البيانAraMakalelerSözlüklerRavîlerKonular

سورة الصف · الآية ١٤

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصَارَ اللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّينَ مَنْ أَنْصَارِي إِلَى اللَّهِ ۖ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصَارُ اللَّهِ ۖ فَآمَنَتْ طَائِفَةٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَتْ طَائِفَةٌ ۖ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَىٰ عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ﴾

Yâ ayyuhal lazîna âmânû kûnûo ansâral lâhi kamâ kâla ’îsab-nu-maryama lil havâriyyîna man ansârîe ilal lâh kâlal havâriyyûna nahnu ansâ rul lâhi fa âmanat tâ’ifatum mim bannî isrâ’îla va kafarat tâ’ifatun fa ayyadnal lazîna âmmanû ’alâ ’aduvvihim fa asbahû zâhirîn

“Ey inananlar! Allah'ın dininin yardımcıları olun. Nitekim, Meryem oğlu İsa, Havarilere: "Allah'a giden yolda yardımcılarım kimlerdir?" deyince, Havariler: "Allah'ın dininin yardımcıları biziz" demişlerdi. İsrailoğullarının bir takımı böylece inanmış, bir takımı da inkar etmişti; ama Biz, inananları düşmanlarına karşı destekledik de üstün geldiler”

As-Saff 61:14 · Diyanet İşleri Başkanlığı meali

Tefsir

تيسير الكريم الرحمن (تفسير السعدي)

