البيانAraMakalelerSözlüklerRavîlerKonular

سورة الأنعام · الآية ١٥١

﴿قُلْ تَعَالَوْا أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ ۖ أَلَّا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا ۖ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا ۖ وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ مِنْ إِمْلَاقٍ ۖ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَإِيَّاهُمْ ۖ وَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ ۖ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ ۚ ذَٰلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ﴾

Kul ta’âlav atlu mâ harrama rabbukum ’alaikum allâ tuşrikû bihî şai’anv va bilvâlidaini ihsânanv va lâ taktulûo av alâdakum min imlâk nahnu narzukukum va iyyâhum va lâ takrabul favâhişa mâ zahara minhâ va mâ batana va lâ taktulun nafsal latî harramal lâhu illâ bilhakk zâlikum vassâkum bihî la’allakum ta’kilûn

“De ki: "Gelin size Rabbinizin haram kıldığı şeyleri söyleyeyim: O'na hiçbir şeyi ortak koşmayın, anaya babaya iyilik yapın, yoksulluk korkusuyla çocuklarınızı öldürmeyin, sizin ve onların rızkını veren Biziz, gizli ve açık kötülüklere yaklaşmayın, Allah'ın haram kıldığı cana haksız yere kıymayın. Allah bunları size düşünesiniz diye buyurmaktadır”

Al-An'am 6:151 · Diyanet İşleri Başkanlığı meali

Tefsir

تيسير الكريم الرحمن (تفسير السعدي)

