Allah şöyle buyuruyor: {Sana İbrahim'in şerefli misafirlerinin haberi ulaştı mı?} Yani onların garip ve şaşırtıcı haberi sana gelmedi mi? Bunlar, Allah'ın Lût kavmini helak etmek için gönderdiği meleklerdir. Allah onlara İbrahim'in yanından geçmelerini emretti; onlar da misafir suretinde ona geldiler. {Onun yanına girdiklerinde "Selam" dediler. İbrahim de "Selam" dedi ve "Siz tanınmamış bir topluluksunuz" dedi.} Yani: "Siz tanımadığım bir topluluksunuz; kendinizi bana tanıtmanızı isterim." Ancak onları bundan sonra tanıdı. Bu yüzden İbrahim ailesine gizlice ve hızla gitti ki onlara ikramını hazırlasın. {Semiz bir buzağı getirip onlara yaklaştırdı} ve yemeğe davet etti. {"Yemez misiniz?" dedi. Ellerinin yemeğe uzanmadığını görünce içinde bir korku hissetti.} {"Korkma" dediler} ve geliş amaçlarını bildirdiler. {Ona bilgin bir oğul müjdesi verdiler.} Bu oğul İshak aleyhisselamdır. Kadın bu müjdeyi işitince sevinçle, hızla geldi; {bir çığlık atarak} {yüzüne vurdu.} Bu, sevinç anında kadınlarda görülen, tabiata ve âdete aykırı söz ve davranışlardan biridir. {"Ben kocakarı, kısır bir kadınım" dedi.} Yani: "Ben yaşlandım; kadınların doğurmadığı yaşa geldim, üstelik kısırım; rahmim doğurmaya hiç elverişli değil. Dolayısıyla iki engel vardır, her biri çocuk olmasına mani olur." Üçüncü engeli de Hûd suresinde şöyle söylemiştir: "Bu kocam da ihtiyar; gerçekten bu çok şaşırtıcı bir şey." [Hûd: 72]. {Melekler dediler ki: "Rabbin böyle buyurdu."} Yani bunu takdir edip gerçekleştiren Allah'tır; bu durumda Allah'ın kudretine şaşmak yoktur. {Şüphesiz O, hikmet sahibi ve bilendir.} Yani her şeyi yerli yerine koyan ve her şeyi ilmiyle kuşatan O'dur; bu yüzden O'nun hükmüne teslim olun ve nimetine şükredin. İbrahim aleyhisselam onlara dedi ki: {"Ey elçiler! Asıl işiniz nedir?"} Yani: "Durumunuz nedir, ne istiyorsunuz?" Çünkü elçi olduklarını sezmişti; Allah onları önemli bir iş için göndermişti. {Dediler ki: "Biz suçlu bir kavme gönderildik."} Bu kavim Lût kavmidir; suç işlemişlerdi: Allah'a ortak koşmuşlar, peygamberlerini yalanlamışlar ve âlemlerden hiçbirinin daha önce yapmadığı çirkin bir fuhşa dalmışlardı. {"Üzerlerine Rabbinin katında, israf edenler için işaretlenmiş, çamurdan taşlar yağdıracağız."} Yani her taşın üzerinde sahibinin işareti bulunan, belirlenmiş taşlar. Çünkü onlar haddi aşmışlardı. İbrahim Lût kavmi hakkında onlarla tartışmaya başladı; belki Allah azabı onlardan savar diye. Allah şöyle buyurdu: {"Ey İbrahim! Bundan vazgeç; çünkü Rabbinin emri gelmiştir ve onlara geri çevrilemeyecek bir azap gelecektir."} [Hûd: 76]. {Orada bulunan müminleri çıkardık. Orada Müslümanlardan bir evden başka bir ev bulamadık.} Bu ev Lût aleyhisselamın evidir; yalnız karısı hariç, çünkü o helak olanlardandı. {Acı azaptan korkan kimseler için orada bir ibret bıraktık.