Yani: Biz, sizin gördüğünüz ve üzerinizde bulunan en yakın göğü {parlak yıldızlarla} süsledik; bunlar, ışık ve parlaklık bakımından birbirinden farklı olan yıldızlardır. Çünkü içinde bu yıldızlar bulunmasaydı, o gök, güzelliği ve hoşluğu olmayan karanlık bir tavan olurdu. Ama Allah bu yıldızları göğe bir süs, [bir güzellik], bir nur ve karada ve denizde karanlıklar içinde yol bulunsun diye bir hidayet kılmıştır. En yakın göğü yıldızlarla süslediğine dair haberi, çok sayıda yıldızın yedi göğün üstünde bulunmasıyla çelişmez; zira gökler saydamdır ve yıldızlar orada olmasa bile en yakın gök bu sayede süslenmiş olur. {Ve onları} yani bu yıldızları {şeytanlar için birer taşlama aracı} kıldık. Bunlar, gökteki haberleri çalmak isteyen şeytanlardır. Allah bu yıldızları, şeytanların yeryüzü haberlerini kapmasına karşı göğün koruyucusu kılmıştır. Göklerden atılan bu şihablar, Allah'ın dünyada şeytanlar için hazırladığı şeylerdir. {Onlar için ahirette} ise {alevli azabı} hazırlamıştır; çünkü onlar Allah'a isyan ettiler, kulunu saptırdılar. Bu yüzden onlara uyan kâfirler de onlar gibidir ve Allah onlar için de alevli azabı hazırlamıştır. Bu sebeple şöyle buyurmuştur: {Rablerini inkâr edenlere cehennem azabı vardır ve o ne kötü varış yeridir}. Oraya {atıldıklarında}, aşağılanarak ve zillet içinde, {onun uğultusunu işitirler}, yani korkunç ve yüksek bir ses, {neredeyse öfkeden parçalanacak}, yani toplanmış olmasına rağmen öfkesinden dolayı birbirinden ayrılacak ve kâfirlere karşı şiddetli öfkesinden parçalanacak gibi olur. Oraya girdiklerinde ona neler yapacağını düşünün! Sonra cehennem bekçilerinin cehennemliklere yönelttiği azarlamayı anlatarak şöyle buyurdu: {Her ne zaman oraya bir topluluk atılsa, bekçileri onlara sorar: Size bir uyarıcı gelmedi mi?} Yani sizin bu halinize ve ateşi hak etmenize rağmen, sanki onun hakkında size haber verilmemiş ve uyarılar size bildirilmemiş gibi. {Derler ki: Evet, bize bir uyarıcı geldi, ama biz onu yalanladık ve dedik ki: Allah hiçbir şey indirmedi; siz ancak büyük bir sapıklık içindesiniz.} Böylece hem kendilerine özgü yalanlamayı hem de Allah'ın indirdiği her şeyi genel olarak yalanlamayı bir arada yaptılar; bununla yetinmeyip, doğru yolu gösteren ve hidayete eren uyarıcı peygamberlerin sapkınlığını ilan ettiler. Yalnızca sapıklıkla da yetinmediler, sapıklıklarını büyük bir sapıklık kıldılar. Bunun benzeri ne kadar büyük bir inat, kibir ve zulümdür! {Ve derler ki} hidayet ve doğru yola ehil olmadıklarını itiraf ederek: {Eğer dinleseydik ya da akıl erdirseydik, alevli azabın ashabı arasında olmazdık.} Böylece hidayet yollarını, yani Allah'ın indirdiğini dinlemeyi ve peygamberlerin getirdiğini, ayrıca sahibine fayda veren, şeylerin hakikatlerini bildiren, hayırı tercih ettiren ve sonu kötü olan her şeyden alıkoyan akli yolu kendilerinden nefyettiler. Dolayısıyla ne işitme ne de akıl vardır. Bu durum, yakîn ve irfan ehli ile sadakat ve iman sahiplerinin durumunun tersinedir. Çünkü onlar imanlarını işitsel delillerle desteklediler; Allah katından gelen ve Resûlullah'ın ilim, marifet ve amel olarak getirdiği şeyleri dinlediler. Akli deliller ise hidayeti sapıklıktan, güzeli çirkinden, hayrı şerden ayırt etmektir. Onlar iman konusunda, Allah'ın akla ve nakle uymak suretiyle lütfettiği ölçüde bulunurlar. Fazlını dilediğine özel kılan, dilediği kullarına lütufta bulunan ve hayra elverişli olmayanı yıldıran Allah'ın şanı yücedir. Allah, cehenneme giren bu kimseler hakkında, zulümlerini ve inatlarını itiraf ederek şöyle buyurur: {Böylece günahlarını itiraf ederler; uzak olsunlar...}