سورة الدخان · الآية ٢٠
Tefsir
تيسير الكريم الرحمن (تفسير السعدي)
{ وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ } ilâ âhirihi (kıssanın sonuna kadar). Allah Teâlâ, Resûlullah ﷺ'i yalanlayanların yalanlamasını zikredince, bunlardan önce de yalanlayıcıların bulunduğunu belirtti ve onların Mûsâ ile olan kıssasını, Allah'ın onlara ne indirdiğini anlattı; böylece bu yalanlayıcılar içinde bulundukları durumdan geri dursunlar diye buyurdu ki: { Andolsun, onlardan önce Firavun kavmini de imtihan ettik. } Yani, onları, rasûlümüz Mûsâ b. İmrân'ı onlara göndermekle sınadık ve denedik. Bu rasûl, cömertlik ve güzel ahlâk bakımından başkasında bulunmayan özelliklere sahip, kerîm bir peygamberdi. { Allah'ın kullarını bana teslim edin. } Yani, Firavun'a ve ileri gelenlerine şöyle dedi: "Allah'ın kullarını, yani İsrailoğullarını bana teslim edin; onları gönderin ve sizin azabınızdan, onlara yaptığınız kötü işkencelerden kurtarın. Çünkü onlar benim soydaşlarım ve zamanlarının en faziletli insanlarıdır. Siz ise onlara haksızlık ettiniz, haksız yere onları köleleştirdiniz; onları Rablerine kulluk etsinler diye serbest bırakın." { Ben sizin için gönderilmiş, emin bir elçiyim. } Yani, âlemlerin Rabbinden gönderilmiş bir elçiyim; bana gönderileni size eksiksiz ulaştırırım, ondan bir şey gizlemem, eklemem ve eksiltmem. Bu da ona tam bir teslimiyeti gerektirir. { Allah'a karşı büyüklenmeyin. } Yani, O'na kulluk etmekten kibirlenerek ve Allah'ın kullarına üstünlük taslayarak yükselmeyin. { Ben size apaçık bir delil getiriyorum. } Yani, açık seçik bir hüccet, yani getirdiği parlak mucizeler ve kahredici deliller. Fakat onu yalanladılar ve öldürmeye yeltendiler. Bunun üzerine Mûsâ, onların şerrinden Allah'a sığındı ve dedi ki: { Beni taşlayıp öldürmenizden, Rabbime ve Rabbinize sığınırım. } Yani, en kötü ölüm şekli olan taşlanarak öldürülmemden. { Bana inanmazsanız, benden uzak durun. } Yani, sizin için üç durum vardır: Bana iman etmek; bu benim sizden istediğimdir. Bu derece sizde gerçekleşmezse, o zaman bana ne aleyhte ne lehte olmayarak uzak durun, şerrinizi benden savın. Ne var ki onlarda ne birinci ne de ikinci derece gerçekleşmedi; aksine Allah'a karşı azgın ve isyankâr olmaya devam ettiler, peygamberleri Mûsâ aleyhisselâma savaş açtılar ve onu kendi soydaşları olan İsrailoğulları üzerinde hiçbir şekilde söz sahibi kılmadılar. { Bunun üzerine Rabbine dua ederek, "Bunlar suç işlemiş bir kavimdir" dedi. } Yani, büyük bir suç işlediler ve bu, cezanın çabuk verilmesini gerektiriyordu. Mûsâ aleyhisselâm onların durumunu haber verdi; bu, sözden daha etkili olan hâl ile duadır. Nitekim kendisi hakkında şöyle demişti: "Rabbim, bana