهم ذكرت هذه القصص. وقد كان ما حل بعاد من الاستيصال تطهيرا أول لبلاد العرب من الشرك، وقطعا لدابر الضلال منها في أول عصور عمرانها، إعدادا لما أراد الله تعالى من انبثاق نور الدعوة المحمدية فيها. [73] 73] وإلى ثمود أخاهم صالحا قال يا قوم اعبدوا الله ما لكم من إله غيره قد جاءتكم بينة من ربكم هذه ناقة الله لكم آية فذروها تأكل في أرض الله ولا تمسوها بسوء فيأخذكم عذاب أليم (73) الواو في قوله: وإلى ثمود مثلها في قوله: وإلى عاد أخاهم هودا [الأعراف: 65] ، وكذلك القول في تفسيرها إلى قوله تعالى: من إله غيره. وثمود أمة عظيمة من العرب البائدة وهم أبناء ثمود بن جاثر- بجيم ومثلثة كما في «القاموس» - ابن إرم بن سام بن نوح فيلتقون مع عاد في (إرم) وكانت مساكنهم بالحجر- بكسر الحاء وسكون الجيم- بين الحجاز والشام، وهو المكان المسمى الآن مدائن صالح وسمي في حديث غزوة تبوك: حجر ثمود. وصالح هو ابن عبيل- بلام في آخره وبفتح العين- ابن آسف بن ماشج أو شالخ بن عبيل بن جاثر- ويقال كاثر- ابن ثمود. وفي بعض هذه الأسماء اختلاف في حروفها في كتب التاريخ وغيرها أحسبه من التحريف وهي غير مضبوطة سوى عبيل فإنه مضبوط في سميه الذي هو جد قبيلة، كما في «القاموس» . وثمود هنا ممنوع من الصرف لأن المراد به القبيلة لا جدها. وأسماء القبائل ممنوعة من الصرف على اعتبار التأنيث مع العلمية وهو الغالب في القرآن، وقد ورد في بعض آيات القرآن مصروفا كما في قوله تعالى: ألا إن ثمود كفروا ربهم [هود: 68] على اعتبار …

Kitapta devam et ↗