البيانAraMakalelerSözlüklerRavîlerKonular

سورة الأحزاب · الآية ٥

﴿ادْعُوهُمْ لِآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ ۚ فَإِنْ لَمْ تَعْلَمُوا آبَاءَهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ فِي الدِّينِ وَمَوَالِيكُمْ ۚ وَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ فِيمَا أَخْطَأْتُمْ بِهِ وَلَٰكِنْ مَا تَعَمَّدَتْ قُلُوبُكُمْ ۚ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا﴾

Ud’ûhum li âbâ’ihim huva aksatu ’indal lâh fa illam ta’lamûo âbâ’ahum fa ihvânukum fid dîni va mavâlîkum va laisa ’alaikum cunâhun fîmâ ahtâtum bihî va lâkim mâ ta’ammadat kulûbukum va kânal lâhu ğafûrar rahîmâ

“Evlatlıkları babalarına nisbet edin, bu Allah katında en doğru olandır. Eğer babalarının kim olduğunu bilmiyorsanız, bu takdirde onları din kardeşi ve dostlarınız olarak kabul edin. İçinizden kasdederek yaptıklarınız bir yana, yanılmalarınızda size bir sorumluluk yoktur. Allah, bağışlar ve merhamet eder”

Al-Ahzab 33:5 · Diyanet İşleri Başkanlığı meali

Tefsir

تيسير الكريم الرحمن (تفسير السعدي)