Allah Teâlâ, Peygamberine ﷺ şöyle buyuruyor: {De ki} Allah'ın helal kıldığını haram sayan bunlara: {Gelin, Rabbinizin size haram kıldıklarını okuyayım} Herkesi kapsayan genel bir haram kılma olarak; yiyecek, içecek, söz ve fiillerden olan bütün haramları içine alarak. {Ona hiçbir şeyi ortak koşmamanızı} yani az da olsa çok da olsa hiçbir şeyi. Allah'a şirkin hakikati ise şudur: Yaratılmış bir varlığın Allah'a yapılan ibadetle ibadet edilmesi, Allah'a gösterilen tazimle tazim edilmesi veya rububiyet ve uluhiyetin özelliklerinden herhangi birinin ona yöneltilmesidir. Kul şirkin tamamını terk ettiğinde ise bütün hallerinde Allah'a yönelen, O'na ihlasla bağlanan bir tevhid ehli olur. Bu, Allah'ın kulları üzerindeki hakkıdır: Ona ibadet etmeleri ve hiçbir şeyi O'na ortak koşmamaları. Sonra, kendi hakkından sonra en önemli hakkı zikrederek şöyle buyurdu: {Ana babaya iyilik etmek} güzel sözlerle ve hoş, beğenilen davranışlarla. Ana babaya fayda sağlayan veya onları sevindiren her söz ve fiil iyiliktir; iyilik bulunduğunda ana babaya karşı gelmek (ukuk) ortadan kalkar. {Çocuklarınızı yoksulluk yüzünden öldürmeyin} erkek olsun kız olsun. {Yoksulluk} yani fakirlik ve rızıklarını daraltma korkusu sebebiyle; bu durum zalim ve acımasız cahiliye döneminde mevcuttu. Bu hâlde bile çocuklarını öldürmeleri yasakken, kendi çocukları olduklarında bile onları öldürmeleri yasak olduğuna göre, haklı bir sebep olmaksızın öldürmeleri veya başkalarının çocuklarını öldürmeleri daha da evlâ bir yasaktır. {Biz sizi de onları da rızıklandırırız} yani bütün kulların rızkını Biz üstlendik; siz çocuklarınıza, hatta kendinize rızık veren değilsiniz. Dolayısıyla onlar yüzünden size bir darlık yoktur. {Fenalıklara, açık olanına da gizli olanına da yaklaşmayın} Fenalık, büyük ve çirkin günahlardır. {Açık olanına da gizli olanına da} yani zahir olan ve gizli olanına yaklaşmayın; ya da zahirle ilgili olanına ve kalp ile batınla ilgili olanına. Fiillerden kaçınmak yerine onlara yaklaşmanın yasaklanması daha kapsamlıdır; çünkü bu yasak, fiillerin mukaddimelerini ve onlara götüren vasıtaları da kapsar. {Allah'ın haram kıldığı canı, hak olmadan öldürmeyin} Bu can, Müslüman olan erkek, kadın, küçük, büyük, iyi ya da fâcir herkesin canıdır; ayrıca ahd ve misakla korunan kâfirin canıdır. {Hak olmadan} yani evli zina eden, can karşılığı can ve dinini terk edip cemaatten ayrılan kimse gibi haklı sebepler dışında. {Bunları} zikredilen bu emirleri {size emretti} Allah'ın vasiyetini anlayasınız, onu koruyasınız, gereğini yerine getiresiniz diye. Ayet, kulun Allah'ın emrettiğini yerine getirmesinin, aklının ölçüsüne göre olduğunu delalet etmektedir. {Yetimin malına yaklaşmayın} yemek, kendi lehinize kayırmacılıkla alışveriş yapmak veya sebepsiz almak suretiyle. {Ancak en güzel şekilde} yani yetimlerin mallarının ıslah olacağı ve onların faydalanacağı yolla. Bu da gösteriyor ki yetimlerin zararına olacak şekilde veya ne zararı ne de faydası olan bir biçimde onların malına yaklaşmak ve onunla tasarrufta bulunmak caiz değildir. {Güçlü çağına erinceye kadar} yani olgunlaşıp akıllanıncaya, tasarrufu bilinceye kadar. Güçlü çağına erdiğinde malı kendisine verilir ve onda kendi görüşüne göre tasarruf eder. Bu ayet, güçlü çağına ermeden önce yetimin tasarrufunun kısıtlandığını, velisinin malında en hayırlı olanla tasarrufta bulunacağını ve bu kısıtlamanın güçlü çağına erişmekle sona ereceğini göstermektedir. {Ölçüyü ve tartıyı adaletle tam yapın} yani adaletle ve tam bir ödeyişle. Bunda gayret gösterdiğinizde {Allah hiçbir nefse, gücünün yettiğinden fazlasını yüklemez.} Yani kişinin gücünün yettiği kadar. Ölçü ve tartıda tam olmaya çalışıp da kendisinin farkına varmadığı bir kusur meydana gelirse, Allah bağışlayıcı ve affedicidir. Usulcüler bu ayet ve benzerleriyle, Allah'ın kimseye gücünün yetmeyeceği şeyi yüklemeyeceğine ve Allah'a emrettiği konularda takvâ gösterip gücü yettiği kadarını yapan kimsenin, bunun dışındaki konularda sorumlu olmayacağına istidlal etmişlerdir. {Söz söylediğinizde} insanlar arasında hükmedeceğiniz, aralarında hitabı ayıracağınız ve görüşler ile durumlar hakkında konuşacağınız bir söz; {adaletli olun} sözünüzde sevdiğinizi ve sevmediğinizi gözeterek, doğruluğa ve insafa riayet ederek, beyan edilmesi gereken şeyi gizlemeyerek. Konuşmada, hakkında konuştuğunuz kişiye veya onun görüşüne karşı eğilim göstermek haram olan bir zulümdür. Hatta âlim, bid'at ehlinin görüşlerini anlattığında, her hak sahibine hakkını vermesi, içindeki hak ve batılı açıklaması ve bunların hakka yakınlık veya uzaklık derecesini dikkate alması gerekir. Fakihler, kadının iki davacı arasında bakışında ve sözünde adaleti gözetmesinin vacip olduğunu zikretmişlerdir. {Allah'ın ahdini yerine getirin.} Bu, kulların O'nun haklarına riayet etme ve onları yerine getirme konusunda O'na verdikleri ahdi ve insanlar arasında yapılan akitlerdeki ahdi kapsar. Hepsine vefa etmek vaciptir; bozmak ve ihlal etmek haramdır. {Bunları} zikredilen hükümleri {size emretti} size beyan ettiği hükümleri {düşünüp anlayasınız} ve Allah'ın size vasiyetini hakkıyla yerine getiresiniz, içindeki hikmet ve hükümleri bilesiniz diye. Allah, pek çok büyük emri ve önemli şeriatı beyan ettikten sonra, bunlara ve bunlardan daha genel olan şeye işaret ederek şöyle buyurdu: {Bu, dosdoğru yolumdur.} Yani bu hükümler ve benzerleri, Allah'ın kitabında beyan ettiği ve kullarına açıkladığı, O'na ve cennetinin yurduna ulaştıran, dengeli, kolay ve kısa olan Allah'ın yoludur. {Ona uyun} kurtuluşa ve felaha erip umutlarınıza ve sevinçlerinize ulaşmak için. {Sakın başka yollara uymayın} yani bu yola muhalif olan yollara; {sizi O'nun yolundan ayırır} yani sizi O'ndan saptırır ve sağa sola dağıtır. Dosdoğru yoldan saptığınızda, cehenneme götüren yollardan başka yol kalmaz. {Bunları size emretti} umulur ki takvâ sahibi olursunuz. Allah'ın size açıkladığını ilim ve amel olarak yerine getirdiğinizde, takvâ sahibi ve kurtuluşa eren Allah kulları olursunuz. Yol tekil olarak ve O'na nispet edilerek zikredilmiştir; çünkü O'na ulaştıran tek bir yoldur ve yolda yürüyenlere yardım eden Allah'tır.

Arapça metin

يقول تعالى لنبيه صلى الله عليه وسلم: { قل } لهؤلاء الذين حرموا ما أحل الله: { تعالوا أتل ما حرم ربكم عليكم } تحريما عاما شاملا لكل أحد، محتويا على سائر المحرمات، من المآكل والمشارب والأقوال والأفعال. { ألا تشركوا به شيئا } أي: لا قليلا ولا كثيرا. وحقيقة الشرك بالله: أن يعبد المخلوق كما يعبد الله، أو يعظم كما يعظم الله، أو يصرف له نوع من خصائص الربوبية والإلهية، وإذا ترك العبد الشرك كله صار موحدا، مخلصا لله في جميع أحواله، فهذا حق الله على عباده، أن يعبدوه ولا يشركوا به شيئا. ثم بدأ بآكد الحقوق بعد حقه فقال: { وبالوالدين إحسانا } من الأقوال الكريمة الحسنة، والأفعال الجميلة المستحسنة، فكل قول وفعل يحصل به منفعة للوالدين أو سرور لهما، فإن ذلك من الإحسان، وإذا وجد الإحسان انتفى العقوق. { ولا تقتلوا أولادكم } من ذكور وإناث { من إملاق } أي: بسبب الفقر وضيقكم من رزقهم، كما كان ذلك موجودا في الجاهلية القاسية الظالمة، وإذا كانوا منهيين عن قتلهم في هذه الحال وهم أولادهم، فنهيهم عن قتلهم لغير موجب، أو قتل أولاد غيرهم من باب أولى وأحرى. { نحن نرزقكم وإياهم } أي: قد تكفلنا برزق الجميع، فلستم الذين ترزقون أولادكم، بل ولا أنفسكم، فليس عليكم منهم ضيق. { ولا تقربوا الفواحش } وهي: الذنوب العظام المستفحشة، { ما ظهر منها وما بطن } أي: لا تقربوا الظاهر منها والخفي، أو المتعلق منها بالظاهر، والمتعلق بالقلب والباطن. والنهي عن قربان الفواحش أبلغ من النهي عن مجرد فعلها، فإنه يتناول النهي عن مقدماتها ووسائلها الموصلة إليها. { ولا تقتلوا النفس التي حرم الله } وهي: النفس المسلمة، من ذكر وأنثى، صغير وكبير، بر وفاجر، والكافرة التي قد عصمت بالعهد والميثاق. { إلا بالحق } كالزاني المحصن، والنفس بالنفس، والتارك لدينه المفارق للجماعة. { ذلكم } المذكور { وصاكم به لعلكم تعقلون } عن الله وصيته، ثم تحفظونها، ثم …

