Onlara kıssayı anlat ve iki Âdem oğlunun başından geçen olayı hakkıyla haber ver. Bu, ibret alanların ibret alacağı bir okumadır; söz gerçektir, yalan değildir; ciddidir, oyun değildir. Zâhir olan, bu iki Âdem oğlunun Âdem'in sulbünden olan oğulları olduğudur; ayetin zâhiri ve bağlam da bunu göstermektedir ve müfessirlerin çoğunun görüşü budur. Yani, onların bu hale düşmelerine yol açan kurbanı sunmaları anında onların haberini oku. { Kurban sunduklarında } yani her biri Allah'a yaklaşmak niyetiyle malından bir şey çıkardı. { Biri(nin kurbanı) kabul edildi, diğerinin kabul edilmedi } Bunu ya gökten gelen bir haberle bildiler ya da geçmiş ümmetlerdeki âdetle; Allah'ın kurbanı kabul ettiğinin alameti, gökten bir ateşin inip onu yakmasıdır. { Kabul edilmeyen, kıskançlık ve azgınlıkla diğer kardeşine: } "Seni kesinlikle öldüreceğim" dedi. Diğeri ona yumuşaklıkla şöyle karşılık verdi: { "Allah ancak takva sahiplerinin (kurbanını) kabul eder." } Yani, beni öldürmeni gerektirecek ne suçum ve ne cinayetim var? Yalnızca Allah'tan sakındım; ki bu takva hem benim hem senin hem de herkesin üzerine vaciptir. Buradaki "muttakiler" lafzının en sahih tefsiri, o amelde Allah'a karşı takvalı olanlardır; yani amellerini yalnızca Allah'ın rızası için yapanlar ve bu konuda Allah Resûlü'nün sünnetine uyanlardır. Sonra kardeşine, onu öldürmeye ne başlangıçta ne de savunma yoluyla yeltenmeyeceğini bildirerek şöyle dedi: { "Sen beni öldürmek için elini bana uzatsan da ben seni öldürmek için elimi sana uzatacak değilim." } Bunu korkaklıktan ya da âcizlikten söylemiyorum; { "Çünkü ben âlemlerin Rabbi Allah'tan korkarım." } Allah'tan korkan kimse günahlara, özellikle büyük günahlara girişmez. Bu sözde, öldürmeyi düşünen kişiye bir uyarı vardır: Allah'tan sakınmalı ve O'ndan korkmalısın. { "Ben istiyorum ki, benim günahımı ve kendi günahını yüklenesin." } Yani: Ben öldürücü olmakla seni öldürmek arasında kalırsam, seni öldürmeni tercih ederim; böylece iki günahı da yüklenmiş olursun. { "Böylece ateşin halkından olursun. İşte zalimlerin cezası budur." } Bu, öldürmenin büyük günahlardan olduğunu ve cehennemi gerektirdiğini göstermektedir. Ama o cani bundan caydırılmadı, vazgeçmedi; nefsini kararlı kılmaya devam etti, sonunda nefsi ona kardeşini öldürmeyi güzel gösterdi; oysa şeriat ve tabiat onun saygı görmesini gerektirmektedir. { Onu öldürdü, böylece hüsrana uğrayanlardan oldu } dünyası ve ahiretiyle. Ve öldüren herkes için bu sünneti başlatmış oldu. Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Kim kötü bir çığır açarsa, onun günahı ve ona uyanların günahı kıyamet gününe kadar ona yazılır." Sahih bir hadiste de bu konuda şöyle buyrulmuştur: "Bir nefis öldürüldüğünde, bunun kanından bir pay ilk Âdem oğluna düşer; çünkü cinayeti ilk başlatan odur." Kardeşini öldürünce, insanoğlunun ilk ölüsü olduğu için ne yapacağını bilemedi. { Allah bir karga gönderdi, yeri eşelemeye başladı } yani toprağı kazıyordu; bu, ölmüş başka bir kargayı gömmek içindi. { Böylece ona, kardeşinin çirkin yerini (bedenini) nasıl örtüyeceğini göstersin diye } Çünkü ölü bedeni avret yeridir. { Pişman olanlardan oldu. } Günahların sonu böyledir: pişmanlık ve hüsran.