Bu, en merhametli olan Allah'ın kullarına, mü'min olanlara yaptığı bir öğüt, yol gösterme ve rehberliktir; kişinin bununla acılı azaptan kurtulacağı, kalıcı nimetlere kavuşacağı en büyük ticarete, en değerli istenene ve en yüce arzulanana dairdir. Bu ifadeyle, her basiretli kişinin bunu isteyeceğini, her akıllı kişinin buna yükseleceğini belirten bir teklif edatı kullanılmıştır. Sanki şöyle denilmiş gibidir: Değeri bu kadar büyük olan bu ticaret nedir? Allah şöyle buyurmuştur: {Allah'a ve Resulüne iman edersiniz.} Bilindiği üzere tam iman, Allah'ın tasdik edilmesini emrettiği şeylere kesin biçimde inanmaktır ve bu, bedensel amelleri de gerektirir. Bedensel amellerin en değerlilerinden biri de Allah yolunda cihattır. Bu sebeple şöyle buyurmuştur: {Allah yolunda mallarınızla ve canlarınızla cihad edersiniz.} Yani İslam düşmanlarıyla çarpışmak için canlarınızı ve candan sevdiklerinizi feda etmeniz, Allah'ın dinine yardım etmek ve kelimesini yüceltmek amacıyla, bu uğurda mallarınızdan gücünüzün yettiğini harcamanızdır. Bu, nefislere ağır ve zor gelse de, {eğer biliyor olsaydınız, sizin için hayırdır.} Çünkü bunda dünya hayrı vardır: Düşmanlar üzerinde zafer, zillete karşı izzet, geniş rızık, göğsün genişliği ve ferahlığı. Ahirette ise Allah'ın sevabını kazanmak ve azabından kurtulmak vardır. Bu yüzden ahiret karşılığını şöyle zikretmiştir: {Size günahlarınızı bağışlar.} Bu, küçük ve büyük günahların hepsini kapsar; zira Allah'a iman ve O'nun yolunda cihad, büyük günahlar olsa bile günahları örten bir amildir. {Altlarından ırmaklar akan cennetlere sizi koyar.} Yani köşklerinin, saraylarının, odalarının ve ağaçlarının altından; bozulmayan sudan ırmaklar, tadı değişmemiş sütten ırmaklar, içenlere lezzet veren şaraptan ırmaklar ve süzülmüş baldan ırmaklar akar. Orada onlar için her türden meyve vardır. {Adn cennetlerinde güzel meskenler} Yani her güzelliği toplamıştır: yükseklik ve ulvilik, güzel yapı ve süsleme. Öyle ki Illiyyîn ehlinin odalarını cennet ehli, doğu ya da batı ufkunda parlayan yıldızı görür gibi görür. Cennetin yapısının bir kısmı altın tuğlalardan, bir kısmı gümüş tuğlalardan; çadırları inciden ve mercandan, bazı meskenleri zümrüt ve çeşit çeşit renkli en güzel cevherlerden yapılmıştır. Öyle ki berraklıklarından dış görünüş iç tarafından, iç taraf dış tarafından görülür. Orada, tarif edenlerin vasfının yetmeyeceği, âlemlerden hiçbir insanın kalbine gelmeyen güzellik ve iyilik vardır; onu görmeden kavrayamazlar. Görünce ve güzelliğiyle gözleri aydınlanınca, Allah cennet ehlini tam bir yaratılışla yaratıp yok olmayacak şekilde var etmemiş olsaydı, sevinçten neredeyse ölecekler. Yaratıkların hiçbirinin sayılamayacak kadar çok övgüye layık olan Allah'ı tenzih ederiz; O kendini övdüğü gibidir ve kulları onu övmekten çok üstündür. Nimet yurdunu yaratan, insan akıllarını hayrette bırakacak ve gönüllerini esir alacak celal ve cemal sahibi olan Celil ve Cemil olan Allah ne yücedir. Allah'ın tam hikmeti de yücedir; bunun bir parçası şudur: Allah, yaratıkları cenneti yarattığı anda görmelerini ve içindeki nimetlere bakmalarını sağlasaydı, hiçbiri ondan geri kalmazdı; bu kederli dünyada, nimeti acıyla karışık, sevinci hüzünle bulanık olan hayat onlara tat vermezdi. Cennete "Adn cenneti" denilmesinin sebebi, ehlinin orada ebediyen kalması, oradan asla çıkmaması ve oradan başka yer aramamasıdır. İşte bu, büyük sevap, güzel mükafat, benzeri olmayan büyük kurtuluştur. Bu, ahiret sevabıdır. Bu ticaretin dünyevi sevabına gelince, Allah onu şöyle zikretmiştir: {Bir de sevdiğiniz başka bir nimet: Allah'tan bir yardım ve yakın bir fetih.} Yani sevdiğiniz başka bir haslet de size verilir: Düşmanlar üzerinde Allah'tan bir yardım, bununla izzet ve sevinç elde edilir; {yakın bir fetih} ile İslam'ın alanı genişler ve geniş rızık elde edilir. İşte cihad eden mü'minlerin mükafatı budur. Cihad etmeyen mü'minlere gelince, [başkaları cihad ettiğinde de], Allah onları lütfundan ve ihsanından ümitsiz bırakmamış; {Mü'minleri müjdele} buyurmuştur. Yani her biri imanına göre, hem çabuk hem gecikmeli sevapla müjdelenir; her ne kadar Allah yolunda cihad edenlerin derecesine ulaşamasalar da. Nitekim Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Cennette yüz derece vardır; her iki derece arasında gök ile yer arasındaki mesafe kadar fark vardır. Allah bunları Allah yolunda cihad edenler için hazırlamıştır." Sonra Allah şöyle buyurmuştur: {Ey iman edenler! Allah'ın yardımcıları olun} Yani sözle ve fiille; bu da Allah'ın dinini ayakta tutmak, başkalarına uygulattırmak için çaba göstermek, dinine karşı çıkan ve onu reddedenlerle bedenle ve malla cihad etmek, bâtılı savunanla ise iddia ettiği ilmi ve hakkı reddetmesi ile, delilini çürüterek, aleyhine delil getirerek ve ondan sakındırarak mücadele etmek demektir. Allah'ın dinine yardım eden kişi, Allah'ın kitabını ve Resulünün sünnetini öğrenir, bunu teşvik eder, [iyiliği emreder ve kötülükten sakındırır]. Sonra Allah, mü'minleri kendilerinden önceki salihlere uymaya teşvik ederek şöyle buyurmuştur: {Meryem oğlu İsa, Havarilere: "Allah yolunda bana yardımcı olacak kimdir?" demişti. Havariler: "Biz Allah'ın yardımcılarıyız" demişlerdi.} Yani İsa onlara, kendisine yardım edecek, dini için onunla birlikte duracak, onun girdiği yere girecek ve çıktığı yerden çıkacak kimin olduğunu sormuştu. Havariler hemen atıldılar ve "Biz Allah'ın yardımcılarıyız" dediler. İsa aleyhisselam ve beraberindeki havariler Allah'ın emrine uyarak dinine yardım ettiler. {İsrailoğullarından bir grup iman etti} İsa ve havarilerin davetiyle; {bir grup ise inkâr etti} ve davetlerine boyun eğmedi. Bunun üzerine mü'minler kâfirlerle cihad etti. {Biz de iman edenleri düşmanlarına karşı destekledik} Yani onları güçlendirdik ve onlara karşı yardım ettik. {Böylece onlar galip olanlar oldu.} Yani düşmanlarına üstün gelip onları yendiler. Ey Muhammed'in ümmeti, siz de Allah'ın yardımcıları ve dininin davetçileri olun; Allah sizi de, sizden önceki ümmetleri yardım ettiği gibi yardım edecek ve düşmanınız üzerinde galip kılacaktır.

