البيانAraMakalelerSözlüklerRavîlerKonular

سورة الأحقاف · الآية ٢٢

﴿قَالُوا أَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا عَنْ آلِهَتِنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ﴾

Kâlû aci’tanâ litâ fikanâ ’an âlihatinâ fâtinâ bimâ ta’idunâ in kunta minas sâdikîn

“Bize, bizi tanrılarımızdan alıkoymak için mi geldin? Doğru sözlülerden isen, bizi tehdit ettiğin şeyi başımıza getir" dediler”

Al-Ahqaf 46:22 · Diyanet İşleri Başkanlığı meali

Tefsir

تيسير الكريم الرحمن (تفسير السعدي)

{واذكر أخا عاد إذ أنذر قومه بالأحقاف} ayetinin devamı, yani: {Hatırla} güzel bir övgüyle {Âd kardeşini} ki o Hûd aleyhisselâmdır. O, Allah Teâlâ'nın dinine davet ve yaratılmışları O'na yönlendirmekle şereflendirdiği kerim peygamberlerdendi. {Kavmini uyardığı zaman} ki onlar Âd kavmidir, {Ahkâf'ta} yani bilinen yerleşim yerlerinde, Ahkâf de Yemen topraklarındaki çok sayıdaki kum tepeleridir. {Ondan önce de sonra da uyarıcılar gelip geçmişti.} Yani onun getirdiği şey yenilik ve muhalefet değildi. Onlara şöyle demişti: {Allah'tan başkasına kulluk etmeyin. Doğrusu ben üzerinize büyük bir günün azabından korkuyorum.} Böylece onlara, her doğru söz ve güzel amele kapsayıcı olan Allah'a kulluğu emretti, şirk ve ortak koşmaktan nehyetti ve itaat etmezlerse şiddetli azaptan korkuttu. Ancak bu davet onlarda fayda vermedi. {Dediler ki: Bizi ilahlarımızdan çevirmek için mi geldin?} Yani senin niyetin de yanında getirdiğin hak da yoktur; yalnızca ilahlarımız konusunda bizi kıskandın ve bizi onlardan döndürmek istedin. {Eğer doğru söyleyenlerden isen, bizi tehdit ettiğin şeyi getir.} Bu, cehaletin ve inatçılığın had safhasıdır. {Dedi ki: İlim ancak Allah katındadır.} Çünkü işlerin anahtarları ve yönetimi O'nun elindedir; dilerse sizi azapla yakalar. {Ben size, ancak kendisiyle gönderildiğim şeyi tebliğ ederim.} Yani üzerime düşen apaçık tebliğdir. {Fakat sizi cahil bir kavim görüyorum.} Bu yüzden bu şiddetli cüretkârlık sizden sadır oldu. Bunun üzerine Allah onların üzerine büyük azabı gönderdi; onları helâk eden ve yok eden fırtınayı. Nitekim şöyle buyurulmuştur: {Onu, vadilerine doğru yönelmiş, bulut gibi karşılarına çıkmış görünce} yani azabı; {Dediler ki: Bu bize yağmur yağdıracak bir bulut!} sevinerek söylediler. Allah Teâlâ buyurdu ki: {Hayır, bu, acele istediğiniz şeydir.} Yani kendi aleyhinize sebep olduğunuz şeydir; çünkü {Eğer doğru söyleyenlerden isen, bizi tehdit ettiğin şeyi getir} demiştiniz. {İçinde acı bir azap bulunan bir fırtınadır.} {Her şeyi Rabbinin emriyle yerle bir eder.} Yani O'nun izni ve iradesiyle; şiddetiyle ve uğursuzluğuyla her şeyi yerle bir eder. Allah bunu onların üzerine musallat etti; {Yedi gece, sekiz gün, art arda kesintisiz (bir felaket olarak) üzerlerine musallat etti. Sen o kavmi, içinde yere serilmiş, içi boş hurma kütükleri gibi görürsün.} [Hâkka: 7] {Hiçbir şey görünmez oldu, yalnızca evleri kalmıştı.} Malları, hayvanları ve canları telef oldu. {İşte suçlu kavimleri böyle cezalandırırız.} Suçları ve zulümleri sebebiyledir. Bu, Allah'ın onlara büyük nimetler bahşetmiş olmasına rağmen, O'na şükretmemeleri ve O'nu anmamaları sebebiyledir. Bu yüzden şöyle buyurulmuştur: {Andolsun biz onları, size vermediğimiz kadar yerde yerleştirmiştik.} Yani onları yeryüzünde yerleştirdik; onun iyi şeylerinden yararlandılar, şehvetlerinden nasiplendiler. Onlara öyle bir ömür verdik ki, düşünmek isteyen düşünsün, hidayet arayan öğüt alsın. Yani Âd kavmini, ey muhatap olanlar, sizi yerleştirdiğimiz gibi yerleştirdik. Öyleyse size verdiğimiz bu imkânların size özel olduğunu ve sizi Allah'ın azabından koruyacağını sanmayın; sizden daha güçlü ve daha geniş imkânlara sahip olanlar bile vardı. Ama malları, çocukları ve orduları Allah'a karşı onlara hiçbir fayda sağlamadı. {Onlara işitme, görme ve kalp melekeleri verdik.} Yani kulaklarında, gözlerinde ve akıllarında bir eksiklik yoktu ki, hakkı cahillikleri yüzünden terk ettikleri ya da bilgiye ulaşamadıkları ya da akıllarında bir bozukluk olduğu söylenebilsin. Ama muvaffak kılmak Allah'ın elindedir. {Ne işitmeleri, ne gözleri, ne de kalpleri, hiçbir şeyden onlara fayda vermedi.} Ne az ne çok. Bunun sebebi, Allah'ın tek olduğunu ve yalnızca O'na ibadet edilmesi gerektiğini gösteren {Allah'ın ayetlerini inkâr etmeleriydi.} {Alay ettikleri şey de onları kuşatıp yakaladı.} Yani onlara, varlığını yalanladıkları ve kendilerini ondan sakındıran peygamberlerle alay ettikleri azap indi.