Allah Teâlâ, kullarını, babalarına nisbet ederek konuştukları şeyler konusunda uyarmaktadır. Babalarına nisbet edilmesi Allah katında daha adildir. Eğer babalarını bilmiyorsanız, onlar sizin dindeki kardeşlerinizdir ve sizin dostlarınızdır. Yanlışlıkla söylediğiniz şeyde size bir günah yoktur; ancak kalplerinizin kasten yaptığında (günah vardır). Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir. Bu sözlerin bir hakikati yoktur ve Allah onları dedikleri gibi kılmamıştır. Çünkü sizin bu sözünüz yalan ve iftiradır ve ondan şeriatta çirkin sonuçlar doğar. Bu, her konuda konuşmak ve Allah'ın kılmadığı bir şeyin var olduğunu haber vermek hakkında genel bir kaidedir. Ancak bu zikredilen şeyler, yaygın olarak görülmeleri ve açıklanmalarına duyulan ihtiyacın büyük olması nedeniyle özellikle zikredilmiştir. Allah şöyle buyurmuştur: {Allah, hiçbir insanın göğsünde iki kalp yaratmamıştır.} Bu böyle bir şey değildir. Öyleyse hiç kimse hakkında "onun gövdesinde iki kalbi var" demekten sakının, yoksa Allah'ın yaratışı hakkında yalan söylemiş olursunuz. {Eşlerinizi zihar yaptığınız kadınları da annelerinizden saymamıştır.} Yani biriniz eşine: "Sen bana annemin sırtı gibisin ya da annem gibisin" der. Allah bu kadınları "anneleriniz" kılmamıştır. Annen, seni doğuran kadındır ve sana karşı en büyük saygı ve haram kılınma bakımından en çok haram olan kadın olmuştur. Eşin ise sana en helal olan kadındır. Öyleyse nasıl olur da birbirine zıt olan iki şeyden birini diğerine benzetirsin? Bu caiz olmayan bir iştir. Nitekim Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: [Kur'an: "İçinizden eşlerine zihar yapanlar bilsinler ki, onlar onların anneleri değildir. Anneleri, ancak onları doğuran kadınlardır. Onlar gerçekten çirkin ve yalan bir söz söylüyorlar."] [Mücadele, 2]. {Evlatlıklarınızı da gerçek oğullarınız kılmamıştır.} "Edîyâ" (evlatlık), adam'ın kendisine ait olmadığı halde nisbet ettiği çocuk ya da evlat edinmesi sebebiyle kendisine nisbet edilen çocuktur. Cahiliye döneminde ve İslam'ın başlangıcında durum böyleydi. Allah Teâlâ bunu iptal etmek ve ortadan kaldırmak istemiş, bu işin çirkinliğini ve batıl ve yalan olduğunu önce açıklamıştır. Batıl ve yalan olan hiçbir şey Allah'ın şeriatında bulunmaz ve Allah'ın kulları da bununla vasıflanmaz. Allah Teâlâ şöyle buyurur: Allah, sizin nisbet ettiğiniz ya da size nisbet edilen evlatlıkları gerçek oğullarınız kılmamıştır. Çünkü gerçekte oğullarınız, sizin doğurduklarınız ve sizden olanlardır. Bu evlatlıklar ise sizden başkalarındandır; Allah bunu, şunun gibi kılmamıştır. {Bu}, evlatlık hakkında "falancanın oğludur, falancanın onu evlat edindiği" ya da "babası falancadır" diye söylediğiniz {sözünüz, ağzınızla söylediğiniz bir sözdür.} Yani gerçekliği ve anlamı olmayan bir sözdür. {Allah ise hakkı söyler.} Yani kesin ve doğru olanı söyler. Bu yüzden sizi sözüne ve şeriatına uymaya emretmiştir. Onun sözü haktır, şeriatı haktır. Batıl sözler ve batıl fiiller hiçbir yönden O'na nisbet edilmez ve O'nun hidayetinden değildir; çünkü O, yalnızca doğru yola ve gerçek yollara iletir. Bunların olması O'nun dilemesiyle gerçekleşmiş olsa bile, O'nun dilemesi, her türlü hayır ve şer için geneldir. Sonra onlara ilk durumu terk etmelerini açıkça bildirmiş, batıl sözü içeren bu durumu şöyle yasaklamıştır: {Onları babalarına nisbet ederek çağırın.} Yani evlatlıkları, kendilerini doğuran babalarına nisbet ederek çağırın. {Bu, Allah katında daha adildir.} Yani daha adil, daha doğru ve daha hidayete uygundur. {Eğer babalarını bilmiyorsanız,} yani gerçek babalarını {onlar dinde kardeşlerinizdir ve dostlarınızdır.} Yani Allah'ın dinindeki kardeşleriniz ve bu bakımdan dostlarınızdır. Onları iman kardeşliği ve bu esasa dayalı dostlukla çağırın. Dolayısıyla onları evlat edinen kişiye nisbet etmek kesinlikle terk edilmelidir, bunu yapmak caiz değildir. Babalarına nisbet edilmesine gelince, eğer babalarını biliyorlarsa babalarına nisbet edilirler. Bilmiyorlarsa, bilinen kadarıyla yetinilir; bu da din kardeşliği ve dostluktur. Babalarını bilmemenizin, onları evlat edinenlere nisbet etmek için bir mazeret olduğunu sanmayın; çünkü bu yasak, bu şekilde ortadan kalkmaz. {Yanlışlıkla söylediğiniz şeyde size bir günah yoktur.} Yani birinizin dilinden, evlat edinene nisbet ederek çağırması yanlışlıkla çıkmışsa, bunun sorumluluğu yoktur; ya da babası zahirde bilinen biri olup [onu ona nisbet etmiş] olsanız da, bâtında o onun babası değilse, yanlışlıkla olduğu sürece bunda size bir sakınca yoktur. {Ancak} sizi, {kalplerinizin kasten söylediği} caiz olmayan sözlerden dolayı sorumlu tutar. {Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.} Sizi bağışlamıştır ve size merhamet etmiştir; geçmişte yaptıklarınızdan dolayı sizi cezalandırmamış, yanlışlıkla yaptıklarınıza müsamaha göstermiş ve dininizi ve dünyanızı düzeltecek hükümlerini size açıklayarak merhamet etmiştir. Hamd O'na aittir, yücedir.

