سورة النساء · الآية ٥٧
﴿وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۖ لَهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ ۖ وَنُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيلًا﴾
Vallazîna âmanû va ’amilus sâlihâti sanud hilûm cannâtin tacrî min tahtihal anhâru hâlidîna fîhâ abadâ, lahum fîhâ azvâcum mutahharatun va nuziluhum zillan zalîlâ
“İnanıp yararlı iş işleyenleri içinde temelli ve ebedi kalacakları, içlerinden ırmaklar akan cennetlere koyacağız. Onlara orada tertemiz eşler vardır. Onları en koyu gölgeliklere yerleştireceğiz”
An-Nisa 4:57 · Diyanet İşleri Başkanlığı meali
Tefsir
تيسير الكريم الرحمن (تفسير السعدي)
Bu, yahudilerin çirkin hallerindendir ve Peygamber ﷺ ile mü'minlere karşı duydukları kıskançlıktandır. Kötü ahlakları ve habis yaradılışları, onları Allah'a ve Resûlü'ne iman etmekten vazgeçirmiş, bunun yerine cibt ve tâğuta iman etmeye sevk etmiştir. Cibt ve tâğut, Allah'tan başkasına yapılan her türlü ibadete veya Allah'ın şeriatı dışındaki hükme inanmaktır. Bunun içine sihir, kâhinlik, Allah'tan başkasına ibadet ve şeytana itaat girer; bunların hepsi cibt ve tâğuttandır. Aynı şekilde küfür ve kıskançlık onları, Allah'a küfredenlerin, yani put tapıcılarının yolunu mü'minlerin yolundan üstün tutmaya sevk etmiştir. Allah şöyle buyurur: {Ve kâfir olanlar hakkında: "Bunlar, iman edenlerden daha doğru bir yoldadır" derler.} Yani onların hatırı için, onlara yaltaklanmak ve dalkavukluk etmek, imana kin beslemek suretiyle böyle derler. Yani "yol olarak daha doğrudurlar" demektedirler. Ne kadar sersemce ve inatçıdırlar, akılları ne kadar kıttır! Bu kötü yola, bu çirkin vadiye nasıl saptılar?! Bunun akıllı hiçbir kimseye geçeceğini ya da cahillerden birinin aklına girebileceğini mi sandılar? Put ve putlara tapınma üzerine kurulmuş, temiz şeylerin haram kılınıp pis şeylerin helal sayıldığı, pek çok haramın helal kılındığı, insanlar arasında zulmün yaygınlaştığı, Yaratıcı'nın yaratılmışlarla denk tutulduğu, Allah'a, peygamberlerine ve kitaplarına küfredilen bir dinin, Rahmân'a ibadet, gizlide ve açıkta Allah'a ihlas, Allah'tan başka tapılan put, ortak ve yalancılara küfür, sıla-i rahim, bütün yaratılmışlara, hatta hayvanlara iyilik, insanlar arasında adaleti ve hakkaniyeti ayakta tutma, her kötülük ve zulmün yasaklanması, sözde ve işte doğruluk üzerine kurulmuş dinden üstün tutulabilir mi? Bu söz, sayıklamadan başka bir şey değildir. Bunu söyleyen ya insanların en cahili ve en zayıf akıllısıdır ya da inatta, isyanda ve hakka karşı direnmede en büyük olanıdır. Gerçek de budur. Bu yüzden Allah onlar hakkında şöyle buyurmuştur: {İşte onlar, Allah'ın lanet ettiği kimselerdir.} Yani onları rahmetinden uzaklaştırmış ve üzerlerine gazabını indirmiştir. {Allah'ın lanetlediğine asla bir yardımcı bulamazsın.} Yani onun işlerini üstlenecek, işlerini yürütecek ve onu sıkıntılardan koruyacak bir kimse bulamazsın. Bu, en büyük rezil oluştur. {Yoksa onların mülkten bir payı mı var?} Yani kendi keyiflerine göre dilediklerini dilediklerine üstün tutacaklar ve böylece Allah'ın mülkünü yönetmede O'na ortak olacaklar mı? Eğer öyle olsalardı, aşırı derecede cimri ve bahilce davranırlardı. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: {Öyle olsaydı, insanlara bir zerre bile vermezlerdi.} Yani hiçbir şey, az bile vermezlerdi. Bu, Allah'ın mülküne ortak olan bir mülklerinin bulunduğu varsayımı üzerine, onların aşırı cimriliğinin tasviridir. Bu, herkesçe inkârı kesin olan bir soru biçiminde ifade edilmiştir. {Yoksa Allah'ın lütfundan insanlara verdiği şey için onları mı kıskanıyorlar?} Yani onları bu sözü söylemeye sevk eden, Allah'a ortak olmaları ve dilediklerini dilediklerine üstün tutmaları mıdır, yoksa onları Resûl'e ve mü'minlere karşı, Allah'ın lütfundan kendilerine verdiği şey yüzünden kıskanmaları mıdır? Bu da Allah'ın lütfu karşısında şaşırtıcı ya da alışılmadık bir şey değildir. {Biz İbrahim'in ailesine kitap ve hikmet verdik, onlara büyük bir mülk de verdik.} Bu, Allah'ın İbrahim'e ve soyuna nimet olarak verdiği peygamberlik, kitap ve mülktür; peygamberlerinden Davud ve Süleyman gibi bazılarına verdiği mülk de buna dâhildir. Allah'ın nimeti mü'min kullarına sürekli devam etmiştir. Öyleyse, insanların en üstünü ve en yücesi, Allah'ı en çok bilen ve ondan en çok korkan Muhammed ﷺ'e verdiği peygamberlik, yardım ve mülk nimetini nasıl inkâr ederler?! {Onlardan kimi ona iman etti.} Yani Muhammed ﷺ'e iman etti; böylece dünya saadetine ve ahiret kurtuluşuna erdi. {Onlardan kimi de ondan yüz çevirdi.} İnatla, azgınlıkla ve kıskançlıkla yüz çevirdi; böylece günahlarının etkilerinden olan dünya sıkıntılarına ve musibetlerine uğradı. {Cehennem alev olarak yeter.} Allah'ı inkâr eden ve yahudi, hristiyan ve diğer küfür sınıflarından peygamberlerinin nübüvvetini reddedenler için alevlendirilir. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: {Ayetlerimizi inkâr edenleri ateşe sokacağız.} Yani çok büyük yakıtlı, çok şiddetli sıcaklı bir ateşe. {Derileri pişip yandıkça, azabı tatsınlar diye onları başka derilerle değiştireceğiz.} Yani azap onlara her yönüyle tam olarak ulaşsın diye. Küfür ve inat onlardan tekrar tekrar sadır olup bir sıfat ve huy hâline gelince, azap da karşılık olarak tekrar tekrar üzerlerine yinelenir. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: {Şüphesiz Allah üstündür, hikmet sahibidir.} Yani O'nun büyük izzeti vardır; yaratışında, emrinde, sevabında ve cezasında hikmet sahibidir. {İman edenler} yani Allah'a ve iman edilmesi gerekli olan şeylere iman edenler {ve salih ameller işleyenler} yani farz ve müstehap olan amelleri yapanlar, {onları altlarından ırmaklar akan cennetlere sokacağız. Orada ebedî kalacaklar. Orada onlar için temizlenmiş eşler vardır} yani kötü ahlaktan, çirkin huydan ve dünya kadınlarında bulunan her türlü kirlilik ve ayıptan arınmış eşler. {Onları gölgesi koyu bir gölgeye koyacağız.}
Arapça metin
وهذا من قبائح اليهود وحسدهم للنبي صلى الله عليه وسلم والمؤمنين، أن أخلاقهم الرذيلة، وطبعهم الخبيث، حملهم على ترك الإيمان بالله ورسوله، والتعوض عنه بالإيمان بالجبت والطاغوت، وهو الإيمان بكل عبادة لغير الله، أو حكم بغير شرع الله. فدخل في ذلك السحر والكهانة، وعبادة غير الله، وطاعة الشيطان، كل هذا من الجبت والطاغوت، وكذلك حملهم الكفر والحسد على أن فضلوا طريقة الكافرين بالله - عبدة الأصنام - على طريق المؤمنين، فقال: { ويقولون للذين كفروا } أي: لأجلهم، تملقا لهم ومداهنة، وبغضا للإيمان: { هؤلاء أهدى من الذين آمنوا سبيلا } أي: طريقا. فما أسمجهم وأشد عنادهم، وأقل عقولهم!! كيف سلكوا هذا المسلك الوخيم، والوادي الذميم؟!! هل ظنوا أن هذا يروج على أحد من العقلاء، أو يدخل عقل أحد من الجهلاء، فهل يفضل دين قام على عبادة الأصنام والأوثان، واستقام على تحريم الطيبات، وإباحة الخبائث، وإحلال كثير من المحرمات، وإقامة الظلم بين الخلق، وتسوية الخالق بالمخلوقين، والكفر بالله ورسله وكتبه، على دين قام على عبادة الرحمن، والإخلاص لله في السر والإعلان، والكفر بما يعبد من دونه من الأوثان والأنداد والكاذبين، وعلى صلة الأرحام والإحسان إلى جميع الخلق، حتى البهائم، وإقامة العدل والقسط بين الناس، وتحريم كل خبيث وظلم، والصدق في جميع الأقوال والأعمال فهل هذا إلا من الهذيان، وصاحب هذا القول إما من أجهل الناس وأضعفهم عقلا، وإما من أعظمهم عنادا وتمردا ومراغمة للحق، وهذا هو الواقع، ولهذا قال تعالى عنهم: { أولئك الذين لعنهم الله } أي: طردهم عن رحمته وأحل عليهم نقمته. { ومن يلعن الله فلن تجد له نصيرا } أي: يتولاه ويقوم بمصالحه ويحفظه عن المكاره، وهذا غاية الخذلان. { أم لهم نصيب من الملك } أي: فيفضلون من شاؤوا على من شاؤوا بمجرد أهوائهم، فيكونون شركاء لله في تدبير المملكة، فلو كانوا كذلك لشحوا وبخلوا أشد البخل، ولهذا …
تفسير القرآن العظيم (تفسير ابن كثير)
يخبر تعالى عما يعاقب به في نار جهنم من كفر بآياته وصد عن رسله، فقال: {إن الذين كفروا بآياتنا [سوف نصليهم نارا] } (1) الآية، أي ندخلهم نارا دخولا يحيط بجميع أجرامهم، وأجزائهم. ثم أخبر عن دوام عقوبتهم ونكالهم، فقال: {كلما نضجت جلودهم بدلناهم جلودا غيرها ليذوقوا العذاب} قال [الأعمش، عن ابن عمر] (2) إذا أحرقت جلودهم بدلوا جلودا بيضا أمثال القراطيس. رواه ابن أبي حاتم. وقال يحيى بن يزيد الحضرمي إنه بلغه في قول الله: {كلما نضجت جلودهم بدلناهم جلودا غيرها ليذوقوا العذاب} قال: يجعل (3) للكافر مائة جلد، بين كل جلدين لون من العذاب. رواه ابن أبي حاتم. وقال ابن أبي حاتم: حدثنا أبي، حدثنا علي بن محمد الطنافسي، حدثنا حسين الجعفي، عن زائدة، عن هشام، عن الحسن قوله: {كلما نضجت جلودهم [بدلناهم جلودا غيرها] (4) } الآية. قال: تنضجهم في اليوم سبعين ألف مرة. قال حسين: وزاد فيه فضيل عن هشام عن الحسن: كلما أنضجتهم فأكلت لحومهم قيل لهم: عودوا فعادوا. وقال أيضا: ذكر عن هشام بن عمار: حدثنا سعيد بن يحيى -يعني سعدان-حدثنا نافع، مولى يوسف السلمي البصري، عن نافع، عن ابن عمر قال: قرأ رجل عند عمر هذه الآية: {كلما نضجت جلودهم بدلناهم جلودا غيرها} فقال عمر: أعدها علي فأعادها، فقال معاذ بن جبل: عندي تفسيرها: تبدل في ساعة مائة مرة. فقال عمر: هكذا سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم. وقد رواه ابن مردويه، عن محمد بن أحمد بن إبراهيم، عن عبدان بن محمد المروزي، عن هشام بن عمار، به. ورواه من وجه آخر بلفظ آخر فقال: حدثنا محمد بن إسحاق، عن عمران، حدثنا إبراهيم بن محمد بن الحارث، حدثنا شيبان بن فروخ، حدثنا نافع أبو هرمز، حدثنا نافع، عن ابن عمر قال: تلا رجل عند عمر هذه الآية: {كلما نضجت جلودهم [بدلناهم جلودا غيرها ليذوقوا العذاب] (5) } الآية، قال: فقال عمر: أعدها علي -وثم كعب-فقال: يا أمير المؤمنين، أنا عندي تفسير هذه …
تفسير الطبري (جامع البيان)
#، وصدقوا بما أنزل الله على محمد مصدقا لما معهم من يهود بني إسرائيل وسائر الأمم غيرهم {وعملوا الصالحات} [البقرة: 25] يقول: " وأدوا ما أمرهم الله به من فرائضه، واجتنبوا ما حرم الله عليهم من معاصيه، وذلك هو الصالح من أعمالهم {سندخلهم جنات تجري من تحتها الأنهار} [النساء: 57] يقول: سوف يدخلهم الله يوم القيامة جنات، يعني: بساتين {تجري
التحرير والتنوير
بالمتعدد، فيشمل صحف إبراهيم، وصحف موسى، وما أنزل بعد ذلك. والحكمة: النبوءة، والملك: هو ما وعد الله به إبراهيم أن يعطيه ذريته وما آتى الله داوود وسليمان وملوك إسرائيل. وضمير منهم يجوز أن يعود إلى ما عاد إليه ضمير يحسدون. وضمير به يعود إلى الناس المراد منه محمد- عليه السلام-: أي فمن الذين أوتوا نصيبا من الكتاب من آمن بمحمد، ومنهم من أعرض. والتفريع في قوله: فمنهم على هذا التفسير ناشيء على قوله أم يحسدون الناس. ويجوز أن يعود ضمير فمنهم إلى آل إبراهيم، وضمير به إلى إبراهيم، أي فقد آتيناهم ما ذكر. ومن آله من آمن به، ومنهم من كفر مثل أبيه آزر، وامرأة ابن أخيه لوط، أي فليس تكذيب اليهود محمدا بأعجب من ذلك، سنة من قد أرسلنا قبلك من رسلنا [الإسراء: 77] ، ليكون قد حصل الاحتجاج عليهم في الأمرين في إبطال مستند تكذيبهم بإثبات أن إتيان النبوءة ليس ببدع، وأن محمدا من آل إبراهيم، فليس إرساله بأعجب من إرسال موسى. وفي تذكيرهم بأن هذه سنة الأنبياء حتى لا يعدوا تكذيبهم محمدا صلى الله عليه وسلم ثلمة في نبوءته، إذ لا يعرف رسولا أجمع أهل دعوته على تصديقه من إبراهيم فمن بعده. وقوله: وكفى بجهنم سعيرا تهديد ووعيد للذين يؤمنون بالجبت والطاغوت. وتفسير هذا التركيب تقدم آنفا في قوله تعالى: وكفى بالله وليا من هذه السورة [النساء: 45] . [56، 57] إن الذين كفروا بآياتنا سوف نصليهم نارا كلما نضجت جلودهم بدلناهم جلودا غيرها ليذوقوا العذاب إن الله كان عزيزا حكيما (56) والذين آمنوا وعملوا الصالحات سندخلهم جنات تجري من تحتها الأنهار خالدين فيها أبدا لهم فيها أزواج مطهرة وندخلهم ظلا ظليلا (57) تهديد ووعيد لجميع الكافرين، فهي أعم مما قبلها، فلها حكم التذييل، ولذلك فصلت. والإصلاء: مصدر أصلاه، ويقال: صلاه صليا، ومعناه شي اللحم على النار،