Yüce Allah şöyle buyuruyor: {Hangi konuda ihtilaf ederseniz edin} dinînizin asıllarında ve fürûunda, üzerinde ittifak etmediğiniz her şeyde, {onun hükmü Allah'a aittir}; Allah'ın Kitabı'na ve Resûlü'nün sünnetine döndürülür. Bunların hükmettiği şey hak, bunlara aykırı olan ise batıldır. {İşte Allah, benim Rabbim budur}. Yani O, Rab, yaratan, rızık veren ve tedbir eden olduğu gibi, işlerinin tamamında kullarının arasında şeriatıyla hükmeden de O'dur. Bu âyetin mefhumuna göre ümmetin icmâı kesin bir delildir. Çünkü Allah bize yalnızca hakkında ihtilaf ettiğimiz şeyi kendisine döndürmemizi emretmiştir. Üzerinde ittifak ettiğimiz şey için ümmetin ittifakı yeterlidir; zira ümmet hataya karşı korunmuştur. Ancak ittifakının Allah'ın Kitabı'na ve Resûlü'nün sünnetine uygun olması şarttır. {Yalnız O'na tevekkül ettim} sözüne gelince: Yani kalbimle, faydaları celbetmek ve zararları defetmek konusunda O'na itimat ettim; bunu yerine getirmesinde O'na güvenerek. {Yalnız O'na yöneliyorum} yani kalbimle ve bedenimle O'na, O'nun itaatine ve ibadetine yöneliyorum. Bu iki temel, Allah'ın Kitabı'nda çoğu zaman zikrettiği şeylerdir; çünkü kulun kemâli bu ikisinin birleşmesiyle hâsıl olur, bunlardan birinin ya da her ikisinin eksikliğinde kemâlden mahrum kalır. Nitekim Allah şöyle buyurur: {Yalnız sana kulluk eder, yalnız senden yardım dileriz} [Fâtiha: 5] ve {O'na kulluk et ve yalnız O'na tevekkül et} [Hûd: 123]. {Gökleri ve yeri yaratan} yani onları kudretiyle, iradesiyle ve hikmetiyle yaratan. {Sizin için kendi nefislerinizden eşler yarattı} ki onlara sükûn bulasınız, sizden nesil yayılsın ve size fayda sağlansın. {Hayvanlardan da eşler} yani hayvanların bütün türlerinden erkek ve dişi olmak üzere iki çeşit; böylece çok faydalarınız için bâkî kalsın ve çoğalsın. Bu yüzden ta'lîl ifade eden "lâm" ile geçişli kılınmıştır; yani bu, sizin için ve üzerinize olan nimetin bir parçası olarak yaratılmıştır. Bundan dolayı şöyle buyurur: {Bu yolla sizi çoğaltır} yani sizi yayar, sizi ve hayvanlarınızı çoğaltır; sizi nefislerinizden eşler ve hayvanlardan eşler yaratmasından ötürü. {Ona benzer hiçbir şey yoktur} yani Allah'a, yaratıklarından hiçbir şey benzemez ve onun dengi değildir; ne zâtında, ne isimlerinde, ne sıfatlarında, ne fiillerinde. Çünkü O'nun bütün isimleri en güzel isimlerdir, sıfatları kemâl ve azamet sıfatlarıdır, fiilleri de ortağı olmaksızın büyük mahlukatı var etmiştir. Dolayısıyla O'nun gibi bir şey yoktur; çünkü her yönden kemâlde tek ve eşsizdir. {Ve O, İşitendir} dillerin ayrılığına rağmen bütün sesleri, ihtiyaçların çeşitliliğine göre işitir. {Görendir} karanlık bir gecede siyah karıncanın kara bir kayanın üzerinde yürüyüşünü görür; çok küçük hayvanların organlarında gıdanın dolaşmasını ve ince dallarda suyun akışını görür. Bu âyet ve benzerleri, Ehl-i Sünnet ve'l-Cemâat mezhebinin, sıfatların isbatı ve mahlukatla benzerliğin nefyi konusundaki delilidir. Âyette, {Ona benzer hiçbir şey yoktur} sözüyle Müşebbihe'ye, {Ve O, İşitendir, Görendir} sözüyle de Mu'attıla'ya reddiye vardır. {Göklerin ve yerin anahtarları O'nundur} yani göklerin ve yerin mülkü O'nundur; rahmetin, rızıkların, zâhir ve bâtın nimetlerin anahtarları O'nun elindedir. Bütün yaratıklar, her hâlde, maslahatlarını celbetmek ve zararları defetmek konusunda Allah'a muhtaçtır; kimsenin elinde bu işte hiçbir şey yoktur. Allah, verendir, menedendir, zarar verendir, fayda verendir; kullarda bulunan her nimet O'ndandır, şerri O'ndan başka defeden yoktur. {Allah insanlara bir rahmet açarsa onu tutacak yoktur, tutarsa da ondan sonra salıverecek yoktur} [Fâtır: 2]. Bu yüzden burada şöyle buyurur: {Dilediği kimse için rızkı genişletir} yani dilediğine genişlik verir ve rızkın çeşitlerinden dilediğini verir. {Ve daraltır} yani dilediği kimseye, ihtiyacı kadar, fazlasını vermeyecek şekilde daraltır. Bütün bunlar O'nun ilmine ve hikmetine tâbidir. Bu yüzden şöyle buyurur: {Şüphesiz O, her şeyi bilendir}. O, kullarının hâllerini bilir; her birine hikmetinin gerektirdiği ve iradesinin uygun gördüğü şeyi verir.