Allah Teâlâ, Yahudi ve Hristiyanların hallerini ve iyi olmayan sıfatlarını mü'min kullarına açıkladıktan sonra, onları dost edinmemeleri konusunda onlara yol gösterir. Çünkü onlardan bazıları diğerlerinin dostudur; aralarında birbirlerine yardım ederler ve başkalarına karşı tek el olurlar. Dolayısıyla siz onları dost edinmeyin; zira onlar gerçekten düşmandırlar, size verecekleri zarara aldırmazlar, hatta sizi saptırmak için güçlerinden hiçbir şeyi esirgemezler. Bu yüzden onları yalnızca kendileri gibi olan kimse dost edinir. Nitekim şöyle buyurmuştur: {Sizden kim onları dost edinirse, muhakkak ki o da onlardandır.} Çünkü tam bir dostluk, onların dinine geçişi gerektirir. Az bir dostluk ise çoğuna davet eder; sonra adım adım ilerleyerek kişi onlardan biri olur. {Muhakkak ki Allah zalim kavmi hidayete erdirmez.} Yani zulmü nitelik olarak kendisinde bulunan kavmi; oysa dönüş de O'nadır, güven de O'nadır. Dolayısıyla sen onlara her türlü ayeti getirsen de sana uymazlar ve boyun eğmezler. Allah, mü'minleri onlarla dostluktan nehyettikten sonra, iman iddiasında bulunanlar arasında da onlarla dostluk kuran bir topluluğun bulunduğunu bildirir. Nitekim şöyle buyurur: {Kalplerinde hastalık bulunanları görürsün.} Yani şek, nifak ve zayıf iman sahipleri. Bunlar, "Onlarla dostluğumuz ihtiyaç yüzündendir; çünkü biz {bir musibetin bize isabet etmesinden korkarız}" derler. Yani talihin Yahudi ve Hristiyanlardan yana dönmesinden çekinirler. Eğer talih onlardan yana dönerse, o zaman onların elinde bizim için bir karşılık olur, bizi karşılığıyla ödüllendirirler. Bu, onların İslam hakkındaki kötü zanlarıdır. Allah Teâlâ, onların bu kötü zanlarını reddederek şöyle buyurur: {Allah, fetih ya da kendi katından bir emir getirmesi umulur.} Bu fetih ile Allah, İslam'ı Yahudi ve Hristiyanlara karşı üstün kılar ve Müslümanlar onları yenilgiye uğratır. {Ya da kendi katından bir emir.} Bu emir ile münafıklar, Yahudi ve diğer kafirlerin galip gelmesinden ümitsiz olurlar. {Böylece içlerinde gizledikleri şeyden dolayı pişman olmuş olarak sabaha ererler.} Yani kalplerinde gizledikleri ve yaptıkları işlerden, hiçbir fayda elde etmeden kendilerine zarar verdikleri için pişman olurlar. Böylece Allah'ın İslam'ı ve Müslümanları zafere ulaştırdığı, küfrü ve kafirleri ise alçalttığı fetih gerçekleşir. Onlar pişman olurlar ve Allah'ın bildiği kadar büyük bir keder onları sarar. {Iman edenler} ise kalplerinde hastalık bulunan bu kimselerin durumuna şaşarak şöyle derler: {Bunlar, Allah'a en kuvvetli yeminleriyle yemin edenler değil midir? Sizinle beraber olduklarını...} Yani yemin ettiler, yeminlerini pekiştirdiler ve çeşitli tekitlerle ağırlaştırdılar: Gerçekten iman ve onun gerektirdiği yardım, sevgi ve dostluk konusunda sizinleyiz. Ancak içlerinde gizledikleri ortaya çıkmış, sakladıkları açığa vurulmuş, İslam ve Müslümanlara karşı kurdukları tuzak ve beslediği zan boşa çıkmıştır. Böylece tuzakları boşa gitmiş ve dünyadaki {amelleri} de boşa çıkmıştır. Hedeflerine ulaşamayınca {zarara uğrayanlar} olmuşlar, başlarına bedbaht oluş ve azap gelmiştir.