Arapça metin

هذه وصية ودلالة وإرشاد من أرحم الراحمين لعباده المؤمنين، لأعظم تجارة، وأجل مطلوب، وأعلى مرغوب، يحصل بها النجاة من العذاب الأليم، والفوز بالنعيم المقيم. وأتى بأداة العرض الدالة على أن هذا أمر يرغب فيه كل متبصر، ويسمو إليه كل لبيب، فكأنه قيل: ما هذه التجارة التي هذا قدرها؟ فقال { تؤمنون بالله ورسوله }. ومن المعلوم أن الإيمان التام هو التصديق الجازم بما أمر الله بالتصديق به، المستلزم لأعمال الجوارح، ومن أجل أعمال الجوارح الجهاد في سبيل الله، فلهذا قال: { وتجاهدون في سبيل الله بأموالكم وأنفسكم } بأن تبذلوا نفوسكم ومهجكم لمصادمة أعداء الإسلام، والقصد نصر دين الله وإعلاء كلمته، وتنفقون ما تيسر من أموالكم في ذلك المطلوب، فإن ذلك، ولو كان كريها للنفوس شاقا عليها، فإنه { خير لكم إن كنتم تعلمون } فإن فيه الخير الدنيوي، من النصر على الأعداء، والعز المنافي للذل والرزق الواسع، وسعة الصدر وانشراحه. وفي الآخرة الفوز بثواب الله والنجاة من عقابه، ولهذا ذكر الجزاء في الآخرة، فقال: { يغفر لكم ذنوبكم } وهذا شامل للصغائر والكبائر، فإن الإيمان بالله والجهاد في سبيله، مكفر للذنوب، ولو كانت كبائر. { ويدخلكم جنات تجري من تحتها الأنهار } أي: من تحت مساكنها [وقصورها] وغرفها وأشجارها، أنهار من ماء غير آسن، وأنهار من لبن لم يتغير طعمه، وأنهار من خمر لذة للشاربين، وأنهار من عسل مصفى، ولهم فيها من كل الثمرات، { ومساكن طيبة في جنات عدن } أي: جمعت كل طيب، من علو وارتفاع، وحسن بناء وزخرفة، حتى إن أهل الغرف من أهل عليين، يتراءآهم أهل الجنة كما يتراءى الكوكب الدري في الأفق الشرقي أو الغربي، وحتى إن بناء الجنة بعضه من لبن ذهب [وبعضه من] لبن فضة، وخيامها من اللؤلؤ والمرجان، وبعض المنازل من الزمرد والجواهر الملونة بأحسن الألوان، حتى إنها من صفائها يرى ظاهرها من باطنها، وباطنها من ظاهرها، وفيها من الطيب والحسن ما …

Kitapta devam et ↗

تفسير القرآن العظيم (تفسير ابن كثير)

يأمر تعالى عباده المؤمنين أن يكونوا قوامين بالقسط، أي بالعدل، فلا يعدلوا عنه يمينا ولا شمالا ولا تأخذهم في الله (1) لومة لائم، ولا يصرفهم عنه صارف، وأن يكونوا متعاونين متساعدين متعاضدين متناصرين فيه. وقوله: {شهداء لله} كما قال {وأقيموا الشهادة لله} أي: ليكن أداؤها ابتغاء وجه الله، فحينئذ تكون صحيحة عادلة حقا، خالية من التحريف والتبديل والكتمان؛ ولهذا قال: {ولو على أنفسكم} أي: اشهد الحق (2) ولو عاد ضررها عليك وإذا سئلت عن الأمر فقل الحق فيه، وإن كان مضرة عليك، فإن الله سيجعل لمن أطاعه فرجا ومخرجا من كل أمر يضيق عليه. وقوله: {أو الوالدين والأقربين} أي: وإن كانت الشهادة على والديك وقرابتك، فلا تراعهم فيها، بل اشهد بالحق وإن عاد ضررها عليهم، فإن الحق حاكم على كل أحد، وهو مقدم على كل أحد. وقوله: {إن يكن غنيا أو فقيرا فالله أولى بهما} أي: لا ترعاه (3) لغناه، ولا تشفق عليه لفقره، الله يتولاهما، بل هو أولى بهما منك، وأعلم بما فيه صلاحهما. وقوله {فلا تتبعوا الهوى أن تعدلوا} أي: فلا يحملنكم الهوى والعصبية وبغضة الناس إليكم، على ترك العدل في أموركم وشؤونكم، بل الزموا العدل على أي حال كان، كما قال تعالى: {ولا يجرمنكم شنآن قوم على أن لا تعدلوا اعدلوا هو أقرب للتقوى} [المائدة: 8] ومن هذا القبيل قول عبد الله بن رواحة، لما بعثه النبي صلى الله عليه وسلم يخرص على أهل خيبر ثمارهم وزرعهم، فأرادوا أن يرشوه ليرفق بهم، فقال: والله لقد جئتكم من عند أحب الخلق إلي، ولأنتم أبغض إلي من أعدادكم من القردة والخنازير، وما يحملني حبي إياه وبغضي لكم على ألا أعدل فيكم. فقالوا: "بهذا قامت السماوات والأرض". وسيأتي الحديث مسندا في سورة المائدة، إن شاء الله [تعالى] (4) . وقوله: {وإن تلووا أو تعرضوا} قال مجاهد وغير واحد من السلف: {تلووا} أي: تحرفوا الشهادة وتغيروها، "واللي" هو: التحريف وتعمد الكذب، قال الله …

