سورة الرحمن · الآية ٧٤
Tefsir
تيسير الكريم الرحمن (تفسير السعدي)
{ وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ * فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ } إلى آخر السورة. Yani: Rabbinin huzurda duracağından korkan ve O'nun gözetiminden çekinen kimse için, yasakladığı şeyleri terk edip emrettiğini yerine getiren kimse için iki cennet vardır. Bu cennetlerin kapları, süsleri ve yapıları, içindekilerle birlikte altındandır. İki cennetten biri yasaklardan kaçınmanın karşılığı, diğeri ise itaat amellerinin karşılığıdır. Bu iki cennetin özelliklerinden biri de { ذَوَاتَآ أَفْنَانٍ } [yani: Orada, gözün görmediği, kulağın işitmediği ve hiçbir insanın kalbine gelmediği türden, zâhirî ve bâtınî çeşit çeşit nimetler vardır] ifadesiyle anlatılan, güzel dallı, yapraklı, çok ve parlak ağaçlara sahip olmalarıdır; bu ağaçlarda olgun, çok ve lezzetli meyveler bulunur. Veya "ferr"in çoğulu olan "fenn" kelimesine göre, bütün nimet çeşitlerinden birçok tür ve sınıfa sahip olmaları anlamına gelir. Bu iki cennette { عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ } vardır; onlar bu pınarları istedikleri ve arzuladıkları yere akıtırlar. { فِيهِمَا مِن كُلِّ فَاكِهَةٍ } bütün meyve çeşitlerinden { زَوْجَانِ } yani iki tür vardır; her türün diğer türde bulunmayan bir lezzeti ve rengi vardır. { مُتَّكِئِينَ عَلَى فُرُشٍ بَطَائِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍ } bu, cennet ehlinin döşeklerinin ve onlara nasıl oturduklarının sıfatıdır. Onlar bu döşeklere yaslanmış olarak, krallığın tahtlara oturması gibi, rahat ve yerleşik bir şekilde otururlar. Bu döşeklerin niteliğini ve güzelliğini yalnızca Allah bilir. Öyle ki, yere bitişik alt kısımları bile en güzel ve en seçkin ipek olan istebrakten yapılmıştır; peki ya insanların tenine değen üst yüzleri nasıl olacaktır? { وَجَنَى الْجَنَّتَيْنِ دَانٍ } "Cenâ" devşirilmiş, kolayca toplanan meyve demektir; yani bu iki cennetin meyvesi yakındır, ayakta duran, oturan veya yan yatan herkes kolayca ulaşır. { فِيهِنَّ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ } yani, güzellik ve kemalleri sebebiyle bakışlarını yalnızca eşlerine hasretmişlerdir; eşleri de onların güzelliği ve cazibesi sebebiyle bakışlarını yalnızca onlara çevirmiştir. { لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ } yani onlara kendilerinden önce hiçbir insan ve cin dokunmamıştır. Aksine onlar bakire ve eşlerine tutkun, kocalarına karşı cilveli, nazlı, güzel ve işveli kadınlardır. Bu yüzden şöyle buyrulmuştur: { كَأَنَّهُنَّ الْيَاقُوتُ وَالْمَرْجَانُ } Bu, onların berraklığı, görünümlerinin güzelliği ve parlaklığı içindir. { هَلْ جَزَاءُ الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ } yani Yaratıcı'ya kulluk etmede ve kullarına fayda sağlamada iyilik yapanın karşılığı, ancak bol sevap, büyük kurtuluş, kalıcı nimet ve selametli bir hayat ile kendisine ihsan edilmesi değil midir? İşte bu iki yüce cennet, yakınlara (mukarrebîn) aittir. { وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ } ise sağ tarafta olanlar (ashâbu'l-yemîn) içindir; bunların yapıları, kapları, süsleri ve içindekiler gümüştendir. Bu iki cennet { مُدْهَامَّتَانِ } yani sulanmanın eseri olan yoğun yeşillikten dolayı siyaha çalacak kadar koyu yeşildir. { فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ } yani fışkıran iki pınar vardır. { فِيهِمَا فَاكِهَةٌ } bütün meyve çeşitleri vardır; özellikle hurma ve nar öne çıkar, bunların birçok faydası vardır. { فِيهِنَّ } yani bu cennetlerin tamamında { خَيْرَاتٌ حِسَانٌ } vardır; yani ahlakı iyi, yüzleri güzel hanımlardır. Zâhirî ve bâtınî güzelliği, hem huy hem de yaratılış güzelliğini bir arada taşırlar. { حُورٌ مَقْصُورَاتٌ فِي الْخِيَامِ } yani inci çadırlarda hapsedilmiş, kendilerini eşlerine hazırlamış ve donanmış hûrilerdir. Bu, bahçelerde ve cennetin çiçeklikleriyle gezip dolaşmalarına engel değildir; tıpkı hükümdar kızlarının ve benzeri, perdeli ve utangaç kadınların âdetine uygun olduğu gibi. { لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ * فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ * مُتَّكِئِينَ عَلَى رَفْرَفٍ خُضْرٍ } yani bu iki cennetin sahipleri yeşil rafraf üzerine yaslanmışlardır. Rafraf, yüksek meclislerin üstüne serilen, meclislerinin üzerinden fazlalık yapan ve güzellik ve parlaklık için arkalarında dalgalanan döşeklerdir. { وَعَبْقَرِيٍّ حِسَانٍ } "Abkarî" güzel ve seçkin şekilde dokunmuş her şeye nispet edilir; bu yüzden onu hem işçiliğin güzelliği, hem görünümün güzelliği, hem de dokunuşun yumuşaklığı bakımından kapsayıcı bir güzellikle nitelemiştir. Bu iki cennet, ilk iki cennetin altındadır; nitekim Allah bunu { وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ } sözüyle belirtmiştir. Ayrıca ilk ikisini, sonrakilere vermediği birtakım sıfatlarla tanımlamıştır: İlkler için { فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ } buyurmuş, sonrakiler için { عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ } demiştir; akan ile fışkıran arasındaki farkın bilinmesi gerekir. İlk iki cennet için { ذَوَاتَآ أَفْنَانٍ } demiş, sonrakiler için bunu söylememiştir. İlkler için { فِيهِمَا مِن كُلِّ فَاكِهَةٍ زَوْجَانِ }, sonrakiler için { فِيهِمَا فَاكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ } buyurmuştur; bu iki ifade arasındaki farkın ne olduğu bilinmektedir. İlk iki cennet için { مُتَّكِئِينَ عَلَى فُرُشٍ بَطَائِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍ وَجَنَى الْجَنَّتَيْنِ دَانٍ } demiş, sonraki ikisi için bunu söylememiş, { مُتَّكِئِينَ عَلَى رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَعَبْقَرِيٍّ حِسَانٍ } buyurmuştur. İlk iki cennetteki kadınlarını ve eşlerini tarif ederken { فِيهِنَّ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ } demiş, sonraki ikisinde ise { حُورٌ مَقْصُورَاتٌ فِي الْخِيَامِ } buyurmuştur; bu farkın da ne olduğu bilinmektedir. İlk iki cennet için { هَلْ جَزَاءُ الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ } demiştir; bu da ilk ikisinin iyilik yapanların karşılığı olduğunu gösterir; sonrakiler için bu söz yoktur. İlk ikinin sonrakilerden önce zikredilmesi bile onların üstünlüğünü gösterir. Bu vecihlerle ilk iki cennetin üstünlüğü anlaşılır; bunların peygamberlerden, sıddıklardan ve Allah'ın seçkin salih kullarından yakınlara hazırlandığı, sonraki ikisinin ise genel mü'minler için hazırlandığı anlaşılır. Zikredilen cennetlerin her birinde, gözün görmediği, kulağın işitmediği ve hiçbir insanın kalbine gelmediği nimetler vardır; orada nefislerin arzu ettiği, gözlerin hoşlandığı her şey bulunur. Ehli, en yüksek rahatlık, memnuniyet, huzur ve güzel barınak içindedir; öyle ki her biri, kendi nimetinden daha üstün bir hal içinde olan kimse görmez. Allah, lütfunun ve ihsanının genişliğini bildirdikten sonra şöyle buyurmuştur: { تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ } yani büyüktür ve hayrı çoktur; O'nun, parlayan yüceliği, tam şerefi ve dostlarına ikramı vardır.
