Burada iki kesim açıkça ortaya çıkmıştır: Allah'a, bütün peygamberlerine ve kitaplarına iman eden mü'min ile bunların hepsini inkâr eden kâfir. Bir de üçüncü bir kesim vardır: Bazı peygamberlere iman ettiğini, bazılarını ise inkâr ettiğini iddia eden kimseler. Bu yolun onları Allah'ın azabından kurtaracağını sanırlar. Oysa bu, sadece boş bir temennidir. Bunlar, Allah ile peygamberleri arasını ayırmak isterler. Gerçekten Allah'ı dost edinen kimse, bütün peygamberlerini de dost edinmiş olur; çünkü bu, Allah'a bağlılığın tamamlayıcısıdır. Kim peygamberlerinden birine düşmanlık ederse, Allah'a ve bütün peygamberlerine düşmanlık etmiş olur. Nitekim Allah Teâlâ şöyle buyurur: [Kur'an: "Kim Allah'a, meleklerine, peygamberlerine, Cebrail'e ve Mikâil'e düşman olursa, bilsin ki Allah kâfirlerin düşmanıdır."] (Bakara, 98) ve devamı. Aynı şekilde bir peygamberi inkâr eden, bütün peygamberleri inkâr etmiş olur; hatta iman ettiğini iddia ettiği peygamberi bile inkâr etmiş olur. Bu yüzden buyrulmuştur: "İşte onlar gerçekten kâfirlerdir." Bu ifade, onların iman ile küfür arasında bir mertebede bulunduklarının sanılmasını önlemek içindir. Onların, iman ettiklerini söyledikleri şeye rağmen kâfir oluşlarının sebebi şudur: Onların iman ettiklerini söyledikleri peygambere iman etmelerini sağlayan her delil, inkâr ettikleri peygamber için de aynen ya da daha üstün biçimde mevcuttur. Ayrıca inkâr ettikleri peygamberi tenkit etmek için ileri sürdükleri her şüphe, iman ettikleri peygamber hakkında da aynen ya da daha büyük biçimde vardır. Bundan sonra geriye sadece keyfî istek, hevâ ve herkesin karşı çıkabileceği boş iddialar kalır. Allah, bunların gerçekten kâfir olduklarını bildirdikten sonra, hem onları hem de bütün kâfirleri kapsayan bir ceza zikreder: "Kâfirler için alçaltıcı bir azap hazırladık." Allah'a iman etmekten kibirlendikleri gibi, Allah da onları acı ve rezil edici bir azapla aşağılar. "İman edip Allah'a ve peygamberlerine inananlar..." Bu ifade, Allah'ın kendisi hakkında haber verdiği her şeye ve peygamberlerin getirdiği bütün haber ve hükümlere iman etmeyi kapsar. "Peygamberlerinden hiçbirini diğerinden ayırmayanlar..." Yani bütün peygamberlere iman ederler. Gerçek iman ve delile dayanan kesin yakîn budur. "İşte Allah, onların mükâfatlarını elbette verecektir." Yani imanlarının karşılığını ve bunun sonucu olan salih amelleri, güzel sözleri ve güzel ahlakı, her birinin durumuna göre verecektir. Mükâfatların onlara izafe edilmesinin sırrı da belki budur. "Allah, bağışlayandır, merhamet edendir." Kötülükleri bağışlar, iyilikleri kabul eder.