{ وإن كانوا ليقولون * لو أن عندنا ذكرا من الأولين * لكنا عباد الله المخلصين * فكفروا به فسوف يعلمون * ولقد سبقت كلمتنا لعبادنا المرسلين * إنهم لهم المنصورون * وإن جندنا لهم الغالبون * فتول عنهم حتى حين } إلى آخر السورة. [Kur'an: "Şüphesiz ki onlar şöyle diyorlardı: Eğer bize önceki kavimlere gelmiş olan bir öğüt (kitap) gelseydi, elbette Allah'ın ihlâslı kulları olurduk. Fakat ona inkâr ettiler; yakında bilecekler. Andolsun, kullarımız olan elçilerimiz hakkında sözümüz çoktan verilmiştir. Şüphesiz ki onlar yardım görecek olanlardır. Ve şüphesiz ordumuz da onlara galip gelecektir. Öyleyse bir süre onlardan yüz çevir."] Yüce Allah şunu haber veriyor: Bu müşrikler temenni ediyormuş gibi görünüyor ve diyorlar ki: Önceki kavimlere gelmiş olan kitaplar ve öğütler bize de gelseydi, Allah'a ibadeti tam anlamıyla ihlâslı şekilde yerine getirirdik; gerçekten ihlâslı kullar olurduk. Oysa bu sözlerinde yalancıdırlar. Çünkü kendilerine en üstün kitap gelmiş, onu inkâr etmişlerdir. Bundan, hakka karşı direndikleri anlaşılmaktadır. [Kur'an: "Yakında bilecekler."] Yani azap kendilerine gelip çattığında gerçeği anlayacaklar. Dünyada galip geleceklerini de sanmasınlar. Aksine, Allah'ın sözü, hiçbir şekilde geri çevrilmeyen ve kendisine karşı çıkılamayan sözü, elçilerine ve kendi ordusu olan muvaffak kullarına, onların başkalarına galip geleceğini ve Rablerinden, kendilerinin dinlerini uygulayabilecekleri güçlü bir yardım göreceklerini vaat etmiştir. Bu, Allah'ın ordusundan olmakla nitelenen kimseler için büyük bir müjdedir: Halleri doğru olduğu ve kendisiyle savaşılması emredilenlerle savaştığı sürece galip ve yardım görmüş olacaktır. Sonra Allah, Peygamberine, inat edip hakkı kabul etmeyenlerden yüz çevirmesini emretmiştir. Artık onlara gelecek azabı beklemekten başka bir şey kalmamıştır. Bu yüzden buyurmuştur: [Kur'an: "Sen de bekle, onlar da görecekler."] Yani hangilerinin başına azabın ineceğini görecekler; o azap kesinlikle onlara inecektir. [Kur'an: "Azap onların meydanına indiğinde, uyarılanların sabahı ne kötü olacak!"] Yani azap onlara, yanlarına yakın bir yere indiğinde; bu sabah, uyarılanlar için kötülük, cezalandırılma ve kökünü kazıma sabahı olacağı için çok kötü bir sabah olacaktır. Sonra yine onlardan yüz çevirmesini emretmiş ve azabın başlarına geleceğiyle tehdit etmiştir. Bu surede, Allah'ı nitelendirdikleri birçok çirkin sözlerini zikrettikten sonra, Allah kendini bunlardan tenzih etmiştir: [Kur'an: "Rabbin, izzet sahibi olan Rabbin, onların nitelendirdiklerinden münezzehtir."] Yani, kendisini her şeye galip gelen ve onun kendisine yakıştırılan her türlü kötülükten yüce ve uzak olan Allah, tenzih edilmiş ve yücelmiştir. [Kur'an: "Elçilere selam olsun. Âlemlerin Rabbi Allah'a hamdolsun."] Elçiler günahlardan ve afetlerden selamette olduklarından, ve yerin ve göklerin yaratıcısına nisbet edilen sıfatlar da selamette olduğundan, bu selam onlaradır. "El-hamdü" kelimesindeki "elif-lam" istiğrak içindir; yani hamdin bütün çeşitleri, Allah'ın kâmil ve yüce sıfatları ile, âlemleri terbiye ettiği, üzerlerine nimetler yağdırdığı ve belalarını defettiği fiilleri sebebiyledir. Hareketlerinde ve sükûnetlerinde, bütün hallerinde onları tedbir eden Allah'tır. O, eksiklikten münezzeh, her kemâlle övülen, sevilen ve yüceltilendir. Elçileri selamette ve kendilerine selam verilmiş kimselerdir. Onlara uyanlar da dünya ve ahirette selamet bulur. [Düşmanlarına ise dünya ve ahirette helak ve mahvoluş vardır.]