Yani: Kadın, kocasının nüşuzundan (yani onu kendisinden uzaklaştırmasından, kadına karşı isteksizliğinden ve ondan yüz çevirmesinden) korkarsa, bu durumda en iyisi aralarında bir uzlaşma sağlamalarıdır. Bu da kadının kocasına karşı olan lazım haklarının bazılarından vazgeçmesiyle olur; kocasıyla birlikte kalması için nafakasından, giyeceğinden, konutundan veya gecelerinin paylaşımından hakkı olandan daha azına razı olur; yani hakkını düşürür ya da gününü ve gecesini kocasına veya ortağına (diğer eşine) bağışlar. Eğer ikisi bu konuda anlaşırlarsa, bu durumda ne kadın üzerine ne de koca üzerine bir günah veya bir sakınca yoktur. Bu hâlde kocasının bu durum üzere kadınla birlikte kalması caizdir; bu hâl ayrılıktan daha hayırlıdır. Bu yüzden şöyle buyurmuştur: {Sulh hayırdır.} Bu lafzın umumundan ve manasından şu anlaşılır: Aralarında hak veya çekişme bulunan her türlü konuda uzlaşmak, tarafların her biri haklarının her birini sonuna kadar talep etmesinden daha hayırlıdır; çünkü bunda ıslah, birlikteliğin sürmesi ve müsamaha sıfatının kazanılması vardır. Uzlaşma, helali haram kılmadığı ve haramı helal kılmadığı sürece her konuda caizdir; aksi takdirde uzlaşma olmaz, zulüm olur. Bil ki hükümlerin hiçbiri, gerektirici sebebi bulunmadan ve engelleri ortadan kalkmadan tamam olup kemale ermez. Bu büyük hüküm olan sulh da bunun örneğidir. Allah Teâlâ burada gerektirici sebebi zikretmiş ve bunun hayır olduğuna dikkat çekmiştir. Hayır ise her akıl sahibinin talep edip arzu ettiği şeydir. Üstelik Allah bunu emretmiş ve buna teşvik etmişse, mümin onu daha çok arar ve ona daha çok rağbet eder. Engeli ise şu sözle zikretmiştir: {Nefisler cimriliğe hazır kılınmıştır.} Yani nefisler cimriliğe yatkın yaratılmıştır. Cimrilik, insanın üzerinde olanı vermekte isteksizlik ve kendi hakkına düşkünlüktür. Nefisler tabiat gereği buna yatkındır. Bu sebeple sizin, nefislerinizden bu aşağılık huyu sökmeye çalışmanız ve onun yerine zıddı olan cömertliği, yani üzerinizdeki hakkı vermeyi ve size ait hakkın bir kısmıyla yetinmeyi koymanız gerekir. İnsan bu güzel huya muvaffak olursa, kendisi ile hasmı ve muamele ettiği kişi arasında uzlaşma kolaylaşır ve istenilen sonuca ulaşmanın yolu açılır. Nefsindeki cimriliği gidermek için çaba göstermeyenin durumu bunun aksinedir; onun için uzlaşma ve anlaşma zorlaşır, çünkü onu ancak malının tamamı razı eder ve üzerindekini ödemeye razı olmaz. Hasmı da onun gibi olursa iş daha da zorlaşır. Sonra şöyle buyurmuştur: {Eğer iyilik eder ve takva sahibi olursanız…} Yani Yaratıcı'ya ibadette iyilik edersiniz; kul Rabbine, sanki onu görüyormuş gibi ibadet eder, onu görmüyorsa da kendisinin onu gördüğünü bilir. Yaratılmışlara da her türlü iyilik yoluyla, mal, ilim, itibar veya başka bir şeyle fayda sağlayarak iyilik edersiniz. {Takva sahibi olursanız} ise Allah'a, emredilenlerin hepsini yerine getirmek ve yasaklananların hepsinden kaçınmakla takva sahibi olursunuz. Veya emredileni yapmakla iyilik eder, yasaklanandan kaçınmakla takva sahibi olursunuz. {Şüphesiz Allah yaptıklarınızdan haberdardır.} Yani onu ilmiyle ve haberiyle, zahirinizi ve batınınızı kuşatmıştır; sizin için onu korur ve ona en tam karşılığı verir.