Allah Teâlâ, Peygamberi Muhammed ﷺ'e şöyle buyuruyor: {Sana, kendilerine neyin helal kılındığını soruyorlar?} Yani yiyecekler arasında. {De ki: Size temiz olan şeyler helal kılındı.} Temiz olan şey, faydası veya lezzeti bulunan, bedene ve akla zarar vermeyen her şeydir. Bu tanıma, köylerde ve çöllerde yetişen bütün tahıllar ve meyveler girer; deniz hayvanlarının tamamı ve kara hayvanlarının tamamı da girer. Ancak şâri'in istisna ettiği şeyler müstesnadır; bunlar arasında yırtıcı hayvanlar ve pis olanlar vardır. Bu yüzden ayet, mefhumu itibarıyla pis şeylerin haram kılındığını göstermektedir. Nitekim Allah Teâlâ şöyle buyurarak bunu açıkça belirtmiştir: [Kur'an: "Onlara temiz olanları helal, pis olanları ise haram kılar."] [A'râf, 157]. {Av hayvanı olarak öğrettiklerinizden...} Yani: Size, av hayvanı (cârih) olarak öğrettiklerinizin avlamasını helal kıldı... Bu ayet birkaç hususa delalet eder: Birincisi: Allah'ın kullarına olan lütfu ve rahmetidir. Helal yollarını genişletmiş ve onlara, av hayvanlarının yakalayıp da kesmedikleri avı helal kılmıştır. Cevârih ile kastedilen, dişiyle veya pençesiyle avlayan köpekler, çitalar, şahinler ve benzeri hayvanlardır. İkincisi: Bu hayvanların "öğretilmiş" olması şarttır. Bu, örfen öğretme sayılacak bir biçimde olmalıdır: Salındığında koşar, çağrıldığında döner ve avı tutduğunda yemez. Nitekim Allah şöyle buyurmuştur: {Allah'ın size öğrettiğinden öğrettiğiniz av hayvanlarının sizin için tuttuklarını yiyin.} Yani sizin için av tutmuş olmaları gerekir. Av hayvanı avdan yiyorsa, onun avı kendi sahibi için değil, kendisi için tuttuğu anlaşılır; dolayısıyla bu av helal değildir. Üçüncüsü: Hayvanın avı yaralaması şarttır; yani köpeğin veya kuşun avı yaralaması gerekir. Zira ayet {cevârih'ten} ifadesini kullanmıştır ve daha önce boğulan hayvanın haram kılındığı bildirilmiştir. Eğer köpek avı boğar veya ağırlığıyla öldürürse, av helal olmaz. [Bu, cevârih'in dişiyle veya pençesiyle avı yaralayanlar olduğu görüşüne dayanır. Meşhur görüşe göre ise cevârih, avı kazanan ve avı elde eden anlamındadır; bu durumda bu görüşe göre delalet yoktur. Allah daha iyi bilir.] Dördüncüsü: Av köpeği beslemenin caiz olduğudur; bu, sahih hadiste de geçmektedir. Köpek beslemek yasak olmakla birlikte, avı helal kılınan ve öğretilmesi caiz olan köpeğin beslenmesi de caizdir. Beşincisi: Köpeğin ağzının değdiği avın temiz olmasıdır. Çünkü Allah onu helal kılmış ve yıkanmasını zikretmemiştir; bu da onun temiz olduğunu gösterir. Altıncısı: İlmin faziletidir. Öğretilmiş yırtıcının avı, ilmi sayesinde helal olur; öğretilmemiş olanın avı ise helal olmaz. Yedincisi: Köpeğin, kuşun veya benzerlerinin eğitilmesiyle uğraşmak yerilmiş değildir, abes ve batıl da değildir. Aksine bu, avının helal olması ve ondan yararlanılması için bir vasıta olduğundan maksatlı bir iştir. Sekizincisi: Av köpeğinin satışını caiz gören kimse için bu ayette delil vardır. Çünkü o hayvan çoğu zaman ancak bu yolla elde edilir. Dokuzuncusu: Yırtıcı hayvanı salarken besmele çekmenin şart olduğudur. Eğer besmeleyi kasten terk ederse, yırtıcının öldürdüğü av helal olmaz. Onuncusu: Yırtıcının avladığını yemek caizdir; yırtıcı onu öldürmüş olsun veya olmasın. Ve eğer avın sahibi onu yakalarken hâlâ yaşıyorsa ve hayatı kararlı ise, kesilmeden helal olmaz. Ardından Allah Teâlâ, kendisine takvalı olunmasını emretmiş ve kıyamet günündeki hesaba karşı uyarmış, bunun yaklaşmış ve yakın olduğunu bildirerek şöyle buyurmuştur: {Allah'a karşı takvalı olun. Şüphesiz Allah'ın hesabı çok çabuktur.}