Yüce Allah, Peygamberine, kendisiyle mü'minlerin ortak olduğu helalleri ve yalnız ona özgü olan helalleri vererek lütfunu bildirmektedir: {Ey Peygamber! Biz sana mehirlerini verdiğin eşlerini helal kıldık} [Kur'an: "Ey Peygamber! Biz sana mehirlerini verdiğin eşlerini helal kıldık"]. Yani eşlerden mehirlerini (sadaklarını) verdiklerin. Bu, onunla mü'minler arasında ortak olan hükümlerdendir; zira mü'minler için de mehir verdikleri eşler helal kılınmıştır. {Ve} ayrıca sana, {sağ elinin sahip olduğu} [Kur'an: "sağ elinin sahip olduğu"], yani mülk edindiğin cariyeleri helal kıldık; {Allah'ın sana ganimet olarak verdiği} [Kur'an: "Allah'ın sana ganimet olarak verdiği"] yani kâfirlerin kölelerinden ve hür olup kocası bulunan veya kocası olmayan kadınlardan elde edilen ganimetlerden. Bu da ortak bir hükümdür. Yine ortak hükümlerden olarak Allah şöyle buyurmuştur: {Amcanın kızları, halan kızları, dayının kızları ve teyzenin kızları}. Bu ifade amca ve hala, dayı ve teyze olan akraba kadınları kapsamaktadır; yakın olanları da uzak olanları da. Bu ifade helal kılınan kadınları sınırlandırmaktadır. Bunun mefhumundan, bunların dışındaki akrabaların helal olmadığı anlaşılır; nitekim Nisâ suresinde geçtiği üzere, bu dört sınıf dışında kalan akraba kadınlarla evlenmek helal değildir. Bunun dışında kalan her türlü füruat (çocuklar ve torunlar) ve her türlü usul (ana-baba ve dedeler), anne ve babanın füruu (kardeşler ve onların çocukları) ve onlardan yukarıdakilerin sulbünden gelen füruu da helal değildir. {Seninle hicret eden} [Kur'an: "seninle hicret eden"] ifadesi bu kadınların Peygamber için helal olmasına bir kayıttır; bu âyetin tefsirinde iki görüşten doğru olanı budur. Peygamber dışındaki kişiler için ise bunun kayıt olmadığı bilinmektedir. {Ve} sana, {kendisini Peygambere bağışlayan mü'min kadını} da helal kıldık, {Peygamber onunla evlenmek isterse}, yani kendini bağışlamasıyla birlikte. Bu, arzu ve istek altında olan bir durumdur. {Mü'minlerden başka sana özel olarak} yani bağışlama yoluyla evlenmenin helal kılınması sana özgüdür. Mü'minler için ise kendini bağışlayan bir kadınla yalnızca bağışlaması üzerine evlenmeleri helal değildir. {Eşleri ve sağ ellerinin sahip olduğu cariyeleri hakkında onlara neyi farz kıldığımızı biliyoruz} yani mü'minler üzerine neyin farz olduğunu, onlara neyin helal neyin haram olduğunu, eşler ve cariyeler konusunda neyin helal olmadığını biliyoruz. Bunu onlara bildirdik ve farzlarını açıkladık. Bu âyette bunun dışında olan ve buna aykırı görünen hükümler ise sana özgüdür; çünkü Allah bunu yalnızca Peygambere hitap ederek {Ey Peygamber! Biz sana helal kıldık} diyerek sözlerini ona yöneltmiştir ve âyetin sonuna kadar böyle devam eder. {Mü'minlerden başka sana özel olarak} sözü ve {Ey Peygamber! Onlara helal kılmadığımızı sana helal kıldık, başkalarına genişlik vermediğimizi sana genişlik verdik} ifadesi de bunu göstermektedir. {Böylece sana bir sıkıntı olmasın diye} buyrulmuştur; bu, Allah'ın Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'e gösterdiği özel ihtimamın bir parçasıdır. {Allah çok bağışlayan, çok merhamet edendir} yani hep bağışlama ve merhamet sıfatıyla vasıflanmıştır; kullarına bağışlamasından, merhametinden, cömertliğinden ve ihsanından, hikmetinin gerektirdiği ve onlardan sebepleri oluşan şeyleri indirir.