Kitapta devam et ↗

تفسير القرآن العظيم (تفسير ابن كثير)

{ألا تشركوا به شيئا} وكأن في الكلام محذوفا دل عليه السياق، وتقديره: وأوصاكم (1) {ألا تشركوا به شيئا} ؛ ولهذا قال في آخر الآية: {ذلكم وصاكم به لعلكم تعقلون} وكما قال الشاعر: حج وأوصى بسليمى الأعبدا %~% أن لا ترى ولا تكلم أحدا ولا يزل شرابها مبردا (2) . وتقول العرب: أمرتك ألا تقوم. وفي الصحيحين من حديث أبي ذر، رضي الله عنه، قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: "أتاني جبريل فبشرني أنه من مات لا يشرك بالله شيئا من أمتك، دخل الجنة. قلت: وإن زنا وإن سرق؟ قال: وإن زنا وإن سرق. قلت: وإن زنا وإن سرق؟ قال: وإن زنا وإن سرق. قلت: وإن زنا وإن سرق؟ قال: وإن زنا وإن سرق، وإن شرب الخمر": وفي بعض (3) الروايات أن القائل ذلك إنما هو أبو ذر لرسول الله صلى الله عليه وسلم، وأنه، عليه (4) السلام، قال في الثالثة: "وإن رغم أنف أبي ذر" (5) فكان أبو ذر يقول بعد تمام الحديث: وإن رغم أنف أبي ذر. وفي بعض المسانيد والسنن عن أبي ذر [رضي الله عنه] (6) قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: "يقول الله تعالى: يا ابن آدم، إنك ما دعوتني ورجوتني فإني أغفر لك على ما كان منك ولا أبالي، ولو أتيتني بقراب الأرض خطيئة أتيتك بقرابها مغفرة ما لم تشرك بي شيئا، وإن أخطأت حتى تبلغ خطاياك عنان السماء ثم استغفرتني، غفرت لك" (7) . ولهذا شاهد في القرآن، قال الله تعالى (8) : {إن الله لا يغفر أن يشرك به ويغفر ما دون ذلك لمن يشاء} [النساء: 48، 116] . وفي صحيح مسلم عن ابن مسعود: "من مات لا يشرك بالله شيئا، دخل الجنة" (9) والآيات والأحاديث في هذا كثيرة جدا. وروى ابن مردويه من حديث عبادة وأبي الدرداء: "لا تشركوا بالله شيئا، وإن قطعتم أو صلبتم أو حرقتم" (10) .

تفسير القرآن العظيم (تفسير ابن كثير) (ابن كثير، ت ٧٧٤هـ: ٣/٣٦٠) ↗

تفسير الطبري (جامع البيان)

