Yani Semûd kavmi yalanladı. Bunlar Hicr diyarında yaşayan, meşhur ve bilinen bir kabiledir. Peygamberleri Sâlih aleyhisselâm, onları yalnız ve ortağı olmayan Allah'a ibadete çağırdı ve aksine davranırlarsa azaptan sakındırdı. Onlar ise yalanladılar, ona karşı büyüklenip kibirlendiler ve kibir ile şaşkınlıkla şöyle dediler: { Bizden tek bir insana mı uyacağız? } Yani: Nasıl olur da bir insana, bizden olmayan bir meleğe değil, insanlar nazarında bizden daha büyük olan biri de değil, tek bir kişiye uyarız? { Eğer ona uyarsak } yani onun bu hâlde olmasına rağmen izini takip edersek { şüphesiz sapıklık ve çılgınlık içinde oluruz }. Yani biz sapık ve bedbaht oluruz. Bu söz onların sapıklığının ve bedbahtlığının bir göstergesidir. Çünkü bir insan peygamberine uymayı reddettiler, fakat ağaca, taşa ve putlara tapmaktan utanmadılar. { Aramızdan yalnız ona mı Zikir indirildi? } Yani Allah, bizim aramızdan onu nasıl seçer ve ona nasıl vahiy indirir? Bizden ona ne üstünlük verildi? Bu, yalanlayanların Allah'a karşı yaptığı bir itirazdır. Onlar bu sözle peygamberlerin davetini reddediyor, bununla övünüyor ve kibirleniyorlardı. Allah, bu şüpheye, peygamberlerin ümmetlerine söylediği şu sözle cevap vermiştir: "Peygamberleri onlara şöyle dediler: 'Biz de sizin gibi birer insanız; ama Allah kullarından dilediğine lütfeder.'" [İbrâhîm: 11] Peygamberler, Allah'ın kendilerine rablerinin risaletine ve vahyine layık olmalarını sağlayan sıfatlar, ahlâk ve kemâlât bahşettiği kimselerdir. Onların insan olması Allah'ın rahmeti ve hikmetinin bir gereğidir. Eğer melek olsalardı, insanların onlardan öğrenmesi mümkün olmazdı. Allah onları melek kılsaydı, kendilerini yalanlayanları çabucak azapla cezalandırırdı. Semûd'un peygamberleri Sâlih'e söylediği bu sözle amaçlanan, onu yalanlamaktı. Bu yüzden ona bu haksız hükmü verdiler ve dediler ki: { Hayır, o yalancının teki, şerirdir! } Yani çok yalan söyleyen ve şerli biridir. Allah onları kahretsin! Akıllarındaki sefahat ne kadar büyük, zulümleri ne kadar derin! Doğru ve nasihatçi olanlara karşı en çirkin sözlerle karşılık verdiler. Azgınlıkları arttığında Allah'ın onları cezalandırması kaçınılmazdı. Allah onlara, nimetlerin en büyüklerinden olan ve Allah'ın bir ayeti olan dişi deveyi gönderdi. Onun memesinden hepsinin yetecek kadar süt sağıyorlardı. { Onlar için bir imtihan olarak } yani onları sınamak ve denemek için. { Sen de onları gözet ve sabret } yani onları davet etmene sabret ve başlarına gelecek olanı bekle, veya iman edecekler mi, inkâr mı edecekler diye gözle. { Onlara haber ver ki su, aralarında paylaştırılmıştır } Yani onlara bildir ki suları, yani içtikleri ve ferahlık bulduğları su kaynağı, onlarla deve arasında paylaştırılmıştır. Deveye bir gün, onlara da belirli bir gün su hakkı verilmiştir. { Her su payı, kendisine ayrılan gün huzurda bulunur. } Yani o günkü su hakkını kimin alacağı belli olup başkasına yasaklanmıştır. { Arkadaşlarını çağırdılar } yani devenin kesilmesini üstlenen ve kavmin en bedbahtı olan adamı çağırdılar. { O da işi üstlendi } yani emredildiği gibi deveyi kesmeye yöneldi. { Deveyi kesti. } { Peki, azabım ve uyarılarım nasıl oldu? } Azap pek şiddetli oldu. Allah onların üzerine bir çığlık ve sarsıntı gönderdi, hepsini kökünden helâk etti. Allah ise Sâlih'i ve onunla birlikte iman edenleri kurtardı. { Andolsun, Kur'an'ı öğüt alınsın diye kolaylaştırdık. Peki, öğüt alan var mı? }