Bu ayet, kâfirlerin dünyada peygamberi yalanladıkları ve onunla alay ettikleri durumu anlatır. Karşılık günü geldiğinde ve azabı yakından gördüklerinde, bu durum onlara çok ağır gelir, korkuları artar, yüzleri değişir; yalanlamalarından dolayı azarlanırlar ve kendilerine şöyle denir: "İşte bu, yalanladığınız şeydir; bugün onu gözle görüyorsunuz; durum ortaya çıktı, bütün sebepler elinizden kaydı ve geriye yalnızca azabın bizzat yaşanması kaldı." Resûlullah ﷺ'i yalanlayanlar, onun davetini reddedenler, onun ölmesini bekliyor ve ona ölüm felaketinin gelmesini gözlüyorlardı. Allah, Peygamberine onlara şöyle demesini emretti: "Siz, isteklerinize kavuşsanız ve Allah beni ve benimle birlikte olanları helak etse de bu sizin için hiçbir fayda sağlamaz. Çünkü siz Allah'ın ayetlerini inkâr ettiniz ve azabı hak ettiniz. Kesinleşmiş bir acı azabından sizi kim kurtarabilir? Dolayısıyla beni helak etmek için gösterdiğiniz çaba ve hırs boşunadır, hiçbir şeyi değiştirmez." Kâfirler, kendilerinin doğru yolda, Resûl'ün ise sapıklıkta olduğunu söylüyorlardı; bu konuda tekrar tekrar tartışıp savaştılar. Bunun üzerine Allah, Peygamberine kendi halini ve ona uyanların halini bildirmesini emretti. Böylece herkes onların doğruluğunu ve takvalarını anlasın. Peygamber şöyle desin: {"Biz ona iman ettik ve yalnız ona tevekkül ettik."} İman; kalbin tasdikini, batın ve zahir amelleri kapsar. Amellerin varlığı ve kemali tevekküle bağlı olduğu için Allah tevekkülü diğer amellerden ayrı olarak zikretmiştir; aksi halde tevekkül de imanın içindedir ve imanın gereklerinden biridir. Nitekim Allah şöyle buyurur: [Kur'an: "Eğer mü'min iseniz, yalnız Allah'a tevekkül edin."] [Mâide: 23] Resûlün ve ona uyanların hali bu olduğunda, ki felaha ulaşmanın ve mutluluğun bağlı olduğu hal budur, düşmanlarının hali ise bunun tam zıddıdır; onların ne imanı ne de tevekkülü vardır. Bununla kimin doğru yolda, kimin de apaçık sapıklıkta olduğu anlaşılır. Sonra Allah, nimetleri yalnızca kendisinin verdiğini bildirmiş, özellikle de her canlı şeyi sudan yarattığını belirtmiştir. Şöyle buyurmuştur: {De ki: Söyleyin bakalım, suyunuz çekilip yerin dibine çekilirse, sizin için akan su getirecek kim olabilir?} Yani çekilmiş, kurumuş olursa. {Sizin için akan su getirecek kim olabilir?} Onu içeceğiniz, hayvanlarınızı, ağaçlarınızı ve ekinlerinizi sulayacağınız su... Bu soru, inkâr anlamındadır; yani Allah Teâlâ'dan başka hiç kimse bunu yapamaz.