indirdiğin her hayra muhtacım." [Kur'an: "Rabbim! Bana indirdiğin her hayra muhtacım."] (Kasas, 24). Allah ona kullarını geceleyin yürütmesini emretti ve Firavun ile kavminin onu takip edeceğini bildirdi. { Denizi durgun bırak. } Yani, olduğu gibi bırak. Çünkü Mûsâ, İsrailoğullarını Allah'ın emrettiği gibi yürütünce, Firavun da arkalarından yetişti. Allah, Mûsâ'ya denize vurmasını emretti; o da vurdu ve deniz on iki yol oldu; suyu da bu yolların arasında büyük dağlar gibi durdu. Mûsâ ve kavmi bu yoldan geçti. Çıkınca Allah ona denizi durgun bırakmasını emretti; yani Firavun ve ordusu da oradan geçsin diye olduğu gibi kalsın. { Onlar boğulacak bir ordudur. } Mûsâ'nın kavmi çıkıp, Firavun'un kavmi denize girince, Allah onların üzerine suyu kapatmasını emretti; hepsi tek tek boğuldu. Dünya hayatının nimetlerinden faydalandıkları her şeyi bıraktılar. Allah, onların köleleştirdikleri İsrailoğullarını bu mirasa vâris kıldı. Bunun için şöyle buyurdu: { Nice bahçeler, pınarlar bıraktılar; { ekinler ve güzel makamlar; { içinde keyif sürdükleri nimetler... } Bu şekilde, { onları başka bir kavme miras bıraktık. } Yani, söz konusu bu nimeti. Başka bir âyette de: "Böylece bunları İsrailoğullarına miras bıraktık" (Şuarâ, 59) buyrulmuştur. { Onların ardından ne gök ne yer ağlamadı. } Yani, Allah onları helâk edip yok ettiğinde, gök ve yer onlara ağlamadı; onların ayrılığına üzülmedi. Bilakis herkes, gök ve yer dahil, onların helâkine ve yok oluşuna sevindi; çünkü geride, yüzlerini karartacak ve âlemlerin lanetini ve gazabını üzerlerine çekecek şeylerden başka bir iz bırakmadılar. { Ve onlara süre de verilmedi. } Yani, cezadan geciktirilmediler; aksine hemen kökten yok edildiler. Sonra Allah, İsrailoğulları'na lütufta bulunarak şöyle buyurdu: { Andolsun, İsrailoğullarını o hor edici azaptan kurtardık: { Firavun'dan; ki o, erkek çocuklarını boğazlar, kadınlarını diri bırakırdı. } { Şüphesiz o, yeryüzünde haksız yere büyüklenen biriydi, { aşırı gidenlerden biriydi. } Yani Allah'ın sınırlarını aşan, haramlarına cüret eden. { Andolsun, onları bilerek, { yani onların durumunu ve bu fazilete layık olduklarını bilerek, { âlemler üzerine seçtik. } Yani, kendi zamanlarındaki ve öncesindeki, sonrasındaki âlemlere; sonunda Allah, Muhammed ﷺ'in ümmetini getirdi, onlar bütün âlemlerden üstün oldu ve Allah onları insanlar için çıkarılmış en hayırlı ümmet kıldı; onlara başkalarına vermediği nimetleri bağışladı. { Biz onlara öyle âyetler verdik ki; { açık bir imtihan vardı } onlarda. Yani, bizden onlara ulaşan büyük bir ihsan ve parlak mucizeler; bu, peygamberleri Mûsâ aleyhisselâmın getirdiği şeyin doğruluğuna karşı onlar aleyhine bir delildi.