Kitapta devam et ↗

تفسير الطبري (جامع البيان)

ذكره إلى عباده المؤمنين به وبرسوله أن يفعلوا فعل الذين سعوا إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم في أمر بني أبيرق، أن يقوم بالعذر لهم في أصحابه وذبهم عنهم وتحسينهم أمرهم بأنهم أهل فاقة وفقر؛ يقول الله لهم: {يا أيها الذين آمنوا كونوا قوامين بالقسط} [النساء: 135] يقوله: ليكن من أخلاقكم وصفاتكم القيام بالقسط، يعني بالعدل. {شهداء لله} [النساء: 135] والشهداء: جمع شهيد، ونصبت الشهداء على القطع مما في قوله: {قوامين} [النساء: 135] , من ذكر الذين آمنوا، ومعناه: قوموا بالقسط لله عند شهادتكم، أو حين شهادتكم. {ولو على أنفسكم} [النساء: 135] يقول: ولو كانت شهادتكم على أنفسكم، أو على والديكم أو أقربيكم، فقوموا فيها بالقسط والعدل , وأقيموها على صحتها بأن تقولوا فيها الحق، ولا تميلوا فيها لغني لغناه على فقير، ولا لفقير لفقره على غني فتجوروا، فإن الله الذي سوى بين حكم الغني والفقير فيما ألزمكم أيها الناس من إقامة الشهادة لكل واحد منهما بالعدل أولى بهما، وأحق منكم، لأنه مالكهما وأولى بهما دونكم، فهو أعلم بما فيه مصلحة كل واحد منهما في ذلك وفي غيره من الأمور كلها منكم، فلذلك أمركم

تفسير الطبري (جامع البيان) (الطبري، ت ٣١٠هـ: ٧/٥٨٤) ↗

التحرير والتنوير

يا أيها الذين آمنوا هل أدلكم على تجارة [الصف: 10] على احتمال أن ما قبلها كلام صادر من جانب الله تعالى، عطف غرض على غرض فيكون الأمر من الله لنبيئه صلى الله عليه وسلم بأن يبشر المؤمنين. ولا يتأتى في هذه الجملة فرض عطف الإنشاء على الإخبار إذ ليس عطف جملة بل جملة على جملة على مجموع جمل على نحو ما اختاره الزمخشري عند تفسير قوله تعالى: وبشر الذين آمنوا وعملوا الصالحات أن لهم جنات الآية في أوائل سورة البقرة [25] وما بينه من كلام السيد الشريف في حاشية «الكشاف» . وأما على احتمال أن يكون قوله: يا أيها الذين آمنوا هل أدلكم إلى آخره مسوقا لأمر رسول الله صلى الله عليه وسلم بأن يقول: هل أدلكم على تجارة بتقدير قول محذوف، أي قل يا أيها الذين آمنوا هل أدلكم، إلى آخره، فيكون الأمر في وبشر التفاتا من قبيل التجريد. والمعنى: وأبشر المؤمنين. وقد تقدم القول في عطف الإنشاء على الإخبار عند قوله تعالى: وبشر الذين آمنوا وعملوا الصالحات أن لهم جنات تجري من تحتها الأنهار في أوائل سورة البقرة [25] . والذي استقر عليه رأيي الآن أن الاختلاف بين الجملتين بالخبرية والإنشائية اختلاف لفظي لا يؤثر بين الجملتين اتصالا ولا انقطاعا لأن الاتصال والانقطاع أمران معنويان وتابعان للأغراض فالعبرة بالمناسبة المعنوية دون الصيغة اللفظية وفي هذا مقنع حيث فاتني التعرض لهذا الوجه عند تفسير آية سورة البقرة (1) . [14] يا أيها الذين آمنوا كونوا أنصار الله كما قال عيسى ابن مريم للحواريين من أنصاري إلى الله قال الحواريون نحن أنصار الله فآمنت طائفة من بني إسرائيل وكفرت طائفة فأيدنا الذين آمنوا على عدوهم فأصبحوا ظاهرين (14)

التحرير والتنوير (ابن عاشور، ت ١٣٩٣هـ: ٢٨/١٩٧) ↗