Ehl-i kitabın Resûlullah ﷺ'e karşı inatçılık ve öneri yoluyla sorduğu bu soru, onların tasdik veya tekzip etmelerini bu soruya bağlamalarıyla ortaya çıkmaktadır. Sordukları şey, Kur'an'ın tıpkı Tevrat ve İncil'in indirildiği gibi bir defada indirilmesiydi. Bu, onların en büyük zulüm ve cahilliğidir. Çünkü Resûl, yönetilen bir kuldur; elinde hiçbir yetki yoktur, her şey Allah'ın elindedir. Dilediğini gönderen ve dilediğini kullarına indiren O'dur. Nitekim Allah Teâlâ, müşriklerin Muhammed ﷺ'den önerilerinin bulunduğu ayetleri zikrettikten sonra Resûl hakkında şöyle buyurmuştur: [Kur'an: "De ki: Rabbim münezzehtir. Ben ancak insan olan bir elçiyim."] [İsrâ: 93]. Aynı şekilde onların hak ile batılı ayıran şeyi, Kitabın bir defada ya da parça parça indirilmesine bağlamaları, delili olmayan, uygunluğu bulunmayan, hatta şüphesi bile olmayan salt bir iddiadır. Peygamberlerin hiçbirinin nübüvvetinde, "Parça parça indirilen bir kitapla gelen peygamber size geldiğinde ona inanmayın, onu tasdik etmeyin" şeklinde bir ifadeye nerede rastlanır? Bilakis bu Kur'an'ın hâllere göre parça parça indirilmesi, onun ulvîliğine ve Allah'ın kendisine indirilen kişiye gösterdiği özen ve itinaya delalet eder. Nitekim Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: [Kur'an: "İnkâr edenler dediler ki: Bu Kur'an ona bir defada indirilseydi ya! Böyle yaptık ki onunla kalbini sağlamlaştıralım ve onu ağır ağır okuduk. Sana bir örnek getirmeye kalkıştıklarında, biz sana hakkı ve en güzel açıklamayı getirmişizdir."] [Furkân: 32-33]. Onların bu fâsid itirazını zikrettikten sonra, bunun onların durumundan şaşırtıcı olmadığını bildirmiştir. Çünkü onların, iman ettiklerini iddia ettikleri Resûl'e karşı yaptıklarından daha büyük çirkin öncüllere sahip olduklarına dair daha önce de örnekler vardır: Allah'ı gözle görmek istemeleri, gözleriyle görmedikleri mucizeleri gördükleri halde buzağıyı ilah edinip ona tapmaları, kitapları Tevrat'ın hükümlerini kabul etmekten kaçınmaları, öyle ki başlarının üzerine Tur Dağı kaldırılmış, inanmazlarsa üzerlerine düşeceği tehdit edilmiş ve bunun üzerine gizlice, zorunlu imana benzer bir iman ile kabul etmişlerdir. Secde ederek bağışlanma dileyerek girmekle emrolundukları kapıdan girmekten kaçınmaları, böylece sözle fiili birbirine aykırı kılmaları. Cumartesi günü haddi aşanların haddi aşmaları ve Allah'ın onları korkunç bir cezayla cezalandırması. Üzerlerine ağır bir kesin söz alınmasına rağmen onu arkalarına atmaları, Allah'ın ayetlerini inkâr etmeleri ve peygamberlerini haksız yere öldürmeleri. Mesih İsa'yı öldürdük ve haça gerdik demeleri; oysa onu ne öldürmüşler ne de haça germişlerdir, bilakis onlara benzetilmiş, başkasını öldürüp haça germişlerdir. Kalplerinin kapalı olduğunu, söylediklerini anlamadıklarını ve kavramadıklarını iddia etmeleri; insanları Allah yolundan alıkoymaları, onları hakkı kabul etmekten engellemeleri ve kendi sapkınlık ve azgınlıklarına davet etmeleri. Haram mal yemeleri ve faiz almaları, Allah'ın bunlardan nehyetmesine ve bunlar konusunda sert uyarmasına rağmen. İşte bu çirkin işleri yapanların, Muhammed'den Allah'ın üzerlerine gökten bir kitap indirmesini istemelerine şaşırılmaz. Bu yöntem, batıl üzere olan rakibi susturmanın en güzel yollarındandır: Rakip, hakkı reddetmek için kendisinin ve başkalarının şüphe olarak kullanacağı batıl bir itiraz ortaya koyduğunda, onun kötü hâlini ve çirkin fiillerini, en çirkin olanlarını ortaya koyarak, herkesin bu itirazın o alçak vadiden geldiğini bilmesini sağlamak; ve bunun arkasında yatan öncüllerin de olduğunu göstermektir. Aynı şekilde, Muhammed ﷺ'in nübüvvetine yönelttikleri her itiraz, iman ettiklerini iddia ettikleri kimselerin nübüvvetine karşı da benzeriyle, hatta daha güçlüsüyle karşılanabilir; böylece onların şerri kesilmiş ve bâtılları bastırılmış olur. Onların, kendi iman ettikleri peygamberlerin nübüvvetini ispat etmek için kullandıkları her delil, bunun benzeri ve daha güçlüsü, Muhammed ﷺ'in nübüvvetini de delillendirir ve doğrular. Allah'ın onların bu çirkinliklerini saymasının amacı bu karşılaştırmadır; dolayısıyla burada bunu uzatmamış, işaret etmiş ve yerlerine havale etmiştir. Bunu da uygun yerinde başka bir yerde geniş biçimde açıklamıştır. Allah'ın: {Ehl-i kitaptan öyle kimse yoktur ki ölümünden önce ona mutlaka iman etmiş olmasın} buyruğundaki "ölümünden önce" ifadesindeki zamir, Ehl-i kitaba dönebilir. Bu durumda her kitap ehlinden ölüm kendisine gelip gerçeği bizzat gördüğünde İsa aleyhisselâm'a iman edecektir; ancak bu iman, zorunluluk imanıdır ve fayda vermez. Bu tehdit ve uyarının içeriği, onların bu hâlinden ölmeden önce pişman olacakları durumun sürmemesi gerektiğidir. Peki toplanacakları ve kıyamet günündeki hâlleri nasıl olacak?! Ayrıca "ölümünden önce" ifadesindeki zamirin İsa aleyhisselâm'a döndüğü de ihtimaldir. Bu durumda anlam şöyle olur: Ehl-i kitaptan hiç kimse yoktur ki Mesih'in ölümünden önce ona iman etmesin. Bu, kıyametin yaklaşması ve büyük alametlerinin ortaya çıkmasıyla olacaktır. Çünkü onun bu ümmetin sonunda inmesine dair sahih hadisler çoktur. Deccal'i öldürecek, cizyeyi kaldıracak ve Ehl-i kitap, müminlerle birlikte ona iman edecektir. Kıyamet günü İsa onlara karşı şahit olacak, amellerini; bunların Allah'ın şeriatına uygun olup olmadığına şahitlik edecektir. O zaman, Kur'an'ın şeriatına ve Muhammed ﷺ'in davet ettiği şeye aykırı olan her şeyin bâtıl olduğuna şahitlik edecektir. Bunu, Mesih aleyhisselâm'ın adaletinin ve doğruluğunun kemaline ve yalnızca hakkı söyleyeceğini bildiğimiz için biliriz. Muhammed ﷺ'in getirdiği şey hak, ondan başkası ise sapkınlık ve batıldır. Sonra Allah Teâlâ, Ehl-i kitaba kendilerine helal olan birçok temiz şeyi haram kıldığını bildirmiştir. Bu bir cezalandırmadır; zulümleri, haddi aşmaları, insanları Allah yolundan alıkoymaları, onları hidayetten engellemeleri, faiz almaları ve bundan nehyedilmiş olmalarına rağmen muhtaç olanları, onlarla alışveriş yaptıkları kimseleri adaletten mahrum etmeleri sebebiyledir. Allah da onları yaptıklarının cinsinden cezalandırmış, helal olmasına yöneldikleri birçok temiz şeyden onları men etmiştir. Bu ümmete konulan haram ise, onları dinlerinde ve dünyalarında zarar veren pisliklerden tenzih etmek içindir.