Arapça metin

{ واذكر أخا عاد إذ أنذر قومه بالأحقاف } إلى آخر القصة أي: { واذكر } بالثناء الجميل { أخا عاد } وهو هود عليه السلام، حيث كان من الرسل الكرام، الذين فضلهم الله تعالى بالدعوة إلى دينه، وإرشاد الخلق إليه. { إذ أنذر قومه } وهم عاد { بالأحقاف } أي: في منازلهم المعروفة بالأحقاف، وهي: الرمال الكثيرة في أرض اليمن. { وقد خلت النذر من بين يديه ومن خلفه } فلم يكن بدعا منهم ولا مخالفا لهم، قائلا لهم: { ألا تعبدوا إلا الله إني أخاف عليكم عذاب يوم عظيم }. فأمرهم بعبادة الله، الجامعة لكل قول سديد وعمل حميد، ونهاهم عن الشرك والتنديد، وخوفهم - إن لم يطيعوه - العذاب الشديد، فلم تفد فيهم تلك الدعوة. { قالوا أجئتنا لتأفكنا عن آلهتنا } أي: ليس لك من القصد، ولا معك من الحق، إلا أنك حسدتنا على آلهتنا، فأردت أن تصرفنا عنها. { فأتنا بما تعدنآ إن كنت من الصادقين } وهذا غاية الجهل والعناد. { قال إنما العلم عند الله } فهو الذي بيده أزمة الأمور ومقاليدها، وهو الذي يأتيكم بالعذاب إن شاء. { وأبلغكم مآ أرسلت به } أي: ليس علي إلا البلاغ المبين، { ولكني أراكم قوما تجهلون } فلذلك صدر منكم ما صدر من هذه الجرأة الشديدة، فأرسل الله عليهم العذاب العظيم، وهو الريح التي دمرتهم وأهلكتهم، ولهذا قال: { فلما رأوه } أي: العذاب { عارضا مستقبل أوديتهم } أي: معترضا كالسحاب، قد أقبل على أوديتهم التي تسيل، فتسقي نوابتهم، ويشربون من آبارها وغدرانها. { قالوا } مستبشرين: { هذا عارض ممطرنا } أي: هذا السحاب سيمطرنا. قال تعالى: { بل هو ما استعجلتم به } أي: هذا الذي جنيتم به على أنفسكم، حيث قلتم: { فأتنا بما تعدنآ إن كنت من الصادقين } { ريح فيها عذاب أليم } { تدمر كل شيء } تمر عليه من شدتها ونحسها. فسلطها الله عليهم سبع ليال وثمانية أيام حسوما فترى القوم فيها صرعى كأنهم أعجاز نخل خاوية [الحاقة: 7] [ { بأمر ربها } أي: بإذنه …

Kitapta devam et ↗

تفسير القرآن العظيم (تفسير ابن كثير)

