Mü'minlerin ve mü'minelerin, münafıkların ve münafıkaların ahiretteki durumu anlatılınca, bu, kalplerin Rablerine saygı ile boyun eğmesini ve O'nun büyüklüğü karşısında alçakgönüllü olmasını gerektirmiştir. Allah da mü'minleri bunu yapmamaları sebebiyle azarlayarak buyurmuştur: {İman edenlerin, Allah'ı anmaya ve indirdiği hakka karşı kalplerinin yumuşamasının vakti gelmedi mi?} Yani, kalplerinin yumuşayıp Allah'ın zikrine, yani Kur'an'a karşı huşu duyacağı, emirlerine ve yasaklarına boyun eğeceği, Muhammed ﷺ'in getirdiği hakkı kabul edeceği vakit gelmedi mi? Bu ayette, kalbin Allah'a huşu duyması için çalışmaya, Allah'ın indirdiği kitap ve hikmet karşısında aynı şekilde davranmaya teşvik vardır. Ayrıca mü'minlerin ilahi öğütleri ve şer'î hükümleri her zaman hatırlamaları, bu konuda nefislerini hesaba çekmeleri gerekir. {Daha önce kendilerine kitap verilenler gibi olmayın; üzerlerinden uzun zaman geçti de kalpleri katılaştı}; yani Allah'ın, kalbin huşu duyması ve tam teslimiyeti için indirdiği kitabın kendilerine verildiği, sonra bunu sürdürmeyip sebat etmediği, zaman uzayıp gaflet onları sardığı için imanları zayıflayıp yakinleri yok olan kimseler gibi olmayın. {Kalpleri katılaştı; onların çoğu fâsıktır}. Kalpler her zaman Allah'ın indirdiği ile hatırlatılmaya ve hikmetle konuşulmaya ihtiyaç duyar; bundan gafil olmak uygun değildir, çünkü bu kalbin katılaşmasına ve gözün donuklaşmasına sebep olur. {Bilin ki Allah, yeryüzünü ölümünden sonra diriltir. Size ayetleri açıkladık, umulur ki akledersiniz}. Zira ayetler, akılları ilahi konuların bilgisine yönlendirir. Ölü yeri ölümünden sonra dirilten, ölüleri de öldükten sonra diriltmeye ve amellerine göre onlara karşılık vermeye kadirdir. Yağmur suyuyla yeri ölümünden sonra dirilten, peygamberine indirdiği hakla ölü kalpleri de diriltmeye kadirdir. Bu ayet, Allah'ın ayetlerine uymayan ve şeriatına boyun eğmeyen kimsenin aklının olmadığını da göstermektedir.