Arapça metin
{ ولمن خاف مقام ربه جنتان * فبأي آلاء ربكما تكذبان } إلى آخر السورة. أي: وللذي خاف ربه وقيامه عليه، فترك ما نهى عنه، وفعل ما أمره به، له جنتان من ذهب آنيتهما وحليتهما وبنيانهما وما فيهما، إحدى الجنتين جزاء على ترك المنهيات، والأخرى على فعل الطاعات، ومن أوصاف تلك الجنتين أنهما { ذواتآ أفنان } [أي: فيهما من ألوان النعيم المتنوعة نعيم الظاهر والباطن ما لا عين رأت ولا أذن سمعت، ولا خطر على قلب بشر] أن فيهما الأشجار الكثيرة الزاهرة ذوات الغصون الناعمة، التي فيها الثمار اليانعة الكثيرة اللذيذة، أو ذواتا أنواع وأصناف من جميع أصناف النعيم وأنواعه جمع فن، أي: صنف. وفي تلك الجنتين { عينان تجريان } يفجرونها على ما يريدون ويشتهون، { فيهما من كل فاكهة } من جميع أصناف الفواكه { زوجان } أي: صنفان، كل صنف له لذة ولون، ليس للنوع الآخر. { متكئين على فرش بطآئنها من إستبرق } هذه صفة فرش أهل الجنة وجلوسهم عليها، وأنهم متكئون عليها، [أي:] جلوس تمكن واستقرار [وراحة]، كجلوس من الملوك على الأسرة، وتلك الفرش، لا يعلم وصفها وحسنها إلا الله عز وجل، حتى إن بطائنها التي تلي الأرض منها، من إستبرق، وهو أحسن الحرير وأفخره، فكيف بظواهرها التي تلي بشرتهم؟! { وجنى الجنتين دان } الجنى هو الثمر المستوي أي: وثمر هاتين الجنتين قريب التناول، يناله القائم والقاعد والمضطجع. { فيهن قاصرات الطرف } أي: قد قصرن طرفهن على أزواجهن، من حسنهم وجمالهم، وكمال محبتهن لهم، وقصرن أيضا طرف أزواجهن عليهن، من حسنهن وجمالهن ولذة وصالهن، { لم يطمثهن إنس قبلهم ولا جآن } أي: لم ينلهن قبلهم أحد من الإنس والجن، بل هن أبكار عرب، متحببات إلى أزواجهن، بحسن التبعل والتغنج والملاحة والدلال، ولهذا قال: { كأنهن الياقوت والمرجان } وذلك لصفائهن وجمال منظرهن وبهائهن، { هل جزآء الإحسان إلا الإحسان } أي: هل جزاء من أحسن في عبادة الخالق ونفع عبيده، …
تفسير القرآن العظيم (تفسير ابن كثير)
… تناولوه على أي صفة كانوا، كما قال: {قطوفها دانية} [الحاقة:23] ، وقال: {ودانية عليهم ظلالها وذللت قطوفها تذليلا} [الإنسان:14] أي: لا تمنع ممن تناولها، بل تنحط إليه من أغصانها، {فبأي آلاء ربكما تكذبان} . ولما ذكر الفرش وعظمتها قال بعد ذلك: {فيهن} أي: في الفرش {قاصرات الطرف} أي غضيضات عن غير أزواجهن، فلا يرين شيئا أحسن في الجنة من أزواجهن. قاله ابن عباس، وقتادة، وعطاء الخراساني، وابن زيد. وقد ورد أن الواحدة منهن تقول لبعلها: والله ما أرى في الجنة شيئا أحسن منك، ولا في الجنة شيئ أحب إلي منك، فالحمد لله الذي جعلك لي وجعلني لك. {لم يطمثهن إنس قبلهم ولا جان} أي: بل هن أبكار عرب أتراب، لم يطأهن أحد قبل أزواجهن من الإنس والجن. وهذه أيضا من الأدلة على دخول مؤمني الجن الجنة. قال أرطاة بن المنذر: سئل ضمرة بن حبيب: هل يدخل الجن الجنة؟ قال: نعم، وينكحون، للجن جنيات، وللإنس إنسيات. وذلك قوله: {لم يطمثهن إنس قبلهم ولا جان. فبأي آلاء ربكما تكذبان} . ثم قال ينعتهن للخطاب: {كأنهن الياقوت والمرجان} ، قال مجاهد، والحسن، [والسدي] (2) ، وابن زيد، وغيرهم: في صفاء الياقوت وبياض المرجان، فجعلوا المرجان هاهنا اللؤلؤ. وقال ابن أبي حاتم: حدثنا أبي، حدثنا محمد بن حاتم، حدثنا عبيدة بن حميد، عن عطاء بن السائب، عن عمرو بن ميمون الأودي (3) ، عن عبد الله بن مسعود، عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: "إن المرأة من نساء أهل الجنة ليرى بياض ساقها من وراء سبعين حلة من الحرير (4) ، حتى يرى مخها، وذلك أن الله تعالى يقول: {كأنهن الياقوت والمرجان} ، فأما الياقوت فإنه حجر لو أدخلت فيه سلكا ثم استصفيته لرأيته من ورائه". وهكذا رواه الترمذي من حديث عبيدة بن حميد وأبي الأحوص، عن عطاء بن السائب، به (5) . ورواه موقوفا، ثم قال: وهو أصح (6) .
تفسير الطبري (جامع البيان)
في ذلك قال أهل التأويل
التحرير والتنوير
تبين أن الإستبرق: صنف من الديباج، والديباج: ثوب منسوج من الحرير منقوش وهو أجود أنواع الثياب. ومن جنى الجنتين: ما يجنى من ثمارهما، وهو بفتح الجيم ما يقطف من الثمر. والمعنى: أن ثمر الجنة دان منهم وهم على فرشهم فمتى شاءوا اقتطفوا منه. [55] 55] فبأي آلاء ربكما تكذبان (55) هو مثل نظائره. [56- 58] فيهن قاصرات الطرف لم يطمثهن إنس قبلهم ولا جان (56) فبأي آلاء ربكما تكذبان (57) كأنهن الياقوت والمرجان (58) ضمير فيهن عائد إلى فرش وهو سبب تأخير نعم أهل الجنة بلذة التأنس بالنساء عن ما في الجنات من الأفنان والعيون والفواكه والفرش، ليكون ذكر الفرش مناسبا للانتقال إلى الأوانس في تلك الفرش وليجيء هذا الضمير مفيدا معنى كثيرا من لفظ قليل، وذلك من خصائص الترتيب في هذا التركيب. ف قاصرات الطرف كائنة في الجنة وكائنة على الفرش مع أزواجهن قال تعالى: وفرش مرفوعة إنا أنشأناهن إنشاء فجعلناهن أبكارا [الواقعة: 34- 36] الآية. وقاصرات الطرف: صفة لموصوف محذوف تقديره نساء، وشاع المدح بهذا الوصف في الكلام حتى نزل منزلة الاسم ف قاصرات الطرف نساء في نظرهن مثل القصور والغض خلقة فيهن، وهذا نظير ما يقول الشعراء من المولدين مراض العيون، أي: مثل المراض خلقة. والقصور: مثل الغض من صفات عيون المها والظباء، قال كعب بن زهير: وما سعاد غداة البين إذ رحلوا ... إلا أغن غضيض الطرف مكحول