İlim, kalbin onu kabul edip bilmesini gerektirir; yani kendisinden öğrenilmesi istenen şeyi bilmek. İlmin tamamlanması ise bunun gereğince amel etmekle olur. Allah'ın emrettiği bu ilim, yani Allah'ın birliğini bilme ilmi, her insan üzerine farz-ı ayndır; kim olursa olsun hiç kimseden düşmez, bilakis herkes buna muhtaçtır. Allah'tan başka ilah olmadığını bilmenin yolları şunlardır: Birincisi, hatta en büyüğü: Allah'ın isimlerini, sıfatlarını ve kemalini, ululuğunu ve celâlini gösteren fiillerini tefekkür etmektir. Bunlar, O'na ibadet etmek ve her türlü hamd, şeref, celâl ve güzelliğe sahip olan kâmil Rab'be kulluk etmek için gayret göstermeyi gerektirir. İkincisi: Yaratmada ve tedbir etmede yalnız Allah'ın bulunduğunu bilmektir; bununla O'nun ilahlıkta da tek olduğunu bilir. Üçüncüsü: Dinî ve dünyevî, zâhirî ve bâtınî nimetlerin yalnız O'ndan olduğunu bilmektir; bu da kalbin O'na bağlanmasını ve O'nu sevmesini, yalnız O'na, ortağı olmaksızın, ilahlık sıfatıyla ibadet etmeyi gerektirir. Dördüncüsü: Birliğine inanan velilerine verdiği sevabı, yardımı ve çabuk gelen nimetleri; kendisine ortak koşan düşmanlarını ise cezalandırdığını görüp işitmektir. Bu da O'nun tek başına bütün ibadetlere layık olduğunu bilmeye sevk eder. Beşincisi: Allah'ın yanında ilah edinilen putların ve eşlerin niteliklerini bilmektir. Bunların her yönden noksan, zatı itibarıyla muhtaç olduğunu; ne kendilerine ne de tapanlarına fayda ya da zarar veremediklerini, ölüm, hayat ve diriltme gücüne sahip olmadıklarını, kendisine tapanlara yardım edemediklerini ve bir zerre kadar hayır getirmeye ya da şer defetmeye güçleri yetmediğini bilmek; bunun bilgisi de Allah'tan başka ilah olmadığını ve O'ndan başka her şeyin ilahlığının batıl olduğunu bilmeyi gerektirir. Altıncısı: Allah'ın kitaplarının bu konuda birleşmesi ve bunda ittifak etmesidir. Yedincisi: Ahlâk, akıl, görüş, isabet ve ilim bakımından yaratılmışların en seçkini olan seçkin kişilerin (peygamberlerin, nebilerin ve Rabbânî âlimlerin) bu hususta Allah'a şahitlik etmiş olmalarıdır. Sekizincisi: Allah'ın ufuklarda ve nefislerde kurduğu, birliği en büyük delille gösteren ve yaratışının incelikleri, hikmetinin güzelliği ve yaratılışının harikalarıyla kendi haliyle birliğe seslenen delillerdir. Allah'ın kullarını "Allah'tan başka ilah yoktur" demeye çağırdığı, kitabında zikredip kulun bunların bazılarını tefekkür etmesiyle tekrar ettiği bu yollar sayesinde kulda bu konuda bir yakîn ve ilim oluşmalıdır. Bunlar bir araya gelip birbirini doğruladığında ve tevhid delilleri her yönden kanıtlandığında, iman ve bilgi kulun kalbinde sabit kalır; öyle ki sarsılmaz dağlar gibi olur. Batıl ve şüpheler tekrarlansa bile onu sarsamaz; bilakis gelişip olgunlaşır. Ayrıca, en büyük delil ve en yüce mesele olan bu azîm Kur'ân'ı tefekkür edip ayetleri üzerinde düşünmeye gelince: Bu, tevhidin ilmine giden en büyük kapıdır; tevhidin ayrıntı ve genel hükümleri ondan elde edilir ve başka yollardan elde edilemez. Allah'ın: {Günahın için bağışlanma dile} buyruğu ise, günahının bağışlanmasını Allah'tan iste demektir; bunun için tövbe, bağışlanma duası, silici iyilikler, günahları terk etmek ve suçları affetmek gibi bağışlanmanın sebeplerine yönel demektir. {Ve} ayrıca {mü'min erkek ve kadınlar için de bağışlanma dile}; çünkü onlar imanları sebebiyle her Müslüman erkek ve kadın üzerinde hak sahibidirler. Haklarının bir kısmı, onlar için dua etmek ve günahlarının bağışlanmasını istemektir. Onların günahlarını ve cezalarını gidermeyi içeren bağışlanma talebiyle emrolunmuşsa, bunun gereği olarak onlara öğüt vermek, kendisi için istediği hayrı onlar için de istemek, kendisi için hoşlanmadığı şerri onlar için de hoşlanmamak, onlara hayrı olan şeyleri emretmek, zararlı olan şeylerden sakındırmak, kusurlarını ve ayıplarını bağışlamak, kalplerinin birleşerek ünsiyet bulacağı bir birlik üzere olmaya çalışmak ve düşmanlığa ve ayrılığa yol açan, bunun sonucunda günah ve isyanlarının çoğalmasına sebep olan kin ve husumetlerin ortadan kalkmasına gayret etmek de gerekir. {Allah, sizin dönüp dolaşmanızı} yani tasarruflarınızı, hareketlerinizi, gidişinizi gelişinizi {ve kalacağınız yeri} yani durup yerleşeceğiniz yeri {bilir}. O, hareketlerinizde ve durgunluklarınızda sizi bilir; bunun karşılığını da en tam ve en eksiksiz şekilde verir.