تعالى ذكره لنبيه محمد صلى الله عليه وسلم: قل يا محمد لهؤلاء العادلين بربهم الأوثان والأصنام، الزاعمين أن الله حرم عليهم ما هم محرموه من حروثهم وأنعامهم، على ما ذكرت لك في تنزيلي عليك: تعالوا أيها القوم أقرأ عليكم ما حرم ربكم حقا يقينا، لا الباطل، تخرصا كخرصكم على الله الكذب والفرية ظنا، ولكن وحيا من الله أوحاه إلي، وتنزيلا أنزله علي، ألا تشركوا بالله شيئا من خلقه، ولا تعدلوا به الأوثان والأصنام، ولا تعبدوا شيئا سواه. {وبالوالدين إحسانا} [البقرة: 83] يقول: وأوصى بالوالدين إحسانا، وحذف (أوصى) وأمر لدلالة الكلام عليه ومعرفة السامع بمعناه، وقد بينا ذلك بشواهده فيما مضى من الكتاب. وأما (أن) في قوله: {ألا تشركوا به شيئا} [الأنعام: 151] فرفع، لأن معنى الكلام: قل تعالوا أتل ما حرم ربكم عليكم هو أن لا تشركوا به شيئا. وإذا كان ذلك معناه، كان في قوله: {تشركوا} [النساء: 36] وجهان: الجزم بالنهي، وتوجيهه (لا) إلى معنى النهي. والنصب على توجيه الكلام إلى الخبر، ونصب (تشركوا) ب (ألا) كما يقال: أمرتك أن لا تقوم.

تفسير الطبري (جامع البيان) (الطبري، ت ٣١٠هـ: ٩/٦٥٦) ↗

التحرير والتنوير

… فهذا كعطف الصفات في قول القائل، أنشده الفراء: إلى الملك القرم وابن الهما ... م وليث الكتيبة في المزدحم كان مقتضى الظاهر أن لا يعاد اسم الموصول لأن حرف العطف مغن عنه، ولكن أجري الكلام على خلاف مقتصى الظاهر لزيادة التشهير بهم، كما هو بعض نكت الإظهار في مقام الإضمار. وقيل: أريد بالذين كذبوا بالآيات: الذين كذبوا الرسول عليه الصلاة والسلام والقرآن، وهم أهل الكتابين، وبالذين لا يؤمنون بالآخرة وهم بربهم يعدلون: المشركون، وقد تقدم معنى: بربهم يعدلون عند قوله تعالى: ثم الذين كفروا بربهم يعدلون في أول هذه السورة [1] . [151] 151] قل تعالوا أتل ما حرم ربكم عليكم ألا تشركوا به شيئا وبالوالدين إحسانا ولا تقتلوا أولادكم من إملاق نحن نرزقكم وإياهم ولا تقربوا الفواحش ما ظهر منها وما بطن ولا تقتلوا النفس التي حرم الله إلا بالحق ذلكم وصاكم به لعلكم تعقلون (151) استئناف ابتدائي للانتقال من إبطال تحريم ما ادعوا تحريمه من لحوم الأنعام، إلى دعوتهم لمعرفة المحرمات، التي علمها حق وهو أحق بأن يعلموه مما اختلقوا من افترائهم وموهوا بجدلهم. والمناسبة لهذا الانتقال ظاهرة فالمقام مقام تعليم وإرشاد، ولذلك ابتدئ بأمر الرسول عليه الصلاة والسلام بفعل القول استرعاء للأسماع كما تقدم آنفا. وعقب بفعل: تعالوا اهتماما بالغرض المنتقل إليه بأنه أجدى عليهم من تلك السفاسف التي اهتموا بها وهذا على أسلوب قوله تعالى: ليس البر أن تولوا وجوهكم قبل المشرق والمغرب ولكن البر من آمن بالله واليوم الآخر [البقرة: 177] الآيات. وقوله: أجعلتم سقاية الحاج وعمارة المسجد الحرام كمن آمن بالله واليوم الآخر [التوبة: 19] الآية، ليعلموا البون بين ما يدعون إليه قومهم وبين ما يدعوهم إليه الإسلام، من جلائل الأعمال، فيعلموا أنهم قد أضاعوا أزمانهم وأذهانهم. وافتتاحه بطلب الحضور دليل على أن الخطاب للمشركين الذين كانوا في إعراض. وقد تلا …

Kitapta devam et ↗