Ey iman edenler! Allah'ın şiarlarını helal saymayın. Yani, sizin ona saygı göstermenizi ve yapmamanızı emrettiği haramları çiğnemeyin. Bu yasak, bunları işlemekten nehyedildiğiniz gibi, helal kabul etmekten de nehyedildiğinizi kapsar; hem çirkin fiilden hem de onun helalliğine inanmaktan men edilmişsiniz demektir. Bu hükme ihram yasaklarının ve Harem'in yasaklarının da girer. Ayrıca şu ayetle açıkça belirtilen durum da buna dahildir: {Haram aya da (saygısızlık etmeyin)}. Yani onu savaşla ve başka türlü zulümlerle çiğnemeyin. Allah şöyle buyurur: [Kur'an: "Allah katında aylar, gökleri ve yeri yarattığı günden beri Allah'ın kitabında on iki aydır. Bunlardan dördü haram aylardır. İşte dosdoğru din budur. Öyleyse bu aylarda kendinize zulmetmeyin."] [Tevbe: 36]. Âlimlerin çoğunluğuna göre haram aylarda savaş, şu ayet ve benzeri umumi ifadelerle neshedilmiştir: [Kur'an: "Haram aylar geçince müşrikleri bulduğunuz yerde öldürün."] [Tevbe: 5]. Bu ayetler, kâfirlerle mutlak olarak savaşmayı emreder ve savaştan geri durmanın tehdidini içerir. Ayrıca Peygamber ﷺ'in Tâif halkıyla Zilkade ayında savaştığı da delil gösterilir; Zilkade de haram aylardandır. Başkaları ise haram aylarda savaşın yasağının neshedilmediğini söylemiştir. Bu ayet ve bu yasağı özel olarak belirten başka nasların bu duruma dair olduğunu, mutlak nasların ise bu kayıtlı nasların ışığında anlaşılması gerektiğini savunmuşlardır; "Mutlak, kayıtlı olana hamledilir" demişlerdir. Bazıları ayrım yaparak şöyle demiştir: Haram aylarda savaşa başlamak caiz değildir; ancak savaş başka aylarda başlamış ve haram aya sarkmışsa, onu sürdürmek ve tamamlamak caizdir. Peygamber ﷺ'in Tâif halkına karşı savaşını bu duruma yormuşlardır; çünkü onlarla ilk savaş Huneyn'de Şevval ayında olmuştur. Bütün bunlar, amacı savunma olmayan savaş hakkındadır. Kâfirler Müslümanlara önce saldırdığında ise, hem haram ayda hem başka zamanlarda kendilerini savunmak için savaşmak, âlimlerin icmasıyla caizdir. Ayetin devamı: {Hediyeleri ve gerdanlıkları da (helal saymayın)}. Yani Allah'ın evine hac veya umre için götürülen, deve veya başka hayvanlardan oluşan hediyeleri helal saymayın; onu asıl yerine ulaşmasına engel olmayın, hırsızlıkla veya başka yollarla almayın, telef olmasından korkarak ona yük yüklemeyin, yorup bitirmeyin. Aksine ona ve onu getiren kimseye saygı gösterin. {Gerdanlıkları da} ifadesi, hediyelerin özel bir türünü belirtir: Boynuna gerdanlık veya kolye takılan hediyeyi. Bu, Allah'ın şiarını açığa vurmak, insanları buna uymaya teşvik etmek, sünnete öğretmek ve bunun hediye olduğunu bilip saygı göstermeleri için yapılır. Bu yüzden hediye hayvanına gerdanlık takmak sünnet ve meşru şiarlardandır. {Kendi Rabbinden lütuf ve rıza isteyerek Beyt-i Haram'a yönelenleri de (helal saymayın)}. Yani bu Beyt-i Haram'a niyet edip gelenlerden, Allah'ın lütfunu ticaret ve mübah kazançla arayanları veya haccı, umresi, tavafı, namazı ve diğer ibadetleri ile Allah'ın rızasını