Arapça metin

يعاتب تعالى [عباده] عن التكلم بما ادعوهم لآبائهم هو أقسط عند الله فإن لم تعلموا آباءهم فإخوانكم في الدين ومواليكم وليس عليكم جناح فيما أخطأتم به ولكن ما تعمدت قلوبكم وكان الله غفورا رحيما لا حقيقة له من الأقوال، ولم يجعله الله تعالى كما قالوا، فإن ذلك القول منكم كذب وزور، يترتب عليه منكرات من الشرع. وهذه قاعدة عامة في التكلم في كل شيء، والإخبار بوقوع ووجود ما لم يجعله الله تعالى. ولكن خص هذه الأشياء المذكورة لوقوعها، وشدة الحاجة إلى بيانها، فقال: { ما جعل الله لرجل من قلبين في جوفه } هذا لا يوجد، فإياكم أن تقولوا عن أحد: إن له قلبين في جوفه، فتكونوا كاذبين على الخلقة الإلهية. { وما جعل أزواجكم اللائي تظاهرون منهن } بأن يقول أحدكم لزوجته: " أنت علي كظهر أمي أو كأمي " فما جعلهن الله { أمهاتكم } أمك من ولدتك، وصارت أعظم النساء عليك حرمة وتحريما، وزوجتك أحل النساء لك، فكيف تشبه أحد المتناقضين بالآخر؟ هذا أمر لا يجوز، كما قال تعالى: الذين يظاهرون منكم من نسآئهم ما هن أمهاتهم إن أمهاتهم إلا اللائي ولدنهم وإنهم ليقولون منكرا من القول وزورا [المجادلة: 2]. { وما جعل أدعيآءكم أبنآءكم } والأدعياء، الولد الذي كان الرجل يدعيه، وهو ليس له، أو يدعى إليه، بسبب تبنيه إياه، كما كان الأمر بالجاهلية، وأول الإسلام. فأراد الله تعالى أن يبطله ويزيله، فقدم بين يدي ذلك بيان قبحه، وأنه باطل وكذب، وكل باطل وكذب، لا يوجد في شرع الله، ولا يتصف به عباد الله. يقول تعالى: فالله لم يجعل الأدعياء الذين تدعونهم، أو يدعون إليكم، أبناءكم، فإن أبناءكم في الحقيقة، من ولدتموهم، وكانوا منكم، وأما هؤلاء الأدعياء من غيركم، فلا جعل الله هذا كهذا. { ذلكم } القول الذي تقولون في الدعي: إنه ابن فلان الذي ادعاه، أو والده فلان { قولكم بأفواهكم } أي: قول لا حقيقة له ولا معنى له. { والله يقول الحق } أي: اليقين والصدق، فلذلك …

Kitapta devam et ↗

تفسير القرآن العظيم (تفسير ابن كثير)

وهكذا رواه الترمذي عن عبد الله بن عبد الرحمن الدارمي، عن صاعد الحراني -وعن عبد بن حميد، عن أحمد بن يونس -كلاهما عن زهير، وهو ابن معاوية، به. ثم قال: وهذا حديث حسن. وكذا رواه ابن جرير، وابن أبي حاتم من حديث زهير، به. (1) وقال عبد الرزاق: أخبرنا معمر، عن الزهري، في قوله: {ما جعل الله لرجل من قلبين في جوفه} قال: بلغنا أن ذلك كان في زيد بن حارثة، ضرب له مثل، يقول: ليس ابن رجل آخر ابنك (2) . وكذا قال مجاهد، وقتادة، وابن زيد: أنها نزلت في زيد بن حارثة. وهذا يوافق ما قدمناه من التفسير، والله أعلم. وقوله: {ادعوهم لآبائهم هو أقسط عند الله} : هذا أمر ناسخ لما كان في ابتداء الإسلام من جواز ادعاء الأبناء الأجانب، وهم الأدعياء، فأمر [الله] (3) تعالى برد نسبهم إلى آبائهم في الحقيقة، وأن هذا هو العدل والقسط. قال البخاري، رحمه الله: حدثنا معلى (4) بن أسد، حدثنا عبد العزيز بن المختار، حدثنا موسى بن عقبة قال: حدثني سالم عن عبد الله بن عمر؛ أن زيدا بن حارثة مولى رسول الله صلى الله عليه وسلم، ما كنا ندعوه إلا زيد بن محمد، حتى نزل القرآن: {ادعوهم لآبائهم هو أقسط عند الله} . وأخرجه مسلم والترمذي والنسائي، من طرق، عن موسى بن عقبة، به (5) . وقد كانوا يعاملونهم معاملة الأبناء من كل وجه، في الخلوة بالمحارم وغير ذلك؛ ولهذا قالت سهلة بنت سهيل امرأة أبي حذيفة: يا رسول الله، كنا (6) ندعو سالما ابنا، وإن الله قد أنزل ما أنزل، وإنه كان يدخل علي، وإني أجد في نفس أبي حذيفة من ذلك شيئا، فقال صلى الله عليه وسلم: "أرضعيه تحرمي عليه" الحديث. (7) ولهذا لما نسخ هذا الحكم، أباح تعالى زوجة الدعي، وتزوج رسول الله صلى الله عليه وسلم بزينب بنت جحش زوجة (8) زيد بن حارثة، وقال: {لكي لا يكون على المؤمنين حرج في أزواج أدعيائهم إذا قضوا منهن وطرا} [الأحزاب:37] ، وقال في آية التحريم: {وحلائل أبنائكم الذين من أصلابكم} …

Kitapta devam et ↗

تفسير الطبري (جامع البيان)

تفسير الطبري (جامع البيان) (الطبري، ت ٣١٠هـ: ١٩/١١) ↗

التحرير والتنوير

للمقصود وانتفاء الأمر الثالث المقصود وهو التبني، فاشترك التمهيد والمقصود في انتفاء الحقية، وهو أتم في التسوية بين المقصود والتمهيد. وهذا كله زيادة تحريض على تلقي أمر الله بالقبول والامتثال ونبذ ما خالفه. [5] 5] ادعوهم لآبائهم هو أقسط عند الله فإن لم تعلموا آباءهم فإخوانكم في الدين ومواليكم وليس عليكم جناح فيما أخطأتم به ولكن ما تعمدت قلوبكم وكان الله غفورا رحيما (5) ادعوهم لآبائهم هو أقسط عند الله فإن لم تعلموا آباءهم فإخوانكم في الدين ومواليكم. استئناف بالشروع في المقصود من التشريع لإبطال التبني وتفصيل لما يحق أن يجريه المسلمون في شأنه. وهذا الأمر إيجاب أبطل به ادعاء المتبني متبناه ابنا له. والمراد بالدعاء النسب. والمراد من دعوتهم بآبائهم ترتب آثار ذلك، وهي أنهم أبناء آبائهم لا أبناء من تبناهم. واللام في لآبائهم لام الانتساب، وأصلها لام الاستحقاق. يقال: فلان لفلان، أي: هو ابنه، أي: ينتسب له، ومنه قولهم: فلان لرشدة وفلان لغية، أي: نسبه لها، أي: من نكاح أو من زنا، وقال النابغة: لئن كان للقبرين قبر بجلق ... وقبر بصيداء الذي عند حارب أي: من أبناء صاحبي القبرين. وقال علقمة بن عبد يمدح الملك الحارث: فلست لإنسي ولكن لملأك ... تنزل من جو السماء يصوب وفي حديث أبي قتادة: «صلى رسول الله صلى الله عليه وسلم حاملا أمامة ابنة بنته زينب ولأبي العاص بن ربيعة» فكانت اللام مغنية عن أن يقول وابنة أبي العاص. وضمير هو أقسط عند الله عائد إلى المصدر المفهوم من فعل ادعوهم لآبائهم أي: الدعاء للآباء. وجملة هو أقسط استئناف بياني كأن سائلا قال: لماذا لا ندعوهم

التحرير والتنوير (ابن عاشور، ت ١٣٩٣هـ: ٢١/٢٦١) ↗