Arapça metin
{ ولقد فتنا قبلهم قوم فرعون } إلى آخر القصة لما ذكر تعالى تكذيب من كذب الرسول محمدا صلى الله عليه وسلم، ذكر أن لهم سلفا من المكذبين، فذكر قصتهم مع موسى، وما أحل الله بهم، ليرتدع هؤلاء المكذبون عن ما هم عليه فقال: { ولقد فتنا قبلهم قوم فرعون } أي: ابتليناهم واختبرناهم بإرسال رسولنا موسى بن عمران إليهم، الرسول الكريم، الذي فيه من الكرم ومكارم الأخلاق ما ليس في غيره، { أن أدوا إلي عباد الله } أي: قال لفرعون وملئه: أدوا إلي عباد الله، يعني بهم: بني إسرائيل، أي: أرسلوهم، وأطلقوهم من عذابكم وسومكم إياهم سوء العذاب، فإنهم عشيرتي وأفضل العالمين في زمانهم. وأنتم قد ظلمتموهم، واستعبدتموهم بغير حق، فأرسلوهم ليعبدوا ربهم، { إني لكم رسول أمين } أي: رسول من رب العالمين، أمين على ما أرسلني به، لا أكتمكم منه شيئا، ولا أزيد فيه ولا أنقص، وهذا يوجب تمام الانقياد له. { وأن لا تعلوا على الله } بالاستكبار عن عبادته والعلو على عباد الله، { إني آتيكم بسلطان مبين } أي: بحجة بينة ظاهرة، وهو ما أتى به من المعجزات الباهرات، والأدلة القاهرات، فكذبوه وهموا بقتله، فلجأ بالله من شرهم، فقال: { وإني عذت بربي وربكم أن ترجمون } أي: تقتلوني أشر القتلات، بالرجم بالحجارة. { وإن لم تؤمنوا لي فاعتزلون } أي: لكم ثلاث مراتب: الإيمان بي، وهو مقصودي منكم، فإن لم تحصل منكم هذه المرتبة، فاعتزلوني لا علي ولا لي، فاكفوني شركم، فلم تحصل منهم المرتبة الأولى ولا الثانية، بل لم يزالوا متمردين عاتين على الله، محاربين لنبيه موسى عليه السلام، غير ممكنين له من قومه بني إسرائيل. { فدعا ربه أن هؤلاء قوم مجرمون } أي: قد أجرموا جرما، يوجب تعجيل العقوبة. فأخبر عليه السلام بحالهم، وهذا دعاء بالحال، التي هي أبلغ من المقال، كما قال عن نفسه عليه السلام رب إني لمآ أنزلت إلي من خير فقير [القصص: 24] فأمره الله أن يسري بعباده ليلا، وأخبره أن …
تفسير القرآن العظيم (تفسير ابن كثير)
{وإني عذت بربي وربكم أن ترجمون} قال ابن عباس، وأبو صالح: هو الرجم باللسان وهو الشتم. وقال قتادة: [هو] (1) الرجم بالحجارة. أي (2) أعوذ بالله الذي خلقني وخلقكم [من] (3) أن تصلوا إلي بسوء من قول أو فعل. {وإن لم تؤمنوا لي فاعتزلون} أي: فلا تتعرضوا (4) إلي، ودعوا الأمر بيني وبينكم مسالمة إلى أن يقضي الله بيننا. فلما طال مقامه بين أظهرهم، وأقام حجج الله عليهم، كل ذلك وما زادهم ذلك إلا كفرا وعنادا، دعا ربه عليهم دعوة نفذت فيهم، كما قال تعالى: {وقال موسى ربنا إنك آتيت فرعون وملأه زينة وأموالا في الحياة الدنيا ربنا ليضلوا عن سبيلك ربنا اطمس على أموالهم واشدد على قلوبهم فلا يؤمنوا حتى يروا العذاب الأليم قال قد أجيبت دعوتكما فاستقيما} [يونس: 88، 89] . وهكذا قال هاهنا: {فدعا ربه أن هؤلاء قوم مجرمون} فعند ذلك أمره الله تعالى أن يخرج ببني إسرائيل من بين أظهرهم من غير أمر فرعون ومشاورته واستئذانه؛ ولهذا قال: {فأسر بعبادي ليلا إنكم متبعون} كما قال: {ولقد أوحينا إلى موسى أن أسر بعبادي فاضرب لهم طريقا في البحر يبسا لا تخاف دركا ولا تخشى} [طه: 77] . وقوله هاهنا: {واترك البحر رهوا إنهم جند مغرقون} وذلك أن موسى، عليه السلام، لما جاوز هو وبنو إسرائيل البحر، أراد موسى أن يضربه بعصاه حتى يعود كما كان، ليصير حائلا بينهم وبين فرعون، فلا يصل إليهم. فأمره الله (5) أن يتركه على حاله ساكنا، وبشره بأنهم جند مغرقون فيه (6) ، وأنه لا يخاف دركا ولا يخشى. قال ابن عباس: {واترك البحر رهوا} كهيئته وامضه. وقال مجاهد {رهوا} طريقا يبسا كهيئته، يقول: لا تأمره يرجع، اتركه حتى يرجع آخرهم. وكذا قال عكرمة، والربيع بن أنس، والضحاك، وقتادة، وابن زيد وكعب الأحبار وسماك بن حرب، وغير واحد (7) . ثم قال تعالى: {كم تركوا من جنات} وهي البساتين {وعيون وزروع} والمراد بها الأنهار والآبار، {ومقام كريم} وهي المساكن الكريمة الأنيقة …
تفسير الطبري (جامع البيان)
تطغوا وتبغوا على ربكم، فتكفروا به وتعصوه، فتخالفوا أمره {إني آتيكم بسلطان مبين} [الدخان: 19] يقول: إني آتيكم بحجة على حقيقة ما أدعوكم إليه، وبرهان على صحته، مبين لمن تأملها وتدبرها أنها PageEndV21P031 حجة لي على صحة ما أقول لكم وبنحو الذي قلنا في ذلك قال أهل التأويل
التحرير والتنوير
والبطشة: واحدة البطش وهو: الأخذ الشديد بعنف، وتقدم في قوله تعالى: أم لهم أيد يبطشون بها في سورة الأعراف [195] . [17- 21] ولقد فتنا قبلهم قوم فرعون وجاءهم رسول كريم (17) أن أدوا إلي عباد الله إني لكم رسول أمين (18) وأن لا تعلوا على الله إني آتيكم بسلطان مبين (19) وإني عذت بربي وربكم أن ترجمون (20) وإن لم تؤمنوا لي فاعتزلون (21) جعل الله قصة قوم فرعون مع موسى عليه السلام وبني إسرائيل مثلا لحال المشركين مع النبيء صلى الله عليه وسلم والمؤمنين به، وجعل ما حل بهم إنذارا بما سيحل بالمشركين من القحط والبطشة مع تقريب حصول ذلك وإمكانه ويسره وإن كانوا في حالة قوة فإن الله قادر عليهم، كما قال تعالى: فأهلكنا أشد منهم بطشا [الزخرف: 8] فذكرها هنا تأييد للنبيء ووعد له بالنصر وحسن العاقبة، وتهديد للمشركين. وهذا المثل وإن كان تشبيها لمجموع الحالة بالحالة فهو قابل للتوزيع بأن يشبه أبو جهل بفرعون، ويشبه أتباعه بملأ فرعون وقومه أو يشبه محمد صلى الله عليه وسلم بموسى عليه السلام، ويشبه المسلمون ببني إسرائيل. وقبول المثل لتوزيع التشبيه من محاسنه. وموقع جملة ولقد فتنا يجوز أن يكون موقع الحال فتكون الواو للحال وهي حال من ضمير إنا منتقمون [الدخان: 16] . ويجوز أن تكون معطوفة على جملة إنا منتقمون [الدخان: 16] ، أي منتقمون منهم في المستقبل وانتقمنا من قوم فرعون فيما مضى. وأشعر قوله قبلهم أن أهل مكة سيفتنون كما فتن قوم فرعون، فكان هذا الظرف مؤذنا بجملة محذوفة على طريقة الإيجاز، والتقدير: إنا منتقمون ففاتنوهم فقد فتنا قبلهم قوم فرعون، ومؤذنا بأن المذكور كالدليل على توقع ذلك وإمكانه وهو إيجاز آخر.