Yani: Eğer yetimlerin hakkında adil davranamayacağınızdan korkarsanız, yani sizin himayenizde ve velayetinizde bulunan kadın yetimlerin haklarını, onlara karşı sevginiz olmadığı için layıkıyla gözetemeyeceğinizden korkarsanız, onlardan başkalarına yönelin ve evlenin. { Hoşunuza giden kadınlardan evlenin } yani gözünüzün seçtiği, dindar, malca zengin, güzel, soy-sop ve nesil bakımından üstün olan ve onlarla evlenmeyi isteyen diğer vasıflara sahip kadınlar arasından seçim yapın. Bu seçimde en güzel olanı din vasfını tercih etmektir. Nitekim Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Kadın dört şey için nikâhlanır: Malı için, güzelliği için, soyu için ve dini için. Sen dindar olanı elde et, ellerin toprak olsun!" Bu ayette, insanın evlenmeden önce seçim yapmasının gerekli olduğu vardır. Hatta şâri, kişinin amacına vakıf olması için evlenmek istediği kadına bakmasına izin vermiştir. Sonra Allah, izin verdiği kadın sayısını şöyle belirtmiştir: { İki, üç ve dört } yani kim iki kadınla evlenmek isterse evlensin, kim üç kadınla isterse evlensin, kim dört kadınla isterse evlensin, bunun ötesine geçmesin. Çünkü ayet, Allah'ın lütfunu bildirmek için indirilmiştir ve Allah'ın belirttiği sayının üstüne çıkmak icma ile caiz değildir. Bunun sebebi, erkeğin şehvetinin bir kadınla yatışmayabilmesidir. Bu yüzden önce bir kadın, sonra bir kadın daha izin verilmiş, dörde kadar çıkılmıştır. Çünkü dört kadın, herkes için yeterlidir; nadir istisnalar dışında. Yine de bu izin, kişinin zulüm ve haksızlıktan emin olduğu ve kadınların haklarını yerine getirebileceğine güvendiği takdirde verilmiştir. Eğer bunlardan birinden korkarsa, yalnız bir kadınla yetinsin ya da sahip olduğu cariyelerle yetinsin. Cariyeler konusunda gece gündüz eşitlik yapmak gerekmez. { Bu } yani bir kadınla yetinmek veya sahip olunan cariyeler { haksızlık yapmamanıza daha yakındır } yani zulmetmemenize. Bu hükümden anlaşılır ki kişi, zulüm ve vazifeyi yerine getirmeme korkusu olan bir işe, mubah olsa bile, kendini sokmamalıdır. Bunun yerine genişliğe ve selamete bağlı kalmalıdır, çünkü selamet kula verilen en hayırlı şeydir. Birçok insanın kadınlara zulmettiği ve haklarını çiğnediği, özellikle de çoğu zaman tek seferde ödenmesi zor olan büyük miktarlardaki mehri ödemekten kaçındığı göz önüne alınarak, Allah onlara kadınlara { mehirlerini } yani sadakalarını { gönül hoşluğuyla } yani içten bir razılıkla ve huzur içinde vermelerini emretmiş ve teşvik etmiştir. Bu yüzden onları oyalamayın ve mehirlerinden bir şey eksiltmeyin. Bu ayette, mehrin kadın akıl-baliğ olduğunda ona verilmesi gerektiği ve kadının akitle buna mâlik olduğu bildirilmektedir; çünkü Allah mehri kadına izafe etmiştir ve izafet mülkiyeti gerektirir. { Eğer size mehirden bir kısmını gönül hoşluğuyla bağışlarlarsa } yani mehirden, kendi rızaları ve iradeleriyle size bir kısmını bağışlar, erteler ya da karşılığında bir şey alırlarsa, { onu afiyetle ve hoşlukla yiyin }. Yani bunda size bir günah ya da sorumluluk yoktur. Bu ayet, kadının akıllı ise malı üzerinde tasarruf hakkının olduğunu, bağış yapabileceğini gösterir. Eğer akıllı değilse onun bağışının hükmü yoktur. Ayrıca velinin mehirden, kadının gönül hoşnutluğuyla verdiği dışında bir hakkı yoktur. { Hoşunuza giden kadınlardan evlenin } ayetindeki ifade, kötü (ahlaksız) kadınla evlenmenin emredilmediğini, aksine yasaklandığını gösterir; tıpkı müşrik kadın ve fâcir kadın gibi. Allah şöyle buyurur: "Müminler olmadıkça müşrik kadınlarla evlenmeyin" [Bakara: 221] ve "Zina eden kadınla yalnız zina eden erkek ya da müşrik evlenir" [Nur: 3].