isteyenleri, onlara kötülükle karşılık vermeyin, onlara hakaret etmeyin; aksine onlara ikram edin, Rabbinizin evini ziyarete gelenlere saygı gösterin. Bu emre, Allah'ın evine ulaşan yolların güvenliğini sağlamak, oraya gidenlerin huzur içinde ve rahat olmalarını temin etmek de girer. Bu yolcuların canlarından ve mallarından, gasp, soygun ve benzeri şeylerden korkmamaları gerekir. Bu ayet, şu ayetle özel hale getirilmiştir: [Kur'an: "Ey iman edenler! Müşrikler ancak pisliktir. Bu yıllarından sonra artık Mescid-i Haram'a yaklaşmasınlar."] [Tevbe: 28]. Dolayısıyla müşrik Harem'e girmeye izin verilmez. Bu ayette, Allah'ın lütfunu veya rızasını isteyerek evi kastedenlere dokunmaktan nehyedilmesi, Harem'e kötülük maksadıyla, günah işlemek için gelenin bu evin hürmetini bozmasını engellemenin, Harem'in saygınlığının tamamlanmasının bir parçası olduğunu gösterir. Nitekim Allah şöyle buyurur: [Kur'an: "Kim orada zulümle günaha meyledip sapmak isterse, ona acı bir azap tattırırız."] [Hac: 25]. İhramdayken avlanmayı yasakladıktan sonra Allah şöyle buyurur: {İhramdan çıktığınızda avlanın}. Yani hac veya umre ihramından çıkıp Harem'den ayrıldığınızda avlanmak size helal olur ve bu yasak kalkar. Yasaktan sonra gelen emir, şeyleri daha önceki hâline döndürür. {Sizi Mescid-i Haram'dan alıkoydukları için bir topluluğa duyduğunuz kin, sizi adaletsizliğe itmesin.} Yani sizi mescidden alıkoyan bir topluluğa karşı duyduğunuz nefret, düşmanlıkları ve size karşı saldırganlıkları, onlara karşı intikam almak için saldırmanıza sebep olmasın. Kul, Allah'ın emrine bağlı kalmalı, adalet yolunu izlemelidir; kendisine haksızlık yapılsa, zulmedilse ve saldırıya uğrasa bile, ona yalan söyleyene yalan söylemesi, ona ihanet edene ihanet etmesi helal değildir. {İyilik ve takvada birbirinize yardım edin}. Yani birbirinize iyilikte yardımcı olun. İyilik (birr), Allah'ın sevdiği ve razı olduğu her şeyi kapsayan genel bir addır; zahir ve batın amelleri, Allah'a ve insanlara karşı görevleri dahil eder. Bu bağlamda takva ise Allah'ın ve Rasûlü'nün hoş görmediği her şeyi terk etmeyi kapsayan genel bir addır; zahir ve batın amelleri içine alır. Yapılması emredilen her hayır hasletinde veya terk edilmesi emredilen her şer hasletinde, kul bizzat kendisi onu yapmakla ve mümin kardeşlerinin de buna yardımcı olmasıyla emrolunmuştur; bunu teşvik eden ve canlandıran her söz ve her fiille yardım etmelidir. {Günaha ve düşmanlığa yardımlaşmayın.} Günah, günah işleyenin cezayı gerektiren cüretle yaptığı masiyettir. Düşmanlık ise insanlara, canlarında, mallarında ve namuslarında saldırmaktır. Dolayısıyla kulun kendini her günah ve zulümden alıkoyması, sonra da başkasının bunları terk etmesine yardım etmesi gerekir. {Allah'tan sakının; çünkü Allah'ın cezası çok şiddetlidir}. Kendisine isyan edip yasaklarına cüret edenlere karşı Allah'ın cezası şiddetlidir. Bu yüzden yasaklardan sakının ki hem dünyada hem ahirette çabuk gelecek azabı üzerinize çekmeyesiniz.