Bu kerime âyetlerde, ölümden sonra dirilişi inkâr edenlerin şüphesi zikredilmekte ve bu şüphenin en kâmil, en güzel ve en açık cevabı verilmektedir. Allah Teâlâ şöyle buyurur: {İnsan görmedi mi ki} Dirilişi inkâr eden ve onda şüphe eden insan, onun vuku bulduğuna tam bir kesinlik veren bir olayı görmedi mi? Bu olay, insanın ilk yaratılışıdır. {Bir nutfeden} onu çeşitli safhalardan geçirir, yavaş yavaş büyütür; nihayet yaşlanır, aklı kemale erer ve düzene girer. {Sonra o, apaçık bir hasım oluverir.} İlk yaratılışı bir nutfeden iken bu iki hâl arasındaki farka bakılsın ve bilinsin ki, insanı yokluktan var eden Allah, dağılıp parçalandıktan sonra onu iade etmeye elbette daha da kadirdir. {Bize bir misal de getirdi} Hiç kimsenin getirmemesi gereken bir misal: Yaratıcının kudretini yaratılmışın kudretine kıyaslamak ve yaratılmışın kudretine uzak görünen şeyin Yaratıcının kudretine de uzak olduğunu düşünmek. Bu misali şu söz açıklar: {Çürümüş kemikleri kim diriltecek, dedi} O insan şöyle der: Onları, çürüyüp dağıldıktan sonra kim diriltebilir? Bu, inkâr anlamında bir soru olup, kimsenin onları diriltemeyeceğini ifade eder. Şüphenin ve misalin özü budur: Bu iş, insan kudretinin alıştığı çerçeveye göre son derece uzak görünmektedir. Bu sözü söyleyen insanın bu sözü, yaratılışını unutmasından kaynaklanan bir gafletidir. Eğer kendi yaratılışına, bir zamanlar hiçbir şey olmadığı hâlde var olduğu gerçeğine dikkat etseydi, bu misali getirmezdi. Allah Teâlâ bu uzak görme şüphesine, kâfi ve yeterli bir cevapla karşılık vererek buyurur: {De ki: Onları ilk defa yaratan diriltecek.} Bu, yalnızca tasavvur edildiğinde bile, ilk defa yaratanın ikinci defa iade etmeye kadir olduğunu, hiçbir şüphe bırakmayacak kesinlikte bilmeyi sağlar; kudret açısından bu iş daha kolaydır. {Ve O, her türlü yaratmayı bilendir.} Bu, Allah'ın sıfatlarından ikinci bir delildir: Allah'ın ilmi, bütün mahlûkatını bütün hâllerinde ve bütün zamanlarda kuşatmıştır. Yer, ölülerin bedenlerinden ne eksilttiğini ve neyi bıraktığını bilir; gaybı ve şahadeti bilir. Kul bu büyük ilmi kabul ettiğinde, Allah'ın ölüleri kabirlerinden diriltmesinin bundan çok daha büyük ve yüce olduğunu anlar. Sonra üçüncü bir delil zikredilir: {O ki, sizin için yeşil ağaçtan ateş çıkarmıştır; işte siz ondan tutuşturuyorsunuz.} Nemliliğin en yüksek derecede olduğu yeşil ağaçtan, birbirine zıt ve birbirinden çok farklı olan kuru ateşi çıkardığına göre, ölüleri kabirlerinden çıkarması da bunun gibidir. Sonra dördüncü bir delil getirir: {Gökleri ve yeri, genişliği ve büyüklüğüyle yaratan, onların benzerlerini yaratmaya kadir değil midir?} Yani onları, bizzat kendileri olarak iade etmeye. {Evet} Elbette kadirdir; çünkü gökleri ve yeri yaratmak, insanları yaratmaktan daha büyüktür. {O, her şeyi yaratandır, bilendir.} Bu beşinci delildir: Allah Teâlâ, yaratandır; önceki ve sonraki, küçük ve büyük bütün mahlûkat O'nun yaratışının ve kudretinin eserleridir ve O'nun yaratmayı dilediği hiçbir mahlûk O'na karşı koyamaz. Ölüleri iade etmesi, yaratışının eserlerinden yalnızca bir fertdir. Bu yüzdendir ki buyurur: {O'nun bir şeyi dilediğinde emri, ona sadece "Ol!" demesidir, o da hemen oluverir.} Şart bağlamında gelen nekre, her şeyi kapsar. Yani hiçbir engelle karşılaşmadan, hemen gerçekleşir. {Her şeyin hükümranlığı elinde olan Allah'ı tenzih ederim.} Bu altıncı delildir: Allah Teâlâ, her şeyin sahibi ve mâlikidir; yukarıdaki ve aşağıdaki âlemde bulunan her şey O'nun mülküdür, O'nun boyun eğmiş ve tedbir edilmiş kullarıdır; onlar üzerinde kaderi hükümleri, şer'i hükümleri ve cezâ hükümleri ile tasarruf eder. Onları öldükten sonra yeniden diriltmesi, cezâ hükmünü onlar hakkında yerine getirmek için, mülkünün tamamlanmasındandır. Bu yüzden buyurur: {Ve O'na döndürüleceksiniz.} Bunda hiçbir kuşku ve tereddüt yoktur; zira bu konuda kesin deliller ve parlak kanıtlar birbirini takip etmektedir. Kelamında hidayet, şifa ve nur kılan Allah'ın şanı yücedir.