Yüce Allah, kudretinin bir eserini ve rahmetinin bir esintisini bildirerek şöyle buyurur: {Rüzgârları, rahmetinin önünde müjdeci olarak gönderen O'dur.} Yani yağmuru müjdeleyen rüzgârlar; Allah'ın izniyle yerden bulutları kaldırırlar. Böylece insanlar Allah'ın rahmetiyle sevinir, yağmur inmeden önce kalpleri ferahlar. {Nihayet rüzgârlar ağır yüklü bulutları taşıdığında} —ki bir rüzgâr onu kaldırmış, bir başka rüzgâr onu toplamış, bir diğeri de onu sürüklemiştir— {onu ölü bir beldeye sürükleriz.} Oranın hayvanları neredeyse helâk olacak, halkı da Allah'ın rahmetinden ümidini kesecek hâle gelmiştir. {Orada suyu indiririz.} Yani o ölü beldeye o bulutlardan bol su indiririz. Allah, bu suyu dağıtıp yayması için bir rüzgâr da emrine vermiştir. {Onunla her türlü ürünü çıkarırız.} Böylece insanlar Allah'ın rahmetiyle sevinir, Allah'ın nimetiyle bolluk içinde yaşarlar. Allah'ın şu sözü de: {İşte ölüleri de böyle çıkaracağız; umulur ki düşünüp öğüt alırsınız.} Yani toprağı ölümünden sonra bitkilerle nasıl diriltmişsek, ölüleri de çürümüş, parçalanmış kemikler hâline geldikten sonra kabirlerinden böyle çıkaracağız. Bu, açık bir delildir; çünkü iki durum arasında fark yoktur. Diriltmeyi uzak görerek inkâr eden kimse, buna benzerini gördüğü hâlde inatçılık ve duyulur gerçekleri inkâr etmektedir. Bu ayette, Allah'ın nimetleri üzerinde düşünmeye, ibret gözüyle ve delil olarak bakmaya teşvik vardır; gafletle ve ihmalle bakmaya değil. Sonra yağmur inen toprakların farklılığını anlatarak şöyle buyurur: {Güzel toprak} yani toprağı ve özü iyi olan yer, yağmur indiğinde, {Rabbinin izniyle bitkisini çıkarır.} Yani Allah'ın iradesi ve dilemesiyle. Şöyle ki sebepler, Allah'ın izni olmadan şeylerin varlığında bağımsız değildir. {Kötü olanın ise çıkardığı bitki, ancak cılız ve bereketsiz olur.} Yani hiçbir faydası ve bereketi olmayan, kıt bir bitki çıkarır. {İşte şükredecek bir topluluk için ayetleri böyle açıklarız.} Yani ayetleri çeşitlendirir, açıklar, onlarda örnekler verir ve şükredenler için ortaya koyarız; yani Allah'a nimetlerini kabul ederek, onları tanıyarak ve onları Allah'ın rızasına uygun şekilde kullanarak şükredenler için. İşte bunlar, Allah'ın kitabında açıkladığı hükümlerden ve ilâhî amaçlardan faydalanan kimselerdir. Çünkü onları, Rablerinden kendilerine ulaşan en büyük nimetlerden sayarlar; ihtiyaç duyarak, sevinçle karşılarlar, üzerinde düşünür ve tefekkür ederler. Böylece onlara, hazırlıklarına göre anlamlarından açıklanır. Bu, kalplere vahyin indirilmesi için bir örnektir; vahiy, yağmurun hayat kaynağı olması gibi hayat kaynağıdır. Güzel kalpler vahyi aldığında, onu kabul eder, öğrenir ve aslının iyiliğine ve özünün güzelliğine göre büyür. Hayırdan yoksun kötü kalplere gelince, vahiy onlara gelse de kabul edici bir yer bulamaz; aksine onları ya gafil ve yüz çevirmiş ya da karşı çıkan bulur. Tıpkı yağmurun tuzlu topraklara, kumlara ve kayalara düşüp hiçbir etki bırakmaması gibi. Bu da Allah Teâlâ'nın şu sözüne benzer: {Gökten su indirdi, vadiler de ölçüsünce akıp sel, kabaran bir köpük taşıdı.} [Kur'an: "Gökten su indirdi, vadiler kendi ölçülerince akıp sel, üstte kabaran bir köpük taşıdı." (Ra'd, 17)] ve ayetin devamı.