Daha önce Allah'ın boşanmış kadınları evlerinden çıkarmayı yasakladığı belirtilmişti. Burada ise onların barındırılmasını emretmiş ve barındırmayı örfe uygun olarak ölçmüştür; bu da kocanın gücüne ve durumuna göre, onun ve kadının benzerlerinin oturduğu bir evdir. {Onları sıkıştırmak için zarar vermeyin.} Yani barındırdığınız sırada sözle veya fiille onlara zarar vermeyin ki bıkıp iddet tamamlanmadan evlerden çıksınlar ve böylece onları çıkaran siz olasınız. Bunun özeti şudur: Allah, kadınları çıkarmayı yasaklamış, kadınları da çıkmaktan men etmiş ve onlara zarar ya da meşakkat vermeyecek biçimde barındırılmalarını emretmiştir; bu da örfe dayanır. {Onlar hamile iseler, doğurana kadar onlara harcama yapın.} Bu, karınlarındaki çocuk içindir; kadın bâin ise yalnızca çocuk için, rec'î ise hem kendisi hem çocuk için harcama yapılır. Harcamanın sonu, hamilelerini doğurmalarıdır. Doğurduklarında ise ya çocuklarını emzirirler ya da emzirmezler. {Eğer sizin için emzirirlerse, onlara ücretlerini verin.} Eğer belirlenmiş bir ücret varsa o verilir, yoksa emsal ücret verilir. {Aranızda iyilikle anlaşın.} Yani her iki eş de ve başkaları da birbirine iyiliği emretsin. İyilik, dünya ve ahirette fayda ve maslahat olan her şeydir. İyilikte anlaşmaya dikkat etmemek, yalnızca Allah'ın bildiği kadar şer ve zarar doğurur; anlaşmada ise iyilik ve takvada yardımlaşma vardır. Bu makama uygun olarak şunu da söyleyebiliriz: Eşler ayrılık ve iddet döneminde, özellikle de aralarında çocuk olmuşsa, kadın ve çocuk için yapılacak harcama yüzünden çekişme ve kavga çıkar. Ayrılık genellikle kin ve nefretten doğar ve bu kinden pek çok şey etkilenir. Bu yüzden her ikisine de iyilikle geçinmeleri, geçimsizlik ve kavgadan kaçınmaları, bu konuda birbirlerine öğüt vermeleri emredilir. {Eğer aranızda anlaşamazsanız} Yani çocuğu emzirme konusunda anlaşamazsanız, o çocuk için başka bir kadın emzirsin. {Anlaşmanızda kararlaştırdığınızı iyilikle verdiğinizde, size bir günah yoktur.} [Kur'an: "Verdiğinizi iyilikle ödediğinizde size bir günah yoktur."] [Bakara: 233]. Bu, çocuk annesinin memesinden başka bir memeyi kabul ettiği durumda geçerlidir. Eğer yalnızca annesinin memesini kabul ediyorsa, onu emzirmek annesine kalır, bu ona farz olur ve reddederse zorlanır. Anlaşmaya varmamışlarsa ona emsal ücret verilir. Bu hüküm, anlam bakımından yukarıdaki âyetten çıkarılmıştır: Çocuk, hamilelik süresince annesinin karnında olduğu için dışarı çıkma imkânı yoktu; bu yüzden Allah, nafakayı velisine farz kılmıştır. Doğduktan sonra ise hem annesinden hem başkasından beslenebileceği için Allah her iki yolu da mubah kılmıştır. Eğer yalnızca annesinden beslenebilecek bir durumdaysa, hamilelik gibi kabul edilir ve annesi onun beslenme yolu olarak belirlenir. Sonra Allah nafakayı kocanın durumuna göre takdir etmiş ve şöyle buyurmuştur: {Geniş imkânı olan, imkânının genişliğine göre harcasın.} Yani zengin, zenginliğine göre harcasın; fakirlerin nafakası gibi harcamasın. {Rızkı kendisine dar kılınan ise, Allah'ın verdiğinden harcasın.} {Allah hiçbir nefse, ona verdiğinden başkasını yüklemez.} Bu, Allah'ın hikmetine ve rahmetine uygundur; herkesi gücüne göre sorumlu tutmuş, darlıkta olana kolaylık göstermiş ve ona ancak verdiği kadar yüklemiştir. Nafaka ve diğer konularda Allah hiçbir nefse gücünün yettiğinden fazlasını yüklemez. {Allah, zorluktan sonra bir kolaylık getirecektir.} Bu, darlıkta olanlara bir müjdedir: Allah onların sıkıntısını giderecek ve zorluğu kaldıracaktır. [Kur'an: "Şüphesiz zorlukla beraber bir kolaylık vardır. Şüphesiz zorlukla beraber bir kolaylık vardır."] [Şerh: 5-6].