استعجلوا عذاب الله وعقوبته، استبعادا منهم وقوعه، كقوله: {يستعجل بها الذين لا يؤمنون بها} [الشورى: 18] . {قال إنما العلم عند الله} (1) أي: الله أعلم بكم إن كنتم مستحقين لتعجيل العذاب فيفعل (2) ذلك بكم، وأما أنا فمن شأني أني أبلغكم ما أرسلت به، {ولكني أراكم قوما تجهلون} أي: لا تعقلون ولا تفهمون. قال الله تعالى: {فلما رأوه عارضا مستقبل أوديتهم} أي: لما رأوا العذاب مستقبلهم، اعتقدوا أنه عارض ممطر، ففرحوا واستبشروا به (3) ، وقد كانوا ممحلين محتاجين إلى المطر، قال الله تعالى: {بل هو ما استعجلتم به ريح فيها عذاب أليم} أي: هو العذاب الذي قلتم: {فأتنا بما تعدنا إن كنت من الصادقين} {تدمر} أي: تخرب {كل شيء} من بلادهم، مما من شأنه الخراب {بأمر ربها} أي: بإذن الله لها في ذلك، كقوله: {ما تذر من شيء أتت عليه إلا جعلته كالرميم} [الذاريات: 42] أي: كالشيء البالي. ولهذا قال: {فأصبحوا لا يرى إلا مساكنهم} أي: قد بادوا كلهم عن آخرهم ولم تبق لهم باقية، {كذلك نجزي القوم المجرمين} أي: هذا حكمنا فيمن كذب رسلنا، وخالف أمرنا. وقد ورد حديث في قصتهم وهو غريب جدا من غرائب الحديث وأفراده، قال الإمام أحمد: حدثنا زيد بن الحباب، حدثني أبو المنذر سلام بن سليمان النحوي قال: حدثنا عاصم بن أبي النجود، عن أبي وائل، عن الحارث البكري قال: خرجت أشكو العلاء بن الحضرمي إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم، فمررت بالربذة، فإذا عجوز من بني تميم منقطع بها، فقالت لي: يا عبد الله، إن لي إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم حاجة، فهل أنت مبلغي إليه؟ قال: فحملتها فأتيت بها المدينة، فإذا المسجد غاص بأهله، وإذا راية سوداء تخفق، وإذا بلال متقلد السيف بين يدي رسول الله صلى الله عليه وسلم، فقلت: ما شأن الناس؟ قالوا: يريد أن يبعث عمرو بن العاص وجها. قال: فجلست، فدخل منزله -أو قال: رحله-فاستأذنت عليه، فأذن لي، فدخلت فسلمت، فقال: "هل كان …

Kitapta devam et ↗

تفسير الطبري (جامع البيان)

تفسير الطبري (جامع البيان) (الطبري، ت ٣١٠هـ: ٢١/١٥٤) ↗

التحرير والتنوير

ومعنى خلت النذر سبقت النذر أي نذر رسل آخرين. والنذر: جمع نذارة بكسر النون. ومن بين يديه ومن خلفه بمعنى قريبا من زمانه وبعيدا عنه، ف من بين يديه معناه القرب كما في قوله تعالى: إن هو إلا نذير لكم بين يدي عذاب شديد [سبأ: 46] ، أي قبل العذاب قريبا منه قال تعالى: وقرونا بين ذلك كثيرا [الفرقان: 38] ، وقال ورسلا لم نقصصهم عليك [النساء: 164] . وأما الذي من خلفه فنوح فقد قال هود لقومه واذكروا إذ جعلكم خلفاء من بعد قوم نوح [الأعراف: 69] ، وهذا مراعاة للحالة المقصود تمثيلها فهو ناظر إلى قوله تعالى: قل ما كنت بدعا من الرسل [الأحقاف: 9] أي قد خلت من قبله رسل مثل ما خلت بتلك. وجملة إني أخاف عليكم عذاب يوم عظيم تعليل للنهي في قوله: أن لا تعبدوا إلا الله، أي إني أخاف عليكم عذاب يوم عظيم بسبب شرككم. وعذاب اليوم العظيم يحتمل الوعيد بعذاب يوم القيامة وبعذاب يوم الاستئصال في الدنيا، وهو الذي عجل لهم. ووصف اليوم بالعظم باعتبار ما يحدث فيه من الأحداث العظيمة، فالوصف مجاز عقلي. [22] 22] قالوا أجئتنا لتأفكنا عن آلهتنا فأتنا بما تعدنا إن كنت من الصادقين (22) جواب عن قوله: أن لا تعبدوا إلا الله [الأحقاف: 21] ، ولذلك جاء فعل قالوا مفصولا على طريق المحاورة. والاستفهام إنكار. والمجيء مستعار للقصد بطلب أمر عظيم، شبه طرو الدعوة بعد أن لم يكن يدعو بها بمجيء جاء لم يكن في ذلك المكان. والأفك بفتح الهمزة: الصرف، وأرادوا به معنى الترك، أي لنترك عبادة آلهتنا. وهذا الإنكار تعريض بالتكذيب فلذلك فرع عليه فأتنا بما تعدنا إن كنت من الصادقين فصرحوا بتكذيبه بطريق المفهوم.

التحرير والتنوير (ابن عاشور، ت ١٣٩٣هـ: ٢٦/٤٦) ↗