Allah Teâlâ, Kendisine kafir olanların bu inkârına şaşırarak onları kınıyor. Onlar Allah'a eş ve ortaklar koşuyor, bu ortaklarına ibadetlerinden dilediklerini sunuyor ve onları yüce Rab'bin, kerim Melik'in yerine koyuyorlar. Oysa O, yoğun ve büyük yeryüzünü iki günde yaratmış, sonra iki günde onu yaymış, yeryüzüne üstünden dağlar yerleştirerek onu yerinden oynamaktan, sarsılmaktan ve istikrarsızlıktan korumuştur. Böylece yeryüzünün yaratılışı tamamlanmış, yayılmış, içindeki besinler ve bunlarla ilgili şeyler ortaya çıkarılmıştır. {Sorup öğrenmek isteyenler için dört günde.} [Kur'an: "Soranlar için dört günde."] Bunu bilen ancak haber veren gibi bir haberci yoktur; bu, eksiği ve fazlası olmayan sadık bir haberdir. {Sonra} yeryüzünü yarattıktan sonra {göğe yöneldi}, yani {gökleri yaratmaya} niyetlendi. Gök henüz {duman hâlindeydi}, su yüzünde kabarmıştı. {Ona ve yeryüzüne:} Bu hitabın sadece göğe yönelik olduğu yanılgısına yol açmaması için şöyle buyurdu: {İsteyerek veya istemeyerek gelin!} Yani emrime boyun eğerek, ister istekli ister isteksiz olun, mutlaka emrim yürür. {İsteyerek geldik} dediler; bizim sizin iradenize aykırı bir irademiz yoktur. {Böylece onları iki günde yedi gök hâline getirdi.} Böylece gök ve yerin yaratılışı altı günde tamamlandı; ilk günü Pazar, son günü Cuma idi. Oysa Allah'ın kudreti ve dileği hepsini bir anda yaratmaya yeter. Ama O kudret sahibi olduğu hâlde hikmet ve merhamet sahibidir. Hikmetinin ve merhametinin bir gereği olarak yaratılışı bu belirlenmiş süreye yaymıştır. Bilmek gerekir ki bu âyetin zahiri, Nâziât suresinde gökleri zikrettikten sonra söylenen şu âyetle çelişki gibi görünür: {Ondan sonra da yeryüzünü yaydı} [Kur'an: "Bundan sonra yeri yayıp yerleştirdi."] Bu iki âyet arasında çelişki görünmektedir; oysa Allah'ın kitabında çelişki ve ihtilaf yoktur. Selef âlimlerinin çoğunun verdiği cevap şudur: Yeryüzünün yaratılışı ve şekli, burada da belirtildiği gibi göklerin yaratılışından önce olmuştur. Yeryüzünün yayılması ise, {orada su ve otlağını çıkardı, dağları da yerleştirdi} [Kur'an: "Onun içinden suyunu ve otlağını çıkardı, dağları yerleştirdi."] şeklinde, göklerin yaratılışından sonra gerçekleşmiştir. Nitekim Nâziât suresinde buyurulmuştur: {Bundan sonra yeri yaydı, onun içinden suyunu ve otlağını çıkardı...} ve burada "yeri yarattı" denmemiştir. {Her göğe de kendi emrini vahyetti} yani o göğe layık olan emri ve tedbiri, hükmü en isabetli olan Allah'ın hikmetinin gerektirdiği şekilde bildirdi. {Dünya göğünü de kandillerle süsledik} buyurdu. Bu kandiller yıldızlardır; onlarla yol bulunur ve yönlenilir. Gök için hem dışta bir ziynet ve güzellik, hem içte bir süs olarak yaratılmışlardır; bunlar şeytanlara atılan taşlar kılınmış, şeytanların göklerde gizlice dinlemesi engellenmiştir. {Bu,} sözü geçen yeryüzü ve içindekiler, gökler ve içindekiler {Aziz'in, Alim'in takdiridir.} Aziz, yani kudret ve galibiyeti her şeyi boyunduruk altına alan ve her şeyi tedbir eden; Alim ise ilmi gaip ve şahit bütün mahlûkatı kuşatan demektir. Bütün bunlara rağmen müşriklerin, mahlûkatın emrine boyun eğdiği, takdirinin her şeyde yürüdüğü bu yüce, tek ve kahhar Rab'be ihlâsla bağlanmayıp, O'na eş tuttukları ve O'na benzettikleri, oysa sıfatları ve fiilleri eksik olan varlıkları ortak koşmaları ne kadar şaşırtıcıdır, ne kadar da şaşırtıcıdır. Bunların tedavisi, eğer yüz çevirmeleri sürerse, ancak dünyevi ve uhrevi cezalardır. Bu yüzden onları şu âyetle korkutmuştur: {Eğer yüz çevirirlerse, de ki: Sizi Âd ve Semûd'un başına gelen yıldırım gibi bir yıldırımla uyardım.}