} Bunlar bu kıssadan ibret alıp Allah'ın azabının çok şiddetli olduğunu ve elçilerinin doğru ve doğrulanmış olduğunu bileceklerdir. Bu kıssada yer alan bazı hikmet ve hükümler hakkında bölüm: Bunlardan biri: Allah, kullarına iyilerin ve günahkârların haberini anlatmıştır ki, onların hallerinden ibret alsınlar ve işlerinin nereye vardığını görsünler. Bir diğeri: Halil İbrahim aleyhisselamın faziletidir. Allah kıssasına, onun önemini ve özenle ele alındığını gösteren bir ifadeyle başlamıştır. Bir diğeri: Misafir ağırlamanın meşruiyeti ve bunun Halil İbrahim'in sünnetlerinden olduğudur. Allah bu peygamberi ve ümmetini onun milletine uymakla emretmiştir. Allah bu kıssayı burada onu övmek ve ona övgüde bulunmak yolunda anlatmıştır. Bir diğeri: Misafir, söz ve fiil ile her türlü ikramla ikram edilmelidir; çünkü Allah, İbrahim'in misafirlerini "ikram edilmiş" olarak nitelemiştir: İbrahim onlara ikram etmiştir. Allah da onlara yapılan ağırlamayı söz ve fiil olarak tarif etmiş, misafirlerin Allah katında da ikram edilmiş olduğunu belirtmiştir. Bir diğeri: İbrahim aleyhisselamın evi misafirlerin ve gece gelenlerin sığınağı idi; çünkü onlar izin istemeden içeri girmişlerdir. Ancak edep yolunu izleyerek başta selam vermişlerdir. İbrahim onlara, onlarınkinden daha kâmil ve tam bir selamla karşılık vermiştir; çünkü bunu sabit ve sürekli olduğunu gösteren isim cümlesiyle yapmıştır. Bir diğeri: Bir insana gelen veya kendisiyle bir ilişki kurulan kimseyi tanımanın meşruiyetidir; çünkü bunda birçok fayda vardır. Bir diğeri: İbrahim'in edebi ve sözdeki nezaketidir: "Siz tanınmayan bir topluluksunuz" demiş, "Sizi tanımadım" dememiştir. [İki ifade arasındaki farkın açık olduğu bellidir.] Bir diğeri: Ağırlamaya acele etmek ve hızlı davranmaktır; çünkü iyiliğin en hayırlısı çabuk yapılanıdır. [Bu yüzden İbrahim misafirlerinin ikramını hemen hazırlamaya koyulmuştur.] Bir diğeri: Misafir için hazırlanmış olan ve hazır bulunan kesilen hayvan, misafir gelmeden önce başka biri için hazırlanmış olsa bile, misafire verildiğinde hiçbir küçümseme içermez; aksine bu bir ikramdır. Nitekim İbrahim aleyhisselam böyle yapmış ve Allah misafirlerinin ikram edilmiş olduğunu bildirmiştir. Bir diğeri: Allah'ın halili İbrahim'e verdiği büyük cömertliktir; bu ikramın yanında hazır ve evinde hazırlanmış bulunması, onun pazardan ya da komşulardan veya başka yerden getirmesine gerek kalmamasıdır. Bir diğeri: İbrahim'in bizzat misafirlerine hizmet etmesidir. O Rahman'ın halili olduğu halde misafirlere hizmeti üstlenmiş ve misafirlerin en büyüğü olmuştur. Bir diğeri: Yemeği onların bulunduğu yere yaklaştırmasıdır; onları başka bir yere çağırmamış ve "Buyurun ya da oraya gelin" demememiştir; çünkü bu onlar için daha kolay ve daha güzeldir. Bir diğeri: Misafire, özellikle yemek sunarken, yumuşak sözlerle nazik davranmanın güzelliğidir. İbrahim onlara nazik bir teklifte bulunmuş ve "Yemez misiniz?" demiştir; "Yiyin" gibi, daha uygun olanı bulunan ifadeler kullanmamıştır. Teklif edatıyla "Yemez misiniz?" demiştir. Bu yüzden örnek alan kimse, duruma uygun ve yakışan güzel sözler kullanmalıdır; mesela misafirlerine "Yemez misiniz?" ya da "Bize lütfedip şereflendirmez, iyilik etmez misiniz?" gibi. Bir diğeri: Bir insandan bir sebeple korkan kimsenin, bu korkuyu gidermesi, onu güvende kılacak ve yüreğini sakinleştirecek şeyler söylemesi gerekir. Nitekim melekler, İbrahim onlardan korkunca ona "Korkma" demişler ve korkudan sonra bu sevindirici müjdeyi vermişlerdir. Bir diğeri: İbrahim'in eşi Sâre'nin sevinç şiddetidir; öyle ki yüzüne vurmak ve alışılmadık bir çığlık atmak gibi onun başına gelenler olmuştur. Bir diğeri: Allah'ın İbrahim'e ve eşi Sâre'ye, bilgin bir oğul müjdesiyle ikram etmesidir.