Allah, Peygamberi Muhammed ﷺ'e Kur'an'ın büyüklüğünü açıklayarak şöyle buyuruyor: {Bu, sana indirilmiş bir kitaptır} Yani: Kulların ihtiyaç duyduğu her şeyi, bütün ilahi amaçları ve şer'î maksatları içinde toplayan, sağlam ve ayrıntılı bir kitaptır. {Sakın bundan dolayı göğsünde bir darlık duyma} Yani: Bu konuda bir sıkıntı, şüphe ve tereddüt içinde olma. Bilakis bunun, hikmet sahibi ve övgüye layık olan Allah'tan bir indirme olduğunu bil. [Kur'an: "Ona ne önünden ne de arkasından batıl gelemez. O, hikmet sahibi, övgüye layık olan Allah'ın indirdiğidir."] (Fussilet: 42) Onun en doğru söz olduğunu da bil. Böylece göğsün ona açılsın, nefsin ona yönelip huzur bulsun. Emirlerini ve yasaklarını açıkça tebliğ et; kınayan ve karşı çıkanlardan korkma. {Onunla uyarasın diye} Yani: Halkı uyarıp öğüt verip hatırlatasın, böylece inatçılar aleyhine delil tamamlanmış olsun. {Ve} bu, {müminler için bir öğüt olsun diye}dir. Nitekim Allah şöyle buyurmuştur: [Kur'an: "Hatırlat; çünkü hatırlatma müminlere fayda verir."] (Zâriyât: 55) Onunla doğru yolu, o yolun zâhir ve bâtın amellerini ve kulun o yolda ilerlemesine engel olan şeyleri hatırlarlar. Sonra Allah, kulları hitap ederek onları Kitap'a ısındırmak için şöyle buyurdu: {Rabbinizden size indirilene uyun} Yani: Sizin için indirilmesini murat ettiği Kitap'a uyun. Bu Kitap, {Rabbinizden} gelir; O, sizi terbiye etmeyi tamamlamak ister. Bu yüzden size bu Kitabı indirdi. Eğer ona uyarsanız terbiyeniz tamamlanır, üzerinize nimeti tam olur ve en güzel amellere ve ahlaklara, en yüce olanlara iletilirsiniz. {Onu bırakıp dost edinmeyin} Yani: Onları dost tutup heveslerine uyarsanız ve bunun uğruna hakkı terk ederseniz... {Ne kadar az düşünüyorsunuz!} Eğer düşünseydiniz ve maslahatı bilseydiniz, zararlıyı faydalıya, düşmanı dosta tercih etmezdiniz. Sonra Allah, peygamberlerini yalanlayan ümmetlerin başına gelen cezalardan onları sakındırdı; böylece onlara benzemesinler diye şöyle buyurdu: {Nice memleketi helâk ettik ki azâbımız onlara geceleyin ya da onlar öğle istirahatindeyken geldi.} Yani: Şiddetli azabımız, onlar gaflet anında ve habersizken geldi; helâkin aklına bile gelmediği bir sırada. Azap geldiğinde onu kendilerinden savamadılar; medet umdukları ilahları da onlara fayda vermedi; yaptıkları zulüm ve günahları da inkâr edemediler. {Azabımız onlara gelince, tek sözleri: "Gerçekten biz zalimlermişiz" demek oldu.} Nitekim Allah şöyle buyurmuştur: [Kur'an: "Nice zalim memleket yok ettik ve onların ardından başka topluluklar yarattık. Azabımızı hissedince hemen oradan kaçışmaya başladılar. 'Kaçmayın! Nimetler içinde yaşadığınız yerlere ve evlerinize dönün ki sorguya çekilesiniz.' Dediler ki: 'Vah bize! Gerçekten biz zalimlermişiz.' Bu feryatları, onları biçilmiş ekin gibi sönmüş ölüler haline getirinceye kadar sürdü."] (Enbiyâ: 11-15) Allah'ın, "Kendilerine gönderilenlere mutlaka soracağız" buyruğu: Yani Allah'ın kendilerine peygamber gönderdiği ümmetlere, peygamberlerine ne cevap verdiklerini mutlaka soracağız. [Kur'an: "O gün onlara seslenip 'Peygamberlere ne cevap verdiniz?' diyeceği gün..."] (Kasas: 65) {Peygamberlere de mutlaka soracağız} Rablerinin risaletlerini tebliğ edip etmediklerini ve ümmetlerinin onlara ne cevap verdiğini. {Sonra onlara bilgiyle anlatacağız} Yani bütün halka, yaptıkları amelleri Allah'ın ilmiyle açıklayacağız. {Biz de hiçbir zaman gaip değiliz.} Yani hiçbir zaman gafil ve uzak değiliz. Nitekim Allah şöyle buyurmuştur: [Kur'an: "Allah onu saymış, onlar ise unutmuşlardır."] (Mücâdele: 6) Ve yine şöyle buyurmuştur: [Kur'an: "Andolsun, üzerinizde yedi kat gök yarattık; biz yarattıklarımızdan habersiz değiliz."] (Mü'minûn: 17)