سورة النساء · الآية ٥٢
﴿أُولَٰئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ ۖ وَمَنْ يَلْعَنِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصِيرًا﴾
Ulâ’ikal lazîna la’ana humul lâhu va mai yal’anil lâhu falan tacida lahû nasîrâ
“İşte, Allah'ın lanetledikleri onlardır. Allah'ın lanetlediği kişiye asla yardımcı bulamayacaksın”
An-Nisa 4:52 · Diyanet İşleri Başkanlığı meali
Tefsir
تيسير الكريم الرحمن (تفسير السعدي)
Bu, yahudilerin çirkin hallerindendir ve Peygamber ﷺ ile mü'minlere karşı duydukları kıskançlıktandır. Kötü ahlakları ve habis yaradılışları, onları Allah'a ve Resûlü'ne iman etmekten vazgeçirmiş, bunun yerine cibt ve tâğuta iman etmeye sevk etmiştir. Cibt ve tâğut, Allah'tan başkasına yapılan her türlü ibadete veya Allah'ın şeriatı dışındaki hükme inanmaktır. Bunun içine sihir, kâhinlik, Allah'tan başkasına ibadet ve şeytana itaat girer; bunların hepsi cibt ve tâğuttandır. Aynı şekilde küfür ve kıskançlık onları, Allah'a küfredenlerin, yani put tapıcılarının yolunu mü'minlerin yolundan üstün tutmaya sevk etmiştir. Allah şöyle buyurur: {Ve kâfir olanlar hakkında: "Bunlar, iman edenlerden daha doğru bir yoldadır" derler.} Yani onların hatırı için, onlara yaltaklanmak ve dalkavukluk etmek, imana kin beslemek suretiyle böyle derler. Yani "yol olarak daha doğrudurlar" demektedirler. Ne kadar sersemce ve inatçıdırlar, akılları ne kadar kıttır! Bu kötü yola, bu çirkin vadiye nasıl saptılar?! Bunun akıllı hiçbir kimseye geçeceğini ya da cahillerden birinin aklına girebileceğini mi sandılar? Put ve putlara tapınma üzerine kurulmuş, temiz şeylerin haram kılınıp pis şeylerin helal sayıldığı, pek çok haramın helal kılındığı, insanlar arasında zulmün yaygınlaştığı, Yaratıcı'nın yaratılmışlarla denk tutulduğu, Allah'a, peygamberlerine ve kitaplarına küfredilen bir dinin, Rahmân'a ibadet, gizlide ve açıkta Allah'a ihlas, Allah'tan başka tapılan put, ortak ve yalancılara küfür, sıla-i rahim, bütün yaratılmışlara, hatta hayvanlara iyilik, insanlar arasında adaleti ve hakkaniyeti ayakta tutma, her kötülük ve zulmün yasaklanması, sözde ve işte doğruluk üzerine kurulmuş dinden üstün tutulabilir mi? Bu söz, sayıklamadan başka bir şey değildir. Bunu söyleyen ya insanların en cahili ve en zayıf akıllısıdır ya da inatta, isyanda ve hakka karşı direnmede en büyük olanıdır. Gerçek de budur. Bu yüzden Allah onlar hakkında şöyle buyurmuştur: {İşte onlar, Allah'ın lanet ettiği kimselerdir.} Yani onları rahmetinden uzaklaştırmış ve üzerlerine gazabını indirmiştir. {Allah'ın lanetlediğine asla bir yardımcı bulamazsın.} Yani onun işlerini üstlenecek, işlerini yürütecek ve onu sıkıntılardan koruyacak bir kimse bulamazsın. Bu, en büyük rezil oluştur. {Yoksa onların mülkten bir payı mı var?} Yani kendi keyiflerine göre dilediklerini dilediklerine üstün tutacaklar ve böylece Allah'ın mülkünü yönetmede O'na ortak olacaklar mı? Eğer öyle olsalardı, aşırı derecede cimri ve bahilce davranırlardı. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: {Öyle olsaydı, insanlara bir zerre bile vermezlerdi.} Yani hiçbir şey, az bile vermezlerdi. Bu, Allah'ın mülküne ortak olan bir mülklerinin bulunduğu varsayımı üzerine, onların aşırı cimriliğinin tasviridir. Bu, herkesçe inkârı kesin olan bir soru biçiminde ifade edilmiştir. {Yoksa Allah'ın lütfundan insanlara verdiği şey için onları mı kıskanıyorlar?} Yani onları bu sözü söylemeye sevk eden, Allah'a ortak olmaları ve dilediklerini dilediklerine üstün tutmaları mıdır, yoksa onları Resûl'e ve mü'minlere karşı, Allah'ın lütfundan kendilerine verdiği şey yüzünden kıskanmaları mıdır? Bu da Allah'ın lütfu karşısında şaşırtıcı ya da alışılmadık bir şey değildir. {Biz İbrahim'in ailesine kitap ve hikmet verdik, onlara büyük bir mülk de verdik.} Bu, Allah'ın İbrahim'e ve soyuna nimet olarak verdiği peygamberlik, kitap ve mülktür; peygamberlerinden Davud ve Süleyman gibi bazılarına verdiği mülk de buna dâhildir. Allah'ın nimeti mü'min kullarına sürekli devam etmiştir. Öyleyse, insanların en üstünü ve en yücesi, Allah'ı en çok bilen ve ondan en çok korkan Muhammed ﷺ'e verdiği peygamberlik, yardım ve mülk nimetini nasıl inkâr ederler?! {Onlardan kimi ona iman etti.} Yani Muhammed ﷺ'e iman etti; böylece dünya saadetine ve ahiret kurtuluşuna erdi. {Onlardan kimi de ondan yüz çevirdi.} İnatla, azgınlıkla ve kıskançlıkla yüz çevirdi; böylece günahlarının etkilerinden olan dünya sıkıntılarına ve musibetlerine uğradı. {Cehennem alev olarak yeter.} Allah'ı inkâr eden ve yahudi, hristiyan ve diğer küfür sınıflarından peygamberlerinin nübüvvetini reddedenler için alevlendirilir. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: {Ayetlerimizi inkâr edenleri ateşe sokacağız.} Yani çok büyük yakıtlı, çok şiddetli sıcaklı bir ateşe. {Derileri pişip yandıkça, azabı tatsınlar diye onları başka derilerle değiştireceğiz.} Yani azap onlara her yönüyle tam olarak ulaşsın diye. Küfür ve inat onlardan tekrar tekrar sadır olup bir sıfat ve huy hâline gelince, azap da karşılık olarak tekrar tekrar üzerlerine yinelenir. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: {Şüphesiz Allah üstündür, hikmet sahibidir.} Yani O'nun büyük izzeti vardır; yaratışında, emrinde, sevabında ve cezasında hikmet sahibidir. {İman edenler} yani Allah'a ve iman edilmesi gerekli olan şeylere iman edenler {ve salih ameller işleyenler} yani farz ve müstehap olan amelleri yapanlar, {onları altlarından ırmaklar akan cennetlere sokacağız. Orada ebedî kalacaklar. Orada onlar için temizlenmiş eşler vardır} yani kötü ahlaktan, çirkin huydan ve dünya kadınlarında bulunan her türlü kirlilik ve ayıptan arınmış eşler. {Onları gölgesi koyu bir gölgeye koyacağız.}
Arapça metin
وهذا من قبائح اليهود وحسدهم للنبي صلى الله عليه وسلم والمؤمنين، أن أخلاقهم الرذيلة، وطبعهم الخبيث، حملهم على ترك الإيمان بالله ورسوله، والتعوض عنه بالإيمان بالجبت والطاغوت، وهو الإيمان بكل عبادة لغير الله، أو حكم بغير شرع الله. فدخل في ذلك السحر والكهانة، وعبادة غير الله، وطاعة الشيطان، كل هذا من الجبت والطاغوت، وكذلك حملهم الكفر والحسد على أن فضلوا طريقة الكافرين بالله - عبدة الأصنام - على طريق المؤمنين، فقال: { ويقولون للذين كفروا } أي: لأجلهم، تملقا لهم ومداهنة، وبغضا للإيمان: { هؤلاء أهدى من الذين آمنوا سبيلا } أي: طريقا. فما أسمجهم وأشد عنادهم، وأقل عقولهم!! كيف سلكوا هذا المسلك الوخيم، والوادي الذميم؟!! هل ظنوا أن هذا يروج على أحد من العقلاء، أو يدخل عقل أحد من الجهلاء، فهل يفضل دين قام على عبادة الأصنام والأوثان، واستقام على تحريم الطيبات، وإباحة الخبائث، وإحلال كثير من المحرمات، وإقامة الظلم بين الخلق، وتسوية الخالق بالمخلوقين، والكفر بالله ورسله وكتبه، على دين قام على عبادة الرحمن، والإخلاص لله في السر والإعلان، والكفر بما يعبد من دونه من الأوثان والأنداد والكاذبين، وعلى صلة الأرحام والإحسان إلى جميع الخلق، حتى البهائم، وإقامة العدل والقسط بين الناس، وتحريم كل خبيث وظلم، والصدق في جميع الأقوال والأعمال فهل هذا إلا من الهذيان، وصاحب هذا القول إما من أجهل الناس وأضعفهم عقلا، وإما من أعظمهم عنادا وتمردا ومراغمة للحق، وهذا هو الواقع، ولهذا قال تعالى عنهم: { أولئك الذين لعنهم الله } أي: طردهم عن رحمته وأحل عليهم نقمته. { ومن يلعن الله فلن تجد له نصيرا } أي: يتولاه ويقوم بمصالحه ويحفظه عن المكاره، وهذا غاية الخذلان. { أم لهم نصيب من الملك } أي: فيفضلون من شاؤوا على من شاؤوا بمجرد أهوائهم، فيكونون شركاء لله في تدبير المملكة، فلو كانوا كذلك لشحوا وبخلوا أشد البخل، ولهذا …
تفسير القرآن العظيم (تفسير ابن كثير)
قال الحسن وقتادة: نزلت هذه الآية، وهي قوله: {ألم تر إلى الذين يزكون أنفسهم} في اليهود والنصارى، حين قالوا: {نحن أبناء الله وأحباؤه} وقال ابن زيد: نزلت في قولهم: {نحن أبناء الله وأحباؤه} [المائدة:18] ، وفي قولهم: {وقالوا لن يدخل الجنة إلا من كان هودا أو نصارى} [البقرة:111] . وقال مجاهد: كانوا يقدمون الصبيان أمامهم في الدعاء والصلاة يؤمونهم، ويزعمون أنهم لا ذنب لهم (1) . وكذا قال عكرمة، وأبو مالك. روى ذلك ابن جرير. وقال العوفي، عن ابن عباس في قوله {ألم تر إلى الذين يزكون أنفسهم} وذلك أن اليهود قالوا: إن أبناءنا توفوا وهم لنا قربة، وسيشفعون لنا ويزكوننا، فأنزل الله على محمد [صلى الله عليه وسلم] (2) {ألم تر إلى الذين يزكون أنفسهم بل الله يزكي من يشاء ولا يظلمون فتيلا} (3) رواه ابن جرير. وقال ابن أبي حاتم: حدثنا أبي، حدثنا محمد بن مصفى، حدثنا ابن حمير، عن ابن لهيعة، عن بشر بن أبي عمرو (4) عن عكرمة، عن ابن عباس قال: كانت اليهود يقدمون صبيانهم يصلون بهم، ويقربون قربانهم ويزعمون أنهم لا خطايا لهم ولا ذنوب. وكذبوا. قال (5) الله [تعالى] (6) إني لا أطهر ذا ذنب بآخر لا ذنب له" وأنزل الله: {ألم تر إلى الذين يزكون أنفسهم} ثم قال: وروي عن مجاهد، وأبي مالك، والسدي، وعكرمة، والضحاك -نحو ذلك. وقال الضحاك: قالوا: ليس لنا ذنوب، كما ليس لأبنائنا ذنوب. فأنزل الله ذلك فيهم. وقيل: نزلت في ذم التمادح والتزكية. وقد جاء في الحديث الصحيح عند (7) مسلم، عن المقداد بن الأسود قال: أمرنا رسول الله صلى الله عليه وسلم أن نحثو في وجوه المداحين التراب (8) . وفي الحديث الآخر المخرج في الصحيحين من طريق خالد الحذاء، عن عبد الرحمن بن أبي بكرة، عن أبيه: أن رسول الله صلى الله عليه وسلم سمع رجلا يثني على رجل، فقال: "ويحك. قطعت عنق صاحبك". ثم قال: "إن كان أحدكم مادحا صاحبه لا محالة، فليقل: أحسبه كذا ولا يزكي على الله …
تفسير الطبري (جامع البيان)
بالجبت والطاغوت وكفرهم بالله ورسوله، عنادا منهم لله ولرسوله , وبقولهم: {للذين كفروا هؤلاء أهدى من الذين آمنوا سبيلا} [النساء: 51] {ومن يلعن الله} [النساء: 52] يقول: " ومن يخزه الله فيبعده من رحمته {فلن تجد له نصيرا} [النساء: 52] يقول: " فلن تجد له يا محمد ناصرا ينصره من عقوبة الله ولعنته التي تحل به فيدفع ذلك عنه؛ كما: حدثنا بشر بن معاذ، قال: ثنا يزيد، قال: ثنا سعيد، عن قتادة، قال: قال كعب بن الأشرف وحيي بن أخطب ما قالا، يعني من قولهما: هؤلاء أهدى من الذين آمنوا سبيلا، وهما يعلمان أنهما كاذبان، فأنزل الله: {أولئك الذين لعنهم الله ومن يلعن الله فلن تجد له نصيرا} [النساء: 52] "
التحرير والتنوير
وانتصب فتيلا على النيابة عن المفعول المطلق، لأنه على معنى التشبيه، إذ التقدير: ظلما كالفتيل، أي بقدره، فحذفت أداة التشبيه، وهو كقوله: إن الله لا يظلم مثقال ذرة [النساء: 40] . وقوله: انظر كيف يفترون على الله الكذب جعل افتراءهم الكذب، لشدة تحقق وقوعه، كأنه أمر مرئي ينظره الناس بأعينهم، وإنما هو مما يسمع ويعقل، وكلمة وكفى به إثما مبينا نهاية في بلوغه غاية الإثم كما يؤذن به تركيب (كفى به كذا) ، وقد تقدم القول في (كفى) عند قوله آنفا وكفى بالله نصيرا [الفتح: 28] . [51، 52] 52] ألم تر إلى الذين أوتوا نصيبا من الكتاب يؤمنون بالجبت والطاغوت ويقولون للذين كفروا هؤلاء أهدى من الذين آمنوا سبيلا (51) أولئك الذين لعنهم الله ومن يلعن الله فلن تجد له نصيرا (52) أعيد التعجيب من اليهود، الذين أوتوا نصيبا من الكتاب، بما هو أعجب من حالهم التي مر ذكرها في قوله: ألم تر إلى الذين أوتوا نصيبا من الكتاب يشترون الضلالة [النساء: 44] فإن إيمانهم بالجبت والطاغوت وتصويبهم للمشركين تباعد منهم عن أصول شرعهم بمراحل شاسعة، لأن أول قواعد التوراة وأولى كلماتها العشر هي (لا يكن لك آلهة أخرى أمامي، لا تصنع لك تمثالا منحوتا، لا تسجد لهن ولا تعبدهن) . وتقدم بيان تركيب ألم تر إلى الذين أوتوا نصيبا من الكتاب آنفا في سورة آل عمران [23] . والجبت: كلمة معربة من الحبشية، أي الشيطان والسحر لأن مادة: ج- ب- ت مهملة في العربية، فتعين أن تكون هذه الكلمة دخيلة. وقيل: أصلها جبس: وهو ما لا خير فيه، فأبدلت السين تاء كما أبدلت في قول علباء بن أرقم: يا لعن الله بني السعلات، وعمرو بن يربوع شرار النات، ليسوا أعفاء ولا أكيات، أي شرار الناس ولا بأكياس. وكما قالوا: الجت بمعنى الجس.