{Ve dediler ki: "Ey Rabbimiz, hesap gününden önce bize payımızı, azabımızı çabuk ver." Sen onların söylediklerine sabret.} Yani bu yalanlayıcılar, cahillikleri ve hakka inatlarından dolayı azabı acele isteyerek şöyle dediler: {"Ey Rabbimiz, bize payımızı, yani bize takdir edilen azabı, hesap gününden önce çabucak ver."} Bu sözde ısrar ettiler ve şöyle iddia ettiler: Ey Muhammed, eğer doğru söylüyorsan, doğruluğunun alameti, bize azabı getirmendir. Bunun üzerine Allah Resûlü'ne şöyle buyurdu: {Sen onların söylediklerine sabret.} Önceki peygamberlerin sabrettiği gibi sabret; çünkü onların sözleri hakka hiçbir zarar vermez ve seni de hiçbir şeyde incitemez; ancak kendilerine zarar verirler. {Kulumuz Dâvûd'u an: Güçlü bir kuldu, o hep Allah'a yönelirdi. Biz dağları onunla birlikte, akşam ve kuşluk vakitlerinde tesbih ederek onunla beraber ses çıkarmaları için boyun eğdirdik. Kuşları da toplu olarak (ona itaat ettirdik); hepsi ona yönelip dönüyordu. Ve onun mülkünü sağlamlaştırdık, ona hikmet ve kesin söz (hüküm verme gücü) verdik.} Allah, Resûlü'ne kavmine karşı sabretmesini emredince, sabır konusunda ibadetle, yalnızca Allah'a kulluk ederek yardım almasını ve ibadet edenlerin halini hatırlamasını emretti. Nitekim başka bir ayette şöyle buyurmuştur: {Onların söylediklerine sabret, güneşin doğmasından ve batmasından önce Rabbine hamd ederek tesbih et.} [Tâhâ: 130]. Ibadet edenlerin en büyüklerinden biri, Allah'ın peygamberi Dâvûd aleyhisselâmdır. {Güçlü bir kul} yani bedeni ve kalbiyle Allah'a ibadet etmekte büyük bir güce sahip olan. {Çünkü o, Allah'a yönelen biriydi} yani her işinde Allah'a yönelen, O'nu sevip O'na bağlanan, O'ndan korkup O'ndan umut eden, çokça yalvarıp dua eden; bir eksiklik yaşadığında da tevbe ve samimi pişmanlıkla hemen Allah'a dönen biriydi. Rabbine yönelişinin ve ibadetinin büyüklüğünden dolayı Allah, dağları onunla birlikte boyun eğdirdi; dağlar sabah ve kuşluk vakitlerinde Rablerine hamd ederek onunla beraber tesbih ediyorlardı. {Kuşlar da} onunla birlikte, bir araya toplanmış olarak boyun eğdirildi. Hem dağlar hem kuşlar {hepsi} Allah'a {yönelip dönüyordu}. Allah'ın: {Ey dağlar, onunla birlikte tesbih edin, kuşlar da} [Sebe: 10] buyruğuna uyarak bu ibadetle ilgili bu lütuf, Allah'ın ona verdiği bir ihsandır. Sonra Allah onun büyük mülkle ilgili lütfunu zikretti ve şöyle buyurdu: {Onun mülkünü sağlamlaştırdık} yani ona verdiğimiz sebeplerle, çokluk ve güçle onu kuvvetlendirdik; Allah onun mülkünü bununla güçlendirdi. Sonra onun ilimle ilgili lütfunu zikretti: {Ona hikmet verdik} yani peygamberlik ve büyük ilim, {ve kesin söz} yani insanlar arasındaki davalar ve hükümler hakkında karar verme gücü.