Allah Teâlâ, bu büyük Kur'an'ı kerim Peygambere vahyettiğini bildirir; tıpkı ondan önceki peygamberlere ve resullere de vahyettiği gibi. Bu vahiy, kitapların indirilmesi ve resullerin gönderilmesi bakımından, önce gelenleri ve sonra gelenleri kapsayan bir fazilet beyanını içerir. Muhammed ﷺ'in resuller arasında eşsiz bir örnek olmadığını, yolunun kendinden önceki peygamberlerin yolu olduğunu ve hallerinin de onların hallerine benzediğini belirtir. Onun getirdiği şey, onların getirdiklerine benzer; çünkü hepsi hak ve doğrudur. Bu Kur'an, ilahlık, büyük izzet ve derin hikmet sahibi olan Allah'ın indirmesidir. Yukarıdaki ve aşağıdaki bütün âlemler O'nun mülküdür ve O'nun kaderî ve şer'î tedbiri altındadır. O, zatıyla, kadrıyla ve kahrıyla { Yüce }dir. Büyüklüğü sebebiyle { yukarıdan gökler neredeyse parçalanacak } kadar { Azamet }li olandır; gökler büyük olmalarına ve cansız olmalarına rağmen böyledir. { Melekler } de, yüce ve Allah'a yakın kullar olarak, O'nun azametine boyun eğmiş, izzetine teslim olmuş ve rububiyetine itaat etmişlerdir. { Rablerini hamd ederek tesbih ederler } ve O'nu her noksanlıktan tenzih edip her kemal sıfatıyla vasfederler. { Yerdekiler için de bağışlanma dilerler } ve bu, Rablerinin azamet ve kibriyasına yakışmayan şeylerden dolayıdır. Halbuki Allah Teâlâ { Gafur ve Rahim }dir; O'nun mağfireti ve rahmeti olmasaydı, mahv edici bir azapla yaratıkları hemen cezalandırırdı. Allah Teâlâ'nın, bütün resullere genel olarak ve özellikle Muhammed'e -Allah'ın salat ve selamı hepsinin üzerine olsun- vahyettiğini bildirdikten sonra, kendisini bu büyük sıfatlarla vasfetmesi, bu Kur'an'ın Yaratıcı'nın kemaline delalet eden delil, burhan ve ayetler içerdiğine işarettir. Bu büyük isimler, kalplerin O'nu tanımayla, sevmeyle, büyük görmeyle, yüceltmeyle ve ikramla dolmasını gerektirir; zahir ve batın bütün kulluk türlerinin yalnız O'na yöneltilmesini ister. Allah'tan başkasını eş ve denk tutmak, en büyük zulüm ve en çirkin sözdür. Çünkü onların ne bir faydası ne de bir zararı vardır; aksine onlar yaratılmış olup her hallerinde Allah'a muhtaçtırlar. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: { O'nun dışında veliler edinenler }, onları ibadet ve itaatle, Allah'a ibadet ettikleri ve itaat ettikleri gibi, sahiplenirler. Onlar yalnızca batılı edinmişlerdir ve gerçekte veli değillerdir. { Allah onların üzerine hafiz olandır }; amellerini onlar adına korur ve hayırlarına ve şerlerine göre onları karşılandırır. { Sen onların üzerine vekil değilsin }; yani amellerinden sorumlu tutulmazsın, sen ancak vazifeni yerine getiren bir tebliğcisin. Sonra Allah'ın Resulü'ne ve insanlara olan lütfunu anar; Allah, lafızları ve manaları açık { Arapça bir Kur'an } indirmiştir ki, { Ümmü'l-Kura }yı, yani Mekke-i Mükerreme'yi ve { çevresindeki } Arap kasabalarını uyarasın. Sonra bu uyarı bütün yaratıklara ulaşır. { Ve insanları } Allah'ın { evvelkilerle sonrakileri bir araya getireceği toplanma gününe karşı } uyarırsın ve onlara bunun { şüphesiz olduğunu } bildirirsin. Yaratıklar o gün iki gruba ayrılır: { Bir grup Cennet'te }dir; bunlar Allah'a iman edenler ve resullerini doğrulayanlardır. { Bir grup da Cehennem'de }dir; bunlar yalanlayan kâfir çeşitleridir. { Ve } bununla birlikte { Allah dileseydi } insanları, yani insanları { tek bir ümmet } halinde hidayet üzere kılardı; çünkü hiçbir şey kendisine engel olamayan kadirdir. Ancak O, dilediğini, has kullarından dilediğini rahmetine dahil etmek istemiştir. Zalimler ise, hayra layık olmayanlar olarak, rahmetten mahrumdur. Bu yüzden { Allah'ın dışında onların hiçbir veli } yoktur ki { kendilerini sahiplenip sevdikleri şeye ulaştırsın }, { ne de bir yardımcı } yoktur ki { başlarına gelen kötülüğü savsın }. { O'nun dışında veliler edinenler } ise, onlara ibadet ederek onları sahiplenmiş olurlar; bu da en çirkin bir yanılgıdır. Allah ise, kulunun ibadet ve itaatle, çeşitli yakınlaşma yollarıyla kendisine yaklaşarak veli edindiği zattır. Allah, kullarını genel olarak takdiriyle ve kaderinin tesiriyle idare eder; mü'min kullarını ise özel olarak, onları karanlıklardan nura çıkararak, lütfuyla terbiye ederek ve bütün işlerinde yardım ederek sahiplenir. { O, ölüleri diriltir ve O her şeye kadirdir. } Yani O, diriltme ve öldürmede tasarruf sahibidir, dilemesi ve kudreti geçerlidir. Bu sebeple yalnız O'na, ortağı olmaksızın ibadet edilmeyi hak eden odur.