Yüce Allah, Peygamberine ﷺ, doğru yola hidayet edilmiş olduğunu ilan edip şöyle demesini emreder: Faydalı akidelere, salih amellere, her güzelliği emredip her çirkinliği yasaklayan, peygamberlerin ve resullerin üzerinde bulunduğu, özellikle hanifların imamı ve kendisinden sonra gönderilen peygamberlerin babası, Rahmân'ın halili İbrahim aleyhisselâmın üzerinde bulunduğu orta yoldaki dine. Bu, sapkınların dinlerinden, yani Yahudilik, Hristiyanlık ve müşriklik gibi doğru olmayan her dinden yüz çevirmiş olan hanif dindir. Bu genel bir ifadedir; ardından Allah, en şerefli ibadetleri bu genellikten ayırarak şöyle buyurmuştur: {De ki: Benim namazım ve nüsküm (kurbanım)...} Yani: benim kesmem. Bu, bu iki ibadetin şerefi, fazileti, Allah'ın sevgisine ve dinini O'na halis kılmaya delalet etmesi, kalp, dil ve azalarla O'na yaklaşmak ve nefsin sevdiği malı, kendisinden daha sevgili olan Allah için harcamak anlamına gelen kurban kesmek sebebiyledir. Kim namazında ve nüskünde ihlaslı olursa, bu, bütün amellerinde de Allah'a ihlaslı olmasını gerektirir. {Hayatım ve ölümüm} sözü ise, hayatımda yaptığım her şeyi, Allah'ın bana takdir ettiklerini ve ölümümde bana olacak her şeyi kapsar. {Alemlerin Rabbi Allah içindir. * Onun ortağı yoktur} ibadette, nasıl mülkte ve tedbirde ortağı yoksa öyledir. Bu ihlas, benim kendi tarafımdan uydurduğum bir bid'at, kendiliğimden getirdiğim bir yenilik değildir; aksine {Ve bana bunu emrolundum} kesin bir emirle; ona uymadan sorumluluktan kurtulamam. {Ben bu ümmetin Müslümanların ilkiyim.} {De ki: Allah'tan başka bir rab mi arayayım?} Yani: Yaratılmışlardan Allah'tan başkasını terbiye edici ve tedbir edici olarak edinmek bana yakışır mı? Oysa Allah her şeyin Rabbidir; bütün yaratıklar O'nun rubûbiyeti altındadır ve emrine boyun eğmişlerdir! Bu yüzden benim ve başkalarının da Allah'ı Rab edinmesi, O'ndan razı olması ve kendisi de terbiye edilen, fakir ve aciz kimselere bağlanmaması gerekir. Sonra, karşılığı zikrederek ümit ve korku vermiştir: {Hiçbir nefis, hayır veya şer, kazandığını ancak kendi aleyhine kazanır} Allah'ın şu buyruğu gibi: [Kur'an: "Kim salih amel işlerse kendi lehinedir, kim kötülük yaparsa kendi aleyhinedir."] [Fussilet: 46]. {Hiçbir günahkâr, başkasının günahını yüklenmez.} Bilakis her kişi yalnızca kendi günahını taşır. Biri başkasının sapmasına sebep olmuşsa, o kişiye sebep olma günahı yüklenir; bu, doğrudan işleyenin günahından hiçbir şey eksiltmez. {Sonra dönüşünüz Rabbinizedir.} Kıyamet günü {O da size yaptıklarınızı, ihtilafa düştüğünüz şeyleri haber verecektir} hayır ve şer olarak; ve buna karşılık, en tam karşılığı verecektir. {Sizi yeryüzünün halifeleri kılan O'dur.} Yani: Birbirinizin yerine geçersiniz. Allah sizi yeryüzünde halife kılmış, orada bulunan her şeyi emrinize vermiş ve sizi imtihan etmiştir; nasıl amel edeceğinizi görmek için. {Kiminizi kiminize, kuvvet ve sağlıkta, rızık ve yaratılışta ve ahlakta derecelerle üstün kılmıştır.} {Verdiği şeylerde sizi denemek için.} Böylece amelleriniz farklılaşmıştır. {Şüphesiz Rabbin, azgınlık edip âyetlerini yalanlayanlara karşı çabuk cezalandırandır.} {Şüphesiz O, Ona iman edip salih amel işleyen ve büyük günahlardan tevbe edenler için çok bağışlayan